Ga naar de inhoud

Corso sluit, Rotterdam word wakker!

Discotheek Corso maakt via Facebook bekend de deuren voorgoed te zullen sluiten. Jarenlange klachten over geluidsoverlast en financieel onvermogen daar iets aan te doen laat de organisatie geen andere keuze. Daarmee is de voormalige bioscoop aan de Kruiskade de zoveelste ‘muziekzaal’ die het bijltje er gedwongen bij neergooit.

Culturele hoofdstad

Het begon allemaal zo rooskleurig, in 2001. Rotterdam was culturele hoofdstad en Corso (toen Off_Corso) werd in rap tempo een vlaggenschip. Onze stad had de vinger perfect aan de pols van de tijd en discotheken als Off_Corso, Now & Wow en vele al eerder gesneuvelde tenten kregen een landelijke exposure. Wie écht uit wilde gaan en wie echt op zoek was naar een mengvorm die bij de tijd paste trok naar Rotterdam.
Van dat elan is dik twaalf jaar later niet veel meer over. De laatste jaren verwerd (Off_)Corso tot een tent waar nog louter ‘We love 80’s & 90’s’-feesten leken te worden georganiseerd. Afgelopen jaar werd er al een doorstart gemaakt waardoor de oude naam Corso terugkwam.
Bovenstaande is misschien de reden dat er op het internet her en der schamper gedaan wordt over het verscheiden van Corso, maar de wonde snijdt wel degelijk een stuk dieper. Allereerst omdat de zaal de laatste jaren ook een toevluchtsoord was voor culturele organisaties die door het (gedwongen) sluiten en afstoten van zalen en locaties dankbaar gebruik maakten van het podium aan de Kruiskade. Het was misschien allemaal verre van ideaal maar het was wel een welkome tussenoplossing. Die valt nu weg. Hoe zit het bijvoorbeeld met de aangekondigde concerten van De Jeugd van Tegenwoordig en The Opposites in het najaar?

De gevel van de Corso
De gevel van de Corso

Geluidsoverlast

Een tweede reden waarom het dichtgaan van Corso interessant is, vormt het feit dat de organisatie expliciet stelt dat het spook van de (vermeende) geluidsoverlast zich weer heeft weten te manifesteren. Daarmee zou de zaal in een treurig rijtje van eerdere voorbeelden terechtkomen, met Watt als meest pijnlijke exponent.
Deze redenering doet overigens wel wat vragen opwerpen. Want waar wonen die klagers dan precies? Aan weerszijden van de discotheek staan andere horeca, winkels en een hotel. De dichtstbijzijnde woningen zijn de Peperbus aan het Weena en de Lijnbaanflat aan de Joost Banckertplaats. De eersten hebben een volledig kantoorcomplex én het rumoerige Weena als buffer, de tweede het Stadhuisplein. Het lijkt daarom toch wat vreemd dat uitgerekend Corso ten prooi valt aan klachten. Waarom de kroegen aan het plein niet? Die zitten een stuk dichterbij.
Of gaat het helemaal niet om bewoners, maar om de hotels die in de straat zitten? Zo is het publiek geheim dat Hotel Central al jaren in de clinch ligt met de buren van het Oude Luxor.
Er zijn de laatste jaren veel zalen dichtgegaan in Rotterdam, om tal van redenen. Van Watt via Exit en De Unie tot Waterfront, Heidegger en nu Corso. Veel vragen zijn onbeantwoord. Hoe kan het bijvoorbeeld dat vrijwel alle podia in Rotterdam in financiële problemen qua exploitatie terecht zijn gekomen? Kan de Rotterdammer niet meer ondernemen? Of is het écht allemaal de schuld van het Stadhuis?

Wiens verantwoordelijkheid?

En wat is precies de verantwoordelijkheid van het publiek binnen het steeds schraler wordende aanbod aan podia? Komt de Rotterdammer wel genoeg, en geeft deze ook genoeg centjes uit? Of is de Rotterdam de stad geworden van klagen aan de zijlijn, terwijl de zalen die er nog wel zijn halfgevuld het hoofd boven water proberen te houden? Zelfs een breed gedragen initiatief als Popkantoor kon niet meer dan een vierde plaats bij het Stadsinitiatief bereiken. Verdient Rotterdam dan wel écht een podium?
Corso is uiteindelijk een commercieel bedrijf, ze krijgen geen subsidie en zijn in die zin geen onderdeel van de culturele infrastructuur. Buiten het verlies van banen hoeft er daarom niet direct om getreurd te worden. Maar het ‘dossier-Corso’ kan en moet de aanleiding zijn om eindelijk bovenstaand debat te voeren. Als ‘Rotterdam Podiumstad’ zichzelf serieus neemt is er geen andere optie.
Wat zijn jullie ideeën over de vragen die Vincent Cardinaal stelt? Deel je mening over de sluiting van de Corso en andere podia hieronder!

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek voor Rotterdam

We kunnen deze artikelen alleen maken dankzij onze leden. Lees onbeperkt alle artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Cultuurplan 2025-2028: “Het zegt wel iets over de kwaliteit van het advies in Rotterdam. Die is ondermaats”

    • Kunst en Cultuur

    Het adviesrapport voor het Cultuurplan, waarin staat welke Rotterdamse culturele instellingen hoeveel subsidie krijgen de komende vier jaar, is gepubliceerd. Er waren 140 aanvragen. Vers Beton vroeg vijf instellingen om een reactie op het advies. “Ik ben echt heel erg boos, de willekeur lijkt heel groot.”

  • ‘Stukjes’ oude Tramhuis

    • Kunst en Cultuur

    Wie laatst over het Eendrachtsplein liep, zag hoe het oude Tramhuis werd ontmanteld. Na een langdurige ijzeren omhelzing van bouwhekken met foto’s van weleer, wordt het de komende tijd gerestaureerd om terug te keren als stadswandelingenkiosk. Net als iedere Rotterdammer heeft ook Astrid Standhardt herinneringen aan het markante gebouwtje.

  • Winnaar Dutilhprijs: het verhaal van Leen Sanders, een Rotterdamse bokser in Auschwitz

    • Kunst en Cultuur

    De jury had een zware dobber aan de Dutilhprijs van 2024. Waar de één een absolute winnaar herkende, vond de ander dat het niet eens op de shortlist paste. Maar ze kwamen eruit: Erik Brouwer won met zijn boek Leen Sanders, een bokser die levens redde in Auschwitz.

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Didier Eribon is internationally renowned for his groundbreaking work Returning to Reims. Part memoir, part social and political theory, the book caused a stir in France and approached cult status in Germany, where it touched a nerve with its central premise that the mainstream left is to blame for pushing the working classes towards the far right and nationalism.

    Venue: De Dépendance, OASE
    Datum:
  • Brutus Space presenteert deze zomer een nieuwe, dynamische editie van Wild Summer of Art. Naast een expositie van 50 Rotterdamse hedendaagse kunstenaars omvat deze editie een uitgebreid publieksprogramma vol evenementen, screenings en performances.

    Venue: Brutus
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • Het hoofd marketing & communicatie ontwikkelt en werkt aan het marketingbeleid van MOMO Festival, MOMO Concerts en MOMO Create  en is eindverantwoordelijk voor de uitvoering ervan, waarbij het optimaliseren van het publieksbereik centraal staat.

  • Het bedrijfsbureau is de uitvoeringsorganisatie van de koepelcoöperatie Energie van Rotterdam. Met een klein team werken we dagelijks aan de ondersteuning van de energiecoöperaties, het realiseren van energieprojecten en het behartigen van de belangen in de stad.

  • The Writer’s Guide (to the Galaxy) is een cursuscentrum voor written (en soms ook een beetje spoken) word. Ook is het een ontmoetingsplek voor jonge schrijvers, boekennerds en intersectionele feministen.

  • Bekijk alle vacatures