Omdat veel zeelui deze weken op vakantie zijn, laten ditmaal slechts twee stuurlui van Vers Beton hun licht op Rotterdam schijnen. Gelukkig doen ze dat wel met bouwlampen die hun weerga niet kennen. Want waar slaat tijdens festivals dat alcoholverbod in vredesnaam op? En moet het Stadsinitiatief in 2014 geen tegenhanger krijgen in de vorm van het Stadsdestructief?
“Alcoholische drank vanaf hier toegestaan”
Tijdens Motel Mozaique zat ik een ochtend lang op het Schouwburgplein, voor de gelegenheid omgedoopt tot Plaza Mozaique. Een zonnetje, een bankje, een programmaboekje en een kopje koffie later begon de smerige kater in mijn hoofd plaats te maken voor een meer aaibare kitten – en kreeg ik zin in een biertje. Maar dat ging zomaar niet. Een rieten hekje met daarvoor een lome beveiliger-met-een-V scheidde mij namelijk van de bar. En op dat rieten hekje hing een A4’tje met de geprinte tekst: “Alcoholische drank vanaf hier toegestaan”.
Nou goed, ik ben de beroerdste niet, dus ik loop langs de beveiliger-met-een-V, door het rieten hekje met het geprinte A4’tje, naar de bar, en bestel een biertje. Direct daarna zie ik twee vrienden de Plaza oplopen. Ik wil naar ze toe, maar dat mag niet van de beveiliger-met-een-V. Dus ik zet mijn biertje weer neer, loop door het rieten hekje met het geprinte A4’tje, maak een praatje, loop weer terug, pak mijn biertje, en neem een slok.
Gadver. Lauw. Dood. En mijn aaibare kitten transformeert weer in een sissend hellebeest.
Vanwaar deze kneuterige betutteling? Ik begrijp dat de stad een licht trauma heeft overgehouden aan grote evenementen. Jonge Rotterdammers vertellen nog altijd met ogen als schoteltjes over de huldiging van 1999 (“Apocalyptisch!” zei iemand zelfs tegen me), en ik snap ook dat Aboutaleb zich de hik is geschrokken van de strandrellen tijdens zijn wittebroodsweken als burgemeester. Maar het is ook lente in de stad, en het is feest, en mensen willen chillen.
Kortom: relax! Neem de maatregelen die nodig zijn om getrokken pistolen en een apocalyps te voorkomen, en kom daarna achter je bureau vandaan. Ga in de zon zitten en drink een biertje. Geniet van de lente in de stad. En zet die stomme printer uit.
door Ties Joosten
Het Stadsdestructief
Terwijl vorig jaar heel Rotterdam groen kleurde vanwege het Stadsinitiatief, is het dit jaar een beetje een tamme bedoening. Er zijn opeens wat finalisten en een handvol overuren makende Twitter- en Facebookpagina’s, maar de pr-machine van vorig jaar heeft blijkbaar nog wat zand in de raderen. Afijn, stemmen kan pas vanaf 23 mei, dus wie weet dat de gemeente en de genomineerden de komende weken de blikken met confettikanonnen, paginagrote posters, liefelijke lobbyisten en radioreclames alsnog opentrekken.
(Niet dat dat er veel toe doet trouwens, want het Popkantoor en de Urban Hotspring zijn toch de gedoodverfde winnaars, maar goed, laten we voor de vorm toch even doen alsof er een strijd woedt, dat maakte de Amerikaanse verkiezingen ook een stuk draaglijker, terwijl iedereen van tevoren allang wist dat Obama glorieus zou overwinnen.)
Laat ik van deze radiostilte gebruikmaken om Korrie Louwes, van wie ik weet dat ze als verantwoordelijk wethouder altijd openstaat voor kritiek en suggesties, gratis het volgende concept aan de hand te doen voor de editie van 2014: het Stadsdestructief.
Het Stadsdestructief en het Stadsinitiatief worden samen een soort Yin en Yang om de stad in balans te houden. Want naast dat we een project uitkiezen dat er gaat komen, mogen we met het Stadsdestructief ook stemmen op een Rotterdams fenomeen dat als de wiedeweerga moet verdwijnen. Zo ontstaat er geen chaos van nieuwe initiatieven in de stad en zorgen we ervoor dat de kosten voor het ene gedekt worden met de bezuinigingen op het andere. Bovendien maken we de stad en passant nóg leuker. Een beetje manager zou zeggen: synergie! Holisme! 1+1=3!
Hoe werkt het? Tegelijkertijd met het inleveren van projecten voor het Stadsinitiatief mogen alle Rotterdammers voor het Stadsdestructief ook alle mogelijke zaken voordragen die grondig en snel geëradiceerd moeten worden. De designpakken van de Stadswachten, het alcoholverbod in het park, sociale-woningbouw in Historisch Delfshaven, Richard Moti als wethouder, dubbelparkeren op de Nieuwe Binnenweg, de megafoons op de verkiezingswagens van Leefbaar Rotterdam, het haar van Arno Bonte: anything goes voor het Stadsdestructief.
Uit alle nominaties kiest vervolgens een board vol notoire zuurpruimen, stellingnemers en criticasters (u merkt het al, ik stel me hierbij beschikbaar, hoewel Jules Deelder, Jan Rotmans en Francisco van Jole me ook prima kandidaten lijken) de 7 meest urgent te vernietigen Rotterdamse zaken uit. Deze board baseert zich hierbij onder meer op de negatieve impact op het dagelijks leven, onzinnige kosten die ermee gepaard gaan, verantwoordelijkheid van de gemeentebestuur voor het bestaan ervan, en draagvlak onder de bevolking. Hierna mag de bevolking – tegelijkertijd met de finale van het Stadsinitiatief – laten weten welk project het hardst moet verdwijnen. En aangezien het resultaat democratisch tot stand is gekomen, móet de winnaar zich wel neerleggen bij de consequenties. Tel uit je winst!
Vindt u dit een verschrikkelijk slecht plan? Geen probleem. U mag het Stadsdestructief gewoon nomineren voor het Stadsdestructief.
door Inge Janse
Nog geen reactie — begin de discussie!