De do-it-yourself-strategie van Dries Mosch

Wouter Sibum is in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen de beeldexpert van Vers Beton. Aan de hand van drie simpele stappen onderzoekt hij de belangrijkste beelduitingen van de Rotterdamse politieke partijen. Wat is het? Waar dient het voor? En welk effect heeft het?
 

Het beeld

Op een kleine ophaalbrug staat een man. Op de achtergrond is een toren te zien. De man draagt een leren jack en een witte sjaal, ogenschijnlijk van fleecestof. Een deel van zijn gezicht verdwijnt in de harde schaduw van de laagstaande zon. Boven de foto bevindt zich een knalgroene balk met onduidelijke witte letters. Eronder een logo in hetzelfde schreeuwerige groen, met in witte letters een naam, e-mailadres en Facebook-verwijzing. Daarnaast staat een afbeelding waarop weer een naam staat, met ditmaal een groen ingekleurd hokje en een nummer erbij. Het is een voorbeeld van een stembiljet, ingevuld met een voorkeursstem. Een voorkeursstem voor Dries Mosch.

Waar dient het voor?

Dit is de persoonlijke verkiezingsposter van Dries Mosch, die voldoende voorkeursstemmen wil krijgen om namens Leefbaar Rotterdam in de gemeenteraad te blijven. Mosch, al sinds 2002 raadslid voor Leefbaar Rotterdam, staat nu op de 27^e plaats op de kandidatenlijst.
Maar hoe verhoudt de poster zich tot de reguliere campagne van Leefbaar? Op deze officiële verkiezingsposter staat lijsttrekker Joost Eerdmans voor een vervaagde skyline van de Kop van Zuid. Het zachte licht levert een veel subtieler beeld op. Het gezicht van Eerdmans wordt als dusdanig bekend verondersteld, dat zijn naam slechts eenmaal klein afgedrukt is. Dit in tegenstelling tot de poster van Dries Mosch, wiens naam wel vijf keer afgedrukt staat.

Werkt dit?

De underdogpositie van Dries Mosch spat van zijn campagne-uiting af. Persoonlijk hou ik wel van een hoog knip- en plakgehalte in grafische vormgeving. Ik heb alleen het idee dat ik deze Do-it-yourself-strategie meestal aan de andere zijde van het politieke spectrum tegenkom. Dat maakt deze poster een beetje een vreemde eend in de bijt. Dat de man niet in Photoshop is schoongepoetst, maar authentiek op de foto staat, vind ik best charmant. De knip- en plaktactiek wordt nog wat slordiger ingezet waar Mosch de helft van een bekende verkiezingsbelofte van Fortuyn uit 2002 gebruikt. Bovenaan de poster geeft Mosch namelijk als reden om op hem te stemmen: “Omdat ik doe wat ik zeg”. Rechtsonder geeft hij behoorlijk betuttelend met een insert aan hoe je de voorkeursstem invult. Ik hoop voor Mosch dat zijn kiezers dit advies niet al te letterlijk opvolgen, want het hokje met een knalgroen potlood invullen levert een ongeldig stembiljet op.