Leen Steen, voormalig directeur van de Exit, heeft de nieuwe horecanota 2012-2016 van meer dan 100 pagina’s doorgelezen. Een woord dat veel voorkomt is ‘kwaliteitshoreca’. Maar wat wordt er nu precies mee bedoeld?
Een woord dat opvallend veel in de horecanota voor komt: kwaliteitshoreca. Maar wat wordt er nu precies bedoeld met kwaliteitshoreca?
De horeca nota 2012-2016 ademt één overduidelijke ambitie: de horeca aan te passen naar de wensen van ‘de zakelijke markt’. Volgens de gemeentelijke plannen moet de horeca zich meer en meer naar de wensen van één soort klant gaan richten en dat is de yuppie. De stad moet blijkbaar vol gebouwd worden met grand cafés, bistro’s en restaurants op loopafstand van elke nieuw yuppenflat en ze moeten er gelikt uit zien en bovenal lekker duur zijn.
Nog altijd doet het grote idee-fixe dat er in grote getale hoger opgeleiden naar de stad getrokken kunnen worden als er maar veel (dure) woonruimte naar de smaak van de rijkere klasse neergeplempt wordt en er op elke straathoek een grand café verrijst.
Ga voor de grap eens een paar van die nieuwe yuppenflats langs; bijvoorbeeld die langs de markt bij de Laurenskerk. Fijne appartementjes van ongeveer €500.000 per stuk. Ongeveer een kwart van die appartementen staat leeg! Dat terwijl er nog altijd een tekort aan betaalbare woonruimte is.
De paragraaf ‘gebiedsgerichte horeca’ klinkt alsof het nodig is bepaalde soorten horeca in bepaalde gebieden te concentreren. Dat doet mij afvragen of het de bedoeling is dat er een soort yuppie enclave wordt gemaakt waar de hoogopgeleide en sophisticated yuppie gezellig onder elkaar kan recreëren, goed bewaakt en voorzien van alle mogelijke luxe.
Maar er is natuurlijk geen yup te vinden die in een stad wil wonen waar het barst van de laagopgeleide hangjongeren. Hangjongeren die overal zichtbaar dreigend aanwezig zijn, lawaai maken bij het uitgaan en winkels gaan plunderen als ze uit een tent gegooid worden. Rotterdam is nog altijd de stad met gemiddeld de jongste bevolking van Nederland. Maar voorzieningen voor jongeren zijn schaars en er meestal alleen op gericht om jongeren op bepaalde plekken te concentreren, in de gaten te houden en te proberen ze ‘manieren’ bij te brengen. Geen wonder dat er onder jongeren weinig enthousiasme voor dat soort projecten is.
Er is in deze nota sprake van een toezichtsmodel op 3 niveaus: basis, middel en aandachtsniveau. Als je het mij vraagt komt dat neer op: niets doen (in de yuppen enclaves), zichtbare politie inzet (daarbuiten) en shoot at will (in de jongerengebieden). Dus zet ergens in een verafgelegen havengebied wat smoezelige tenten neer voor de jeugd. Dan kunnen ze daar dan de hele nacht zoeklichten op richten, wat experimentele drones de boel van bovenaf in de gaten laten houden en politieagenten af en toe wat schietoefeningen laten doen. Uit het zicht en uit het hart (van de stad).
Rotterdam is altijd een working-class stad geweest en de gemeente doet nu alsof we ons daarvoor moeten schamen. In de visie van het huidige stadsbestuur zijn lager opgeleide mensen een risicofactor dat allerlei ellende aantrekt: werkloosheid, huiselijk geweld, tiener moeders, maar bovenal overlast. Intussen wordt voor het gemak vergeten dat het juist die laagopgeleiden zijn die ervoor zorgen dat de grote motor van de economie blijft draaien; de Rotterdamse haven. In plaats dat ze trots zijn om het feit dat Rotterdam een arbeidersstad is doen ze er alles aan om van dat imago af te komen en gaan ze blindelings door met voorzieningen scheppen voor hoogopgeleiden, die hier (nog) niet wonen, terwijl de eigen jeugd zich de tandjes verveelt en maar thuis blijft hangen en met een goedkope krat pils tot de volgende generatie (verborgen) alcoholici gevormd wordt.
Gerelateerde inhoud
Steun onafhankelijke journalistiek
Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.
Al 5 reacties — discussieer mee!
Sorry hier kan ik je niet volgen in de ‘oude’ gedachtes die je hebt over Rotterdam. De niet lullen maar poetsen / geen woorden maar daden stad is er een van een of twee generaties terug. Genoeg mensen in mijn omgeving (zo goed als allemaal hoogopgeleid) willen hier blijven wonen, maar waar het aan schort zijn goede (grotere) woningen en een goed uitgaans/cultuur klimaat. Ik heb een plan van je gelezen over een horeca-as tussen station en witte de with straat, dat was een goed idee. Maar je hekel aan yups, zorgt voor een onzinnig betoog.
Allow me to retort…
Het probleem wat ik met yuppies heb is dat hun aanwezigheid leidt tot die hieronder genoemde vervlakking van de horeca. Eenheidsworst! Met yuppen bedoel ik overigens niet persé hoogopgeleiden. Mensen met creatieve beroepen hebben meestal geen enorm dedain voor mensen die niet tot dezelfde klasse behoren.
Ik sta honderd keer liever tussen mensen die misschien lager opgeleid zijn, maar wél compleet uit hun dak gaan bij bands dan tussen het yuppenpubliek waarvan het grootste deel alleen aanwezig is om te netwerken. En jullie geven het zelf min of meer ook aan: yuppen komen liever niet in tenten die een gemengd publiek bedienen dat een afspiegeling is van de samenleving; jullie zitten liever tussen ‘ons seurt mansen…’
Mag ik vragen naar de leeftijd van degene die deze reactie geeft? Je praat namelijk in zelf verworven waarheden en stereotyperingen die kant noch wal slaan…
Ik snap je onvrede wel over padje p’ers maar helaas speel je ze met je woorden enorm in de kaart en zorgt dit inderdaad voor een onzinnig betoog, waarmee ook jij tot die Rotterdamse eenheidsworst kan worden meegerekend.
Met zelf verworven waarheden bedoel ik oa; “Mensen met creatieve beroepen hebben meestal geen enorm dedain voor mensen die niet tot dezelfde klasse behoren.” Hoe kom je hier in godsnaam aan?
Wat Tom zegt. Ik ben het helemaal met je eens dat er een enorme vervlakking van het horeca aanbod rond binnenrotte/ meent gaande is. Maar ik heb liever een stad vol yuppen dan vol (ex) havenarbeiders.
Onze laagopgeleide bevolking is 1 van de redenen van de enorme tekorten bij bijvoorbeeld de gemeente. Het credo werkstad ligt ver achter ons met ons enorme aantal uitkeringen.
En laten we wel wezen. Den haag ligt tegenwoordig bijna dichter bij de haven dan rotterdam