Ga naar de inhoud

Rechtbankverslag. Twee moeders uit stelen op Rotterdam Zuid

Anneke Kortleve bezoekt om de week een Rotterdamse rechtszaak die nauwelijks persaandacht trekt. In aflevering 4 van deze serie: De dievegges Marilou en Fiorella gaan keer op keer uit stelen. Om de kinderen te voeden, zeggen ze.
 
“Hoe zorgen we dat het stopt?” Marilou en de tien jaar oudere Fiorella zitten naast elkaar in het beklaagdenbankje. Marilou is gezet, met een strak shirt aan. Fiorella is een stuk dunner. Zij heeft haar jas nog aan. Marilou antwoord zachtjes. “Ik weet het niet.” “En u?” De rechter kijkt naar Fiorella. “Ik ben bezig met een maatschappelijk werker.” “Helpt dat?” Fiorella kijkt stil voor zich uit.
Marilou en Fiorella zijn in februari 2014 samen opgepakt wegens diefstal van dertien parfumflacons uit de Douglas op het Zuidplein. Het was een bijvangst. De politie hield hen in eerste instantie aan omdat nog een boete open stond op de auto, die ze geleend hadden van de broer van Fiorella. De zenuwachtige reactie van de dievegges maakte de politie achterdochtig, waarop ze de auto doorzocht en de buit vond.
 

Fiorella (L) en Marilou (R)
Fiorella (L) en Marilou (R)

Het is niet de eerste keer. Beide dames hebben een lang strafblad, voor het meerendeel gevuld met diefstal. De laatste jaren hebben ze vaker samengewerkt en zijn ze daarvoor opgepakt. Marilou is ook meerdere malen opgepakt voor het smokkelen van heroïne en cocaïne vanaf Schiphol. De diefstal waarvoor ze nu voor de rechter verschijnen was mede mogelijk gemaakt door mevrouw Grazia, die Fiorella had ontmoet tijdens haar vorige periode in het gevang. Zij handelt in geprepareerde tassen, waarin gestolen waar ongemerkt langs de beveiligingspoortjes komt. Het is zo simpel dat het onschuldig lijkt.

Parfum voor de kinderen

“Voor mezelf”, antwoordt Marilou op de vraag of de parfumflessen misschien op bestelling waren gestolen, of om door te verkopen. Ook Fiorella lijkt haar antwoord te hebben geoefend van tevoren. “Nee. Voor mij en mijn kinderen.” Haar zoon en dochter zijn veertien en vijftien jaar. Haar uithuizige kind is 23 jaar.
“Het ziet er zorgelijk uit,” zegt de rechter. Twee maanden na de aanhouding zijn de dames wederom opgepakt voor diefstal, ook dit keer weer in duoformatie. Fiorella’s strafblad telt zeven pagina’s. Er lopen nog drie andere zaken tegen Fiorella en twee tegen Marilou. Het is bijna zusterlijk, zoals ze allebei verklaren dat ze vorige keer geen reclasseringsrapport hadden meegekregen, waardoor ze allebei geen contact hebben opgenomen met de reclasseringsambtenaar.
Mensen met een vergelijkbare lengte strafblad worden nog wel eens in ISD gezet.Weet u wat dat is? De Instelling Stelselmatige Daders. Dan wordt u voor twee jaar weggeborgen, zodat u de maatschappij geen schade meer kan aanrichten.” De rechter kijkt naar haar medeverdachte en voegt er aan toe: “Dat geldt voor u beiden.”

Tientje per dag

Fiorella zit in de schuldsanering, heeft een maatschappelijk werker, psycholoog en geen oppas. Ze dreunt het rijtje persoonlijke omstandigheden op. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat haar straf wordt verlaagd. Ze zegt het zonder gêne, op de automatische piloot.
De ene keer dat ze niet bij de reclasseringsambtenaar was, was een incident volgens haar, buiten haar schuld om. “Ik doe dat altijd netjes,” wijst ze de rechter paradoxaal genoeg op haar plichtsbesef. Ze heeft ook een baan, voor drie dagen per week, met een aanvullende uitkering. “Productiewerk”, luidt haar functieomschrijving. Een woord dat je soms wel eens ziet staan op het raam van een uitzendbureau, voor een baantje waar je niet teveel van moet verwachten, op een plaats waar je niet teveel van moet verwachten.
Marilou is een alleenstaande moeder. Haar kinderen zijn 15, 10, 9 en 7 jaar en haar jongste is 13 maanden, waarvan die laatste de volgende week wordt geopereerd aan zijn neus en oren. De vaders zijn er niet. Ze krijgt een uitkering, maar staat onder curatele en zit in de schuldsanering. De curator geeft haar zeventig euro per week. Een tientje per dag om vijf kinderen te voeden en te kleden. Haar advocate heeft geprobeerd met de curator, Abicura te praten. “Daar is geen beweging in te krijgen, want ze willen doorzetten om de schone lei te verkrijgen.”

Steeds armzaliger

De schone lei betekent dat alle schulden waarmee Marilou het traject in is gegaan, worden kwijtgescholden wanneer het traject succesvol is doorlopen. Daarvoor is door de reclassering haar een curator toegewezen. Die heeft de raad van de kinderbescherming ingesteld, waarop jeugdzorg heeft geprobeerd haar te begeleiden, maar zonder al te veel succes. Haar kinderen werden het huis uitgezet, maar zijn inmiddels weer terug naar Marilou. “U begrijpt dat ik een hekel heb aan de reclassering.” De rechter kijkt haar vriendelijk aan, maar geeft niet toe. “Want zij koppelden mij zomaar aan Jeugdzorg”, voegt Marilou er nog aan toe. De rechter zegt niets.
Humanitas is inmiddels ook ingeschakeld om te helpen. Deze hulporganisatie lijkt eindelijk wel in goede aarde te vallen bij Marilou. “Dit gaat uitstekend,” zegt haar advocaat, die meer een maatschappelijk werker lijkt. Dat is ook niet zo vreemd. Het juridische is vrij saai, in vergelijking met de maatschappelijke vragen.
De advocaat vraagt om een constructievere oplossing dan straffen. Bij binnenkomst leek het duo nog een exotische variant van Laurel en Hardy, of een iets minder romantische Bonnie en Clydevariant, maar het verhaal wordt steeds armzaliger. Het is niet leuk meer. Een gevoel van medelijden en verwijt is voelbaar in de zaal. De rechter vraagt wat de advocate voor ogen heeft. Reclassering? Jeugdzorg?

Dertien flessen

Hij vraagt het nog een keer aan de verdachten. “Ik begrijp dat je nooit iets leuks kan doen, maar wat moet je nu met dertien flessen parfum?” De dames blijven stil. “Oké, u houdt beiden de kiezen stijf op elkaar.” En dan voegt hij eraan toe. “Misschien ook wel uit lijfsbehoud.”
De officier eist vier weken celstraf voor beide dames, onvoorwaardelijk. Een forse straf, zeker gezien de persoonlijke omstandigheden. Maar volgens hem logisch. De dames zijn toevallig gepakt. “Hoe vaak lukt het wel?” vraagt hij de dames, zonder antwoord te verwachten. Dat geven ze ook niet. De waarde van de goederen telt ook mee, de flessen kosten in de winkel in totaal 1100 euro. En ten derde telt het aanzienlijke strafrechtelijke verleden en de kans op herhaling mee.
Marilou vraagt de rechter wat ze met haar dertien maanden oude zoon moet doen als hij de straf zal opleggen. De rechter antwoordt haar vraag met een wedervraag. “Waarom gaat u uit stelen? Dat moet je niet doen als moeder. Ik ben met beide dames een beetje uitgepraat.” Marilou kijkt wezenloos voor zich uit. Ze heeft geen antwoord meer.

Gerelateerde inhoud

Wil je dit soort artikelen blijven lezen?

Vers Beton kan niet bestaan zonder haar leden. Lees onbeperkt artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Een lonkende paaldanseres, wanhopige grasmeester en de ontboezemingen van een fietsjuf

    • Kunst en Cultuur

    Ter ere van de honderdste editie van de talkshow Rotterdam Late Night verschijnt het boek Het gezicht van de stad. Daarin staan honderd Rotterdammers die in de talkshow een ode kregen van presentator Ernest van der Kwast, vergezeld van portretten door fotograaf Aad Hoogendoorn. Een voorpublicatie.

  • Racisme, geweld en onnodig isoleren in Detentiecentrum Rotterdam

    • Vluchtelingen

    In het Detentiecentrum Rotterdam wachten zo’n driehonderd mannen zonder verblijfspapieren op uitzetting. Ze hebben te maken met onnodige visitaties, racisme, lockdowns en geweld. “We maken een instantie gespecialiseerd in gevangenissen en strafrechtelijke vervolging verantwoordelijk voor deze mensen.”

  • Julio Moreno Robles bleef altijd schilderen en zich inzetten voor Nederlandse kunstenaars

    • In Memoriam

    Op 27 maart 2024 overleed de Rotterdamse kunstenaar Julio Moréno Robles, die onder meer kleurrijke Latijns-geïnspireerde schilderijen maakte. Moreno Robles was een stille kracht in de Rotterdamse kunstwereld die altijd bleef schilderen en zich inzette voor de lotsverbetering van beeldend kunstenaars.

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Is Rotterdam nog een architectuurstad? De glorieuze wederopbouw, waarmee de stad zich graag op de borst klopt, ligt inmiddels ver achter ons. Wordt Manhattan aan de Maas ook tegenwoordig nieuw leven ingeblazen door gedurfde bouwprojecten of is er een staketsel van marketingslogans nodig om de reputatie van de stad hoog te houden? Kom naar het debat van Vers Beton tijdens de Architectuurmaand!

    Venue: Henketpaviljoen Boijmans
    Datum:
  • Op 22 juni 2024 openen gevestigde ontwerp- en architectenbureaus in Rotterdam hun deuren tijdens de jaarlijkse Open Bureaudag. Deze dag is een perfect moment om kennis te maken met architecten, meer te leren over de achtergrond en werkwijze van de verschillende bureaus en elkaar te ontmoeten.

    Venue: bureaus verspreid door Rotterdam
    Datum:
  • Herontdek het Museumpark met een speciale route! Deze leid je via landmerken door het park, langs bijzondere interventies en tentoonstellingen van een nieuwe generatie ontwerpers.

    Venue: Museumpark Rotterdam
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • As our Rotterdam team expands, we are looking for an experienced PR and Communication professional who can help us communicate our mission and results to clients, stakeholders, and the public. You will create overall branding and editorial for reports and publications, manage our social media channels, and create written and visual content for press releases, newsletters, and website updates, amongst others. Furthermore, you assist with graphic design, lead event participation, and seek press opportunities to promote our projects.

  • De Academie voor Bouwkunsten is op zoek naar een Opleidingscoördinator Stedenbouw (0,4-0,6 fte) die het team van vaste coördinatoren vanaf september 2024 komt versterken.

  • Stichting het Park in Rotterdam onderhoudt het Park met hoge kwaliteit met een team hoveniers. Vanuit het Parkpaviljoen maken we een cultureel en educatief programma op het snijvlak van cultuur en natuur met onder andere exposities, poëzie, muziek, lezingen en wandelingen. Het programma en hoveniers team opereert vanuit het Parkpaviljoen in het Park. Het doel van de stichting is om alle bewoners en bezoekers van Rotterdam te verwelkomen en te laten genieten van deze prachtige plek. 

  • Bekijk alle vacatures