Ga naar de inhoud

Ahmed, toon wat lef!

Iedere maandag verschijnt er een opiniestuk van Vers Beton in gratis krant Metro. Deze week: hoofdredacteur Eeva Liukku betreurt dat Ahmed Aboutaleb zich niet persoonlijk heeft uitgesproken over de kwestie-Wilders. Zij had graag gezien dat hij, zoals bij de Wijnbar, op de bres was gesprongen.

Burgemeester Aboutaleb heeft de meest veilige positie ingenomenen ten opzichte van de “minder, minder” uitspraken van Wilders. Hij heeft zich niet uitgesproken als burgemeester. Hij is er voor álle Rotterdammers, zo schreef hij vorige week in Metro. Hij steunt hen die zich gekwetst voelen maar hij is er ook voor “diegenen die applaudisseren als zulke uitspraken worden gedaan”.

Deze neutraliteit is wat mij betreft onnodig formeel en een gemiste kans voor de burgervader van Rotterdam. Andere burgemeesters in Nederland, zoals in Nijmegen, Amsterdam en Breda spraken zich wél uit, liepen mee in een protestmars of deden zelfs aangifte.

Eerder schreef Aboutaleb een mooie brief aan de bedreigers van de eigenaresse van de Wijnbar. Daar werd hij om geroemd. Waarom kiest hij dan nu voor een formele positie? Waarschijnlijk omdat De Wijnbar geen (partij)politieke kwestie is, en de uitspraken van de leider van de PVV wel.

Toch denk ik dat veel Rotterdammers dit verschil niet zullen begrijpen. Racisme heeft namelijk niets met partijpolitiek te maken. Wat blijft hangen is: kennelijk mag hij wel zijn nek uitsteken om Marokkanen terecht te wijzen en niet om ze bij te staan.

Er speelt ook iets anders mee, wat niet altijd uitgesproken is. Omdat hij een burgemeester is met een Marokkaanse achtergrond kan men hem makkelijk verwijten dat hij zich laat meeslepen door zijn emoties. Hij zegt zijn persoonlijke emoties daarom nu “in te slikken”. Dat is een absurde gedachte. Omdat je persoonlijk bent getroffen kun je plots geen positie innemen als burgemeester? Zijn achtergrond hoort toch geen enkele rol te spelen? Het roept de vraag op of een autochtone burgemeester wel een uitspraak had gedaan.

Ik had graag gezien dat de burgemeester het lef had gehad om op te staan tegen racisme. Dat hij op de bres was gaan staan voor de inclusieve samenleving waar Rotterdam voor staat: in een havenstad zijn we allemaal aangespoeld, om nooit meer weg te gaan.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • In de nieuwe partijpolitieke wijkraden moeten bewoners centraal blijven staan

    • Politiek

    Twee derde van de 297 leden van de nieuwe wijk- en dorpsraden (65 procent) is gekozen vanuit een politieke partij. Onafhankelijke kandidaten, vaak bewoners die al jarenlang actief zijn in hun buurt, zijn naar de achtergrond verdwenen. Ook als zij individueel meer stemmen kregen dan kandidaten op lijsten van politieke partijen. Wijkraadsleden Ineke Palm, Bert Peterse en Jennifer Blackman maken zich zorgen over een ongelijk speelveld.

  • Wat Progressief Nederland kan leren van Rotterdam

    • Politiek

    Na vijftien jaar is een linkse partij weer de grootste in Rotterdam, doordat de fusie GroenLinks-PvdA (nu Progressief Rotterdam) 3,6 procent wist te groeien. Daarmee deed de fusiepartij het hier aanzienlijk beter dan landelijk, waar de partij in totaal 138 zetels verloor. Hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen, en wat kan Jesse Klaver daarvan leren?

  • Dit is de nieuwe gemeenteraad

    • Politiek

    Wie hebben we eigenlijk gekozen? Vers Beton ploos uit wie precies Rotterdam vertegenwoordigt in de nieuwe gemeenteraad. Spoiler: het doorsnee raadslid is een 42-jarige man, woonachtig in Rotterdam-Noord, met koophuis en in het bezit van een diploma aan een hbo of universiteit.

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

  • Een bijzondere ode aan de invloedrijke klarinetist en improvisator Theo Jörgensmann — bekend van onder meer de Contraband (Breuker, Van Maanen) en De Volharding (Andriessen) en een inspiratiebron voor generaties musici — door het NL-SWITCH Orchestra met lyrische, melodische, vrij symfonische jazz.

    Venue: Oude Kerk Charlois
    Datum:
  • Onze democratie is niet representatief. Wat kunnen burgerinitiatieven doen om de stemmen uit iedere wijk te laten tellen? Onderzoeksjournalist Sharyfah Bhageloe schuift aan in pakhuis de Zwijger om te spreken over haar serie: Waarom stemmen mensen niet?

    Venue: Pakhuis de Zwijger
    Datum:
  • Op het toneel wordt een miniatuurversie van een concentratiekamp tot leven gewekt: duizenden poppetjes van 8 centimeter verbeelden de gevangenen en hun beulen. Drie spelers wekken het kamp tot leven, filmen de gruwelijke gebeurtenissen en maken het publiek ooggetuige.

    Venue: Theater Rotterdam
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam