Ga naar de inhoud

Gino duikt op: in de tattooshop

Gino van Weenen heeft een fascinatie voor mensen. In alle lagen van de bevolking zijn er groepen en beroepen, maar ook plekken waar je grenzeloos nieuwsgierig naar kunt zijn. Elke twee weken duikt Gino voor Vers Beton in een andere subcultuur van Rotterdam. Nina Fernande maakt illustraties bij zijn verslag. Deze week brengt hij tijd door in de tattooshop.

illustratie
illustratie

Rotterdam heeft een lange, diepe band met de tattoo. Niet verwonderlijk voor een havenstad. Van oudsher zijn tatoeages souvenirs van verre reizen, overgangsrites en boodschappen voor de goden. De stad kent dan ook veel tattoo-studios van naam, sommigen zijn wereldwijd bekend.
De vele shops die Rotterdam rijk is, hangen tjokvol goed materiaal. Ontwerpen en schetsen van tattoo’s die veelal nooit het levenslicht zullen zien. De kunstenaars die er achter schuilen zullen niet snel grote instituten als Boijmans of Kunsthal bereiken. Toch lijkt er een kentering aan de gang. Voor de grote Gaultiershow in de Kunsthal waren enkele Rotterdamse talenten gevraagd om een ontwerp te maken. Dit geïnspireerd door de man die zich op zijn beurt weer liet betoveren door tatoeages. Een mooie geste.
Zeven jaar geleden kreeg ik zelf mijn eerste tatoeage. Sindsdien heb ik het te pakken. Er zijn mensen die het prima vinden na de eerste druppels inkt in hun lijf. Zij keren niet meer terug. De andere groep is gegrepen door een virus, dat constant schreeuwt om méér. Eenmaal in de ban van de naald is er geen weg meer terug.
Ik heb bij elkaar ongeveer een week in de stoel gezeten en gelegen. De geur van Dettol, van de gesteriliseerde studio, gaat waarschijnlijk nooit meer uit mijn neus. Deze week nam ik mijn illustrator Nina mee naar een van mijn favoriete shops. Ze was direct gefascineerd. De wanden gesierd door tekeningen van binnen- en buitenlandse meesters, en het geheim van iedere goede shop: goede koffie. Tips over aquarelverven en potloden werden uitgewisseld. De tattoostudio bleek een warm bad. Geen geheim voor zij die er kind aan huis zijn.
Door de lange uren die je doorbrengt met tatoeëerders ga je verhalen delen. In het doorstaan van de pijn krijg je de behoefte om je hart te luchten. Dat dan tussendoor schilders, vaste klanten en tattoo-maagden langs komen is een korte pauze in de marteling. Vanwege de band die je vaak opbouwt met een artiest kom je steeds vaker terug.
Het is een lopend verhaal waardoor je steeds meer uit gaat maken van een groep mensen die het leven vorm geven op de huid. De artiest is de vertaler van je verhaal in inkt, soortgenoten herkennen dat – zo vorm je samen een onderstroom. De investering die je doet is beter dan een wasmachine: hij gaat een leven lang mee.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek voor Rotterdam

We kunnen deze artikelen alleen maken dankzij onze leden. Lees onbeperkt alle artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Cultuurplan 2025-2028: “Het zegt wel iets over de kwaliteit van het advies in Rotterdam. Die is ondermaats”

    • Kunst en Cultuur

    Het adviesrapport voor het Cultuurplan, waarin staat welke Rotterdamse culturele instellingen hoeveel subsidie krijgen de komende vier jaar, is gepubliceerd. Er waren 140 aanvragen. Vers Beton vroeg vijf instellingen om een reactie op het advies. “Ik ben echt heel erg boos, de willekeur lijkt heel groot.”

  • ‘Stukjes’ oude Tramhuis

    • Kunst en Cultuur

    Wie laatst over het Eendrachtsplein liep, zag hoe het oude Tramhuis werd ontmanteld. Na een langdurige ijzeren omhelzing van bouwhekken met foto’s van weleer, wordt het de komende tijd gerestaureerd om terug te keren als stadswandelingenkiosk. Net als iedere Rotterdammer heeft ook Astrid Standhardt herinneringen aan het markante gebouwtje.

  • Winnaar Dutilhprijs: het verhaal van Leen Sanders, een Rotterdamse bokser in Auschwitz

    • Kunst en Cultuur

    De jury had een zware dobber aan de Dutilhprijs van 2024. Waar de één een absolute winnaar herkende, vond de ander dat het niet eens op de shortlist paste. Maar ze kwamen eruit: Erik Brouwer won met zijn boek Leen Sanders, een bokser die levens redde in Auschwitz.

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Didier Eribon is internationally renowned for his groundbreaking work Returning to Reims. Part memoir, part social and political theory, the book caused a stir in France and approached cult status in Germany, where it touched a nerve with its central premise that the mainstream left is to blame for pushing the working classes towards the far right and nationalism.

    Venue: De Dépendance, OASE
    Datum:
  • Brutus Space presenteert deze zomer een nieuwe, dynamische editie van Wild Summer of Art. Naast een expositie van 50 Rotterdamse hedendaagse kunstenaars omvat deze editie een uitgebreid publieksprogramma vol evenementen, screenings en performances.

    Venue: Brutus
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • Het hoofd marketing & communicatie ontwikkelt en werkt aan het marketingbeleid van MOMO Festival, MOMO Concerts en MOMO Create  en is eindverantwoordelijk voor de uitvoering ervan, waarbij het optimaliseren van het publieksbereik centraal staat.

  • Het bedrijfsbureau is de uitvoeringsorganisatie van de koepelcoöperatie Energie van Rotterdam. Met een klein team werken we dagelijks aan de ondersteuning van de energiecoöperaties, het realiseren van energieprojecten en het behartigen van de belangen in de stad.

  • The Writer’s Guide (to the Galaxy) is een cursuscentrum voor written (en soms ook een beetje spoken) word. Ook is het een ontmoetingsplek voor jonge schrijvers, boekennerds en intersectionele feministen.

  • Bekijk alle vacatures