Jaren geleden stond ik ergens ver buiten Rotterdam in een platenzaak. Ik moest op iemand wachten, dus de vingers gleden nogal willekeurig langs de diverse genres. Tot mijn verbazing zag ik een paarse genre-flap tussen de cd’s staan met daarop in grote witte letters ROTTERDAM geschreven. Rotterdam als genre! Hardcore weliswaar, maar toch. Jaren later overkwam mij in Azië iets soortgelijks. Voor de zoveelste keer stelde ik mij voor, in dit geval aan een Australiër, en vertelde dat ik uit Nederland kwam. Met mijn ogen dichtgeknepen wachtte ik tot de vreemdeling de eeuwige lofzang over Amsterdam en wiet zou afsteken, maar dit bleef uit. Hij vloog me om de nek en riep: “RO-TUR-DEM!” Dát was voor hem de enige plek in Nederland, een bedevaartsoord waar hij de afgelopen jaren wilde dromen over had. “The rave capital of the world, man. Everyday a massive rave!” Rotterdam Terror Corpse, Neophyte, Dj Paul, hij kende ze allemaal. Hoewel het maar incidenten zijn, zet het toch aan tot denken. Een stroming die wereldwijd populair was vond zijn hoofdstad in Rotterdam.
Al 15 reacties — discussieer mee!
http://3voor12.vpro.nl/nieuws/2012/juni/Rotown-overlijdensbericht-Rotterdamse-popsector.html
Ams- en rotterdam zijn op zichzelf geen steden. Beide minder dan een miljoen inwoners, maar wel op korte afstand van elkaar. Stad (op hedendaagse schaal) a la New York of Londen is enkel vergelijkbaar op Randstandnivo. In die zin zijn R- en Adam slechts wijkjes in de Randstad. Vraag: moet iedere wijk zijn eigen poppodia en cultuur? Rotterdammers kunnen toch naar Amsterdam voor poppodia, zoals Amsterdammers naar Ahoy gaan voor NSJazz? Moet het per se allemaal in de wijk, om de hoek? Net zoals ieder dorp zijn eigen bedrijfsterrein heeft?
Amsterdam = hondenstad; gemakkelijk, gezellig, sociaal, komt op je afgerend. Rotterdam = kattenstad; afwachtend, niet per se mooi, eigenwijs, karaktervol. Berlijn is ook een kattenstad. Daar klopt de vergelijking wel. Maar waar haalt Rotterdam die 2.862.393 inwoners vandaan? (B: 3 479 740 – R: 617 347 = 2 862 393). Die spelen toch echt wel een rol in de grootte van Berlijn. Verder is het gebrek aan overheidsbeleid op allerlei vlakken in Berlijn een zegen en een ideale anti-rem op creativiteit. Voor je het weet wordt in NL iets een concept en “in de markt gezet”. Daar zijn NL’s te goed in.
Wat Rotterdam en Berlijn met elkaar gemeen hebben, en waar de vergelijking zeker op gaat, is dat ze allebei zwaar gehavend uit de oorlog zijn gekomen, en door overigens verschillende omstandigheden (Berlijn de val van het communisme pas vanaf begin jaren ’90, Rotterdam iets eerder, halverwege de jaren ’80) in recordtempo en ondanks beperkte financiële middelen (Berlijn is zelfs failliet verklaard geweest) een inhaalslag gemaakt hebben.
Hierbij is nog een aantal opmerkelijke vergelijkingen te trekken, bijvoorbeeld op het gebied van de moderne architectuur, en een voorkeur voor megalomane projecten (In Rotterdam maar ook in Berlijn, kijk eens naar dat Centraal Station daar).
Maar ook de multiculturele invloed die in positieve zin een stempel op de stad drukt.
Nieuwe kunst- en muziekstromingen.
Urban art-culture. Enz.
Wat berlijn en Rotterdam ook met elkaar gemeen hebben: alle hotspots, goeie horeca en leuke initiatieven liggen ver uit elkaar (waardoor luie mensen vaak denken dat er weinig te beleven is).
Waar niets is, kan veel en ontstaan ook makkelijk nieuwe dingen. Je zou zelfs kunnen stellen, dat Berlijn in deze Rotterdam achterna is gegaan. Maar Berlijn heeft natuurlijk als miljoenenstad en als hoofdstad van een veel groter land de middelen in huis gehad om Rotterdam uiteindelijk voorbij te streven.
Wat ik wel kwijt moet is (wat ik als rasechte Rotterdammer echt in het verleden niet vond) dat ik in alle eerlijkheid Rotterdam een heel mooie stad vind geworden. Er zijn nog wel wat ‘rotte kiezen’ in het centrum. Maar loop eens over de Erasmusbrug en kijk om je heen. Dat is puur genieten. En hoelang hebben we daarover gedaan? Nog geen 20 jaar.
Bal veroveren! Dat zijn we verplicht aan onze pioniersmentaliteit.
Interessante vraag. Voelt Rotterdam zich veilig onder de armen van grote steden ala Amsterdam of Berlijn? Of moet Rotterdam strijden om zelf een stad te worden die ervoor zorgt dat andere steden zich veilig voelen? Eigenlijk is het niet eerlijk om deze stelling op te leggen aan een Rotterdamse pur sang. Voor mij is Rotterdam geen slap aftreksel van een andere stad, is Rotterdam geen stad die andere steden na aapt maar is Rotterdam simpelweg Rotterdam. Geen enkele stad evenaart in mijn ogen Rotterdam. En aan de andere kant, wat maakt het uit om een eventueel klein broertje te zijn? In Rotterdam juichen wij net zo hard om de tweede prijs (FEYENOORD)! Dat is pas een stad.
Heeft Rotterdam niet gewoon wat echte, permanente locaties nodig ipv tijdelijke hangouts?
Is het niet zwaar triest dat de stad het moet hebben van leegstaande panden om eindelijk iets leuks te kunnen hebben voor de Rotterdammer? En door wie hoor je de vergelijking van Rotterdam met Berlijn dan? Vast niet door echte Berlijners hoop ik.
Want een restaurant burgertrut, een tijdelijke biergarten (leuk maar geen eureka idee toch?) en een schorem haarkapper van de binnenweg maken nog geen Berlijn lijkt mij? Of denk jij daar anders over?
Rotterdam is ook geen Amsterdam noch Berlijn. De beste voorbeelden van permanente locaties zijn; de Wilhelminapier en de Maasvlakte I & II. Dit zijn geen tijdelijke hangouts, maar toonaangevende projecten die Rotterdam kleuren in Nederland, Europa en de rest van de wereld. Met name de Wilhelminapier die wordt – en gaat worden – gekenmerkt door haar unieke architectuur, zoals reeds door De Rotterdam, de Maastoren, de New Orleans en Hotel New York.
Dat is de vraag. De vergelijking wordt zowel gemaakt door mensen die een tijdje in Berlijn hebben gewoond als door mensen van buiten Rotterdam. Ik kan er moeilijk over oordelen maar volgens mij is dat niet permanente karakter juist vaak een argument die wordt gebruikt bij die vergelijking. Sommige zeggen dat ook in Berlijn steeds nieuwe ‘hotspots’ ontstaan in plaats van historische plekken waar het al jaren gebeurd. Dat maakt die stad (en misschien de onze ook) dynamisch en intressant. Als je iets opzet is de kans immers groot dat het publiek bereid is er een nieuwe hotspot van te maken. Ik ben het met je eens we kunnen niet met een paar initiatieven tippen aan Berlijn. De vraag die ik stel is, moeten we harder werken om Berlijn en andere inspirerende steden zo dicht mogelijk te benaderen of knokken voor een uniek karakter?
Wat schattig! Kusjes uit amsterdam
Ja maar ga jij wekelijks naar de maasvlakte dan? En de New Orleans, wat is hier zo toonaangevend aan behalve dat ze (of hij) hoog is? De Rotterdam is een spannend project, maar niet uniek noch lekker om als gewone Rotterdammer een drankje en hapje te doen zonder strak in het pak of geld te zitten volgensmij. Het is naar mijns inziens vooral een prachtproject voor de doelgroep die onze burgemeester graag naar onze stad wil trekken…
En Hotel New York…die hoort volgensmij niet in het rijtje thuis hoor?! Behalve dat dat gewoon fantastisch is…geen twijfel over mogelijk…
De vraag die gesteld wordt in het artikel van Bart is gerechtvaardigd en nodig, juist omdat dat tijdelijke karakter op de lange termijn geen blijvende resultaten zal opleveren en de gemeente juist die grote onpersoonlijke projecten, oa het nieuwe centraal station of de SS Rotterdam wel de moeite waard vind om veel geld in te steken. Een begrip van 25 jaar als de ondekhoek zal moeten verdwijnen en waar vinden we nu nog een goed poppodium? Wie noemt er een? Behalve Rotown en recent heel misschien Bird zou ik het niet weten. Night town is niet meer, Watt is ook niet meer, de nieuwe oogst maakt het ook niet lang meer, Waterfront is niet meer. Misschien willen wij hier op deze site wel, maar wil de gemeente Rotterdam ook?
Rotterdam valt niet te vergelijken – nieuwe architectuur, echte vrolijke rotterdammers en een gave skyline..kan geen andere stad mee vergeleken worden! Leuk stuk om te lezen wel 🙂
Leuk, bij mij was het een australier in de VS die meteen Rotterdam hooligan begon te schreeuwen, wat mij betreft ook een positieve referentie.
De vergelijking met Berlijn werd mij gisteravond in Roodkapje op een mooie manier duidelijk gemaakt toen ik een eigenaardig biertje dronk, dat vooral naar sushi smaakte. Een wijze (oudere, hippe) Rotterdammer zei toen; “dat het in Berlijn goed smaakt, betekent niet dat het hier ook goed smaakt”. Oftewel, in Rotterdam worden dingen gekopieerd die in Berlijn ontstaan, terwijl ze in Berlijn juist leuk (lekker) zijn om dat ze nieuw en origineel zijn. Het feit op zich is dus niet bijzonder, maar het nieuwe eraan wel.
Als Rotterdam echt het kleine broertje van Berlijn wil spelen (en zich wil onderscheiden tov Amsterdam) moet er ruimte komen voor nieuwe, culturele en economische initiatieven. Rotterdam is hier erg goed in wanneer het een speerpunt van gemeentelijk beleid, bijvoorbeeld wanneer de stad zichzelf benoemt tot culturele hoofdstad van Europa. Zodra dit jaar voorbij is, is echter ook de focus weg en blijft er van dit beleid, de ruimte en de initiatieven weinig over, mijns inziens.
Richt je als stad dus minder op het aantrekken van grote bedrijven, die gaan toch naar de zuidas (helemaal nu forenzen belast gaat worden) maar laat Rotterdam een speelplaats worden voor mensen met nieuwe ideeën. Dán kun je je onderscheiden.. En wie weet komen die grote bedrijven dan ook wel.
(het is bijna Richard Florida met z’n creatieve broedplaatsen)
wie is in 2032 onze grote broer? Euromast, Maastoren, de Rotterdam… Onze sky kent geen limit. Berlijn en Amsterdam als onze kleine broertjes?
Helaas is een skyline niet genoeg om een prettig leefklimaat in een stad te creeeren.