Ga naar de inhoud

Aluminium vouwhoedje — betaald artikel

Dit artikel is voorzien van een blokkade in verband met betaalde toegang, waardoor een gedeelte van de inhoud pas leesbaar is wanneer je bent ingelogd en beschikt over een geldig abonnement.

Het Centraal Station neemt duidelijke vormen aan. Ondertussen vragen sommigen zich af of al die kreukels en rimpels in het staal eigenlijk wel de bedoeling zijn. Vers Beton-redacteur en student Bouwkunde Ivan Thung vraagt zich daarbij af of legitimatie in de architectuur tegenwoordig belangrijker is dan esthetiek.

Rotterdamse architectuur begint een moeilijke geschiedenis op te bouwen ten aanzien van beplatingen. Dat is een geschiedenis die begonnen lijkt te zijn met de Pathé-bioscoop: een gebouw omkleed met ‘prachtige witte halftransparante golfplaten’ – die echter zo gemonteerd zijn dat ze niet kunnen worden schoongemaakt. Vervolgens het Schouwburgplein: gegarandeerde glijpret dankzij de afwezighied van antislipnoppen. Of tenminste, die waren er aanvankelijk wel, maar moesten voor-de-mooi toch aan de onderkant van de platen.

beeld: Marcel de Jong | "A4-tje"
“A4-tje” beeld: Marcel de Jong

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Het statige nieuwe Odeon bewijst dat sociale woningbouw niet armoedig hoeft te zijn

    • Architectuurkritiek

    Met het nieuwe Odeon heeft woningcorporatie Woonstad midden in het Oude Westen een pareltje opgeleverd, recenseert Teun van den Ende. Het gebouw is traditioneel, maar niet oubollig, hoogwaardig, maar niet duur, en eigenzinnig, maar niet misplaatst. Klassieke sociale woningbouw in de 21e eeuw.

  • Twee nieuwe nachtclubs en tentoonstellingen over de toekomst en het verleden van onze architectuur

    • Architectuur en stedelijke ontwikkeling

    In de cultuurrubriek Cultureel Kapitaal gidst Vers Beton je elke maand door het culturele leven van de stad. Deze maand bezochten Teun van den Ende en Abe Minnema vier ongepolijste, maar energieke architectonische hotspots, waaronder twee kakelverse nachtclubs. Hier is hard beton herbergzamer dan je denkt.

  • 30 jaar pleinvrees: hoe het Schouwburgplein met minimale ingrepen toch nog gezellig kan worden

    • Architectuurkritiek

    Dertig jaar na de laatste herinrichting is het Schouwburgplein, erfenis van de wederopbouw, verouderd en onbemind. Nu gaat het eindelijk op de schop, maar zonder een budget van Hofplein-formaat. Public Space Detective Floor van Ditzhuyzen duikt in de geschiedenis van het plein en vraagt zich af hoe het met beperkte aanpassingen toch een fijne plek kan worden om te ‘vertoeven’ – en niet alleen doorheen te lopen op weg naar het theater.

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam