Stockfotobejaarden zijn nog geen 'zorg'

Wouter Sibum is in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen de beeldexpert van Vers Beton. Aan de hand van drie simpele stappen onderzoekt hij de belangrijkste beelduitingen van de Rotterdamse politieke partijen. Deze keer: de homepage van VVD’er Barbara van den Bosch.

Het beeld

Bovenaan de website staat een naam met ernaast de menumogelijkheden. Eronder staan foto’s afgebeeld met een woord eronder. Een man zit op een stoel en heeft een lampje boven zijn hoofd, pictogrammen van vervoersmiddelen en wegwerkzaamheden, een hand die een hartvormig bonsaiboompje groen schildert. Ook is er twee keer geld afgebeeld. Het dikke pak geld, op kleur gesorteerd, is ingepakt in kettingen met een slot erop. De stapeltjes gemengd muntgeld staan er losjes bij. Daarnaast zie ik een jong meisje met een tekening. Alle mensen van middelbare leeftijd hebben allemaal werkkleding aan of een stropdas om en twee bejaarden omhelzen elkaar. Oh, en er zijn nog twee losse handen die een gordijn open houden waarachter niets te zien is.

Waar dient het voor?

Het gesponsorde voorstel op Facebook om de website van Barbara van den Bosch eens te bekijken, trok mijn aandacht. Misschien was het de strenge blik, maar het was zeker ook de gedachte dat een webcampagne van een jonge kandidaat heel interessant kan zijn. Momenteel heeft de VVD vier zetels in de raad en misschien betaalt een internetcampagne zich wel terug. Hiervoor heeft Van den Bosch een persoonlijke website waar zij haar standpunten uiteenzet. De homepage met de afbeeldingen blijkt ‘visie’ te heten en als je op de afbeeldingen klikt, krijg je een mengeling van het VVD-programma en Van den Bosch’ eigen mening. Helaas blijft ze in de tekst nogal binnen de lijntjes en in het jargon van haar partij. De begeleidende foto’s lijken op het eerste gezicht overdreven illustratief, maar blijken vooral verwarrend en onpersoonlijk.
De afbeelding van het gesorteerde en aan de ketting gelegde geld blijkt over veiligheid te gaan; over handhaven, politie-inzet, straatroof, conducteurs. Daarnaast ook een eigen toevoeging: “Wat ik opmerkelijk vind, is dat het aantal delicten al jaren afneemt en het gevoel van onveiligheid toeneemt. Belangrijk blijft dus dat er aandacht besteed wordt waar dat ook echt nodig is”, aldus Van den Bosch. De tekst neemt een andere wending dan de foto’s doen vermoeden. Ik dacht dat het over de crisis, sparen, mondjesmaat uitgeven of bezuinigen zou gaan. Maar Van den Bosch legt met de afbeelding een link tussen veiligheid en geld, kosten en hand op de knip.
De categorie ‘gemeente’ is onder het motto ‘Reorganisatie, kleiner, effectiever’ tot mijn schrik treffend afgebeeld met drie mensen in een callcenter. Een theatergordijn waarachter een gapend, wit gat zit, verbeeldt het ‘veelzijdig cultureel klimaat’. Op het podium gebeurt echter bijzonder weinig. Meest verbazingwekkende afbeelding is wel de verbeelding van ‘milieu’. Van den Bosch wil de lucht in Rotterdam schoon houden door de stad groen te maken. Het plantje dat is afgebeeld, moet een luchtfilter in vermomming van een bonsaiboom zijn. Er moest alleen nog een likje groene verf op. Het milieu is het geheel van de natuurlijke, maatschappelijke en culturele omgeving. Elke foto van de stad met de Maas, park, buitengebied of zelfs een rijtjeshuis was een betere afbeelding geweest. Waarom wordt er hier een plastic boompje in een bloempot groen geschilderd?

Werkt dit?

Nee. Het verbeelden van een persoonlijke visie kan niet met stockfoto’s. Het zijn illustraties die worden gekoppeld aan een onderwerp waar ze geen link mee hadden. Daardoor zijn stockfoto’s zo algemeen toepasbaar, dat ze eigenlijk niet zo veel vertellen. Waar één beeld meer zegt dan duizend woorden, is dat bij een stockfoto vaak omgekeerd. Sterker nog, deze algemeenheden roepen meer vragen op dan dat ze iets duidelijk maken. Want wat heeft dat kaartje met de vlag van Rotterdam, die tussen de vingers van een meneer met een stropdas zit, te maken met het thema wonen?
Net zoals ze eigen woorden toevoegt, had Van den Bosch ook persoonlijkere afbeeldingen moeten gebruiken. Er zit geen ‘zorg’ in een afbeelding van twee stockfotobejaarden die elkaar knuffelen. Loop een middag met een fotograaf door de stad en ga langs een aantal plekken die je politiek aan het hart gaan. De foto’s die zo’n middag oplevert, illustreren onderwerpen als ondernemen, werken, sport of zorg niet alleen veel beter, de beelden staan ook nog eens in de context van Rotterdam, zoals havens, wijken, verenigingen en niet te vergeten: Rotterdammers. Blijf ik nog met één prangende vraag zitten: Zou de foto op de ‘Over mij’ pagina wél een persoonlijke foto zijn?
Vers Beton volgt komende maanden de verkiezingscampagne op de voet. Van SP-schuursponsjes uitdelen in Spangen tot Leefbaars ledenbijeenkomst in Lombardijen: wij zijn erbij.