Ga naar de inhoud

Een slapende man in Rotterdam Centraal

Schrijvers halen uit alles inspiratie. Vincent Cardinaal loopt iedere week zijn stad in, en komt terug met een observatie. Deze week: een slapende man, in de hal van Rotterdam Centraal.

Vincent Cardinaal
Vincent Cardinaal

Er lag een slapende man in de hal van Rotterdam Centraal. Nu liggen er wel vaker mannen in de hal van Rotterdam Centraal. Als stations een ding met elkaar gemeen hebben, dan wel het volgende. Of het nu in een metropool genre New York of Mumbai is, of in een dorpje: stations trekken altijd mensen aan die je er eigenlijk niet wilt hebben. Onverlaten en querulanten. Meestal mannen die er van uitgaan dat er iets te halen of te slijten valt. En als dat niet zo blijkt te zijn, en ze het deksel van het bestaan maar weer eens op de neus krijgen, dan gaan ze er bij liggen. Geef ze eens ongelijk. Een mens zou voor minder levensmoe worden.
Maar nee, deze keer was het pak kaarten toch anders geschud dan normaal. Deze slapende man was niet echt. Hij was gefabriceerd uit kunststof, en maakte onderdeel uit van een kunstwerk van Maroesjka Verhagen. Het werk heeft zijn uitwerking alvast niet gemist. Toen ik vorige week in de hal van CS was, zag ik er een groep mensen omzichtig naar toestappen. Behoedzaam, zoals je met een longdrinkglas naar een wesp bij het raam gaat.
De teleurstelling op de gezichten van deze club toen het ‘maar kunst’ bleek te zijn, sprak boekdelen. Welkom in Nederland: liever een arme stakker in een hoek, dan een intrigerend kunstwerk. Bij die eerste kun je tenslotte nog de parttime-Samaritaan uithangen, of desnoods de verontwaardigde burger. Goed voor je curriculum vitae, of voor op een verjaardag. Deze mensen voelden zich erbij gelapt.
De NS kwam direct in actie en snelde naar het regiokantoor. Verontruste reizigers kunnen ze niet gebruiken. Ze lieten een A4-tje printen en plakten dat eigenhandig op de sculptuur: ‘dit is een kunstwerk’. Rene Magritte: het is allemaal voor niets geweest. Was getekend: de Nederlandse Spoorwegen. Misschien dat de suppoosten van het Louvre een post-it op de “Mona Lisa” kunnen plakken: ‘wij hebben ook geen idee waarom ze lacht, de trut’.
Inmiddels is het werk opgeruimd. Aanvankelijk was het door de beheerders van het station in een hoek van perron 1 geworpen. De kunstenaar is niets gevraagd. Uiteraard niet. Het volksgericht had online sowieso al gesproken. De woorden schande en subsidie vochten om voorrang in de reacties onder een aantal artikelen over de kwestie. Als die geest de fles heeft verlaten, is de mantel der liefde nooit ver weg.
Eerst een kunstwerk bestellen, en het dan wegmoffelen. Wegens te eng, of te onbegrijpelijk. Ik stel voor dat deze durfals de volgende keer dat er daadwerkelijk een man ligt te slapen, ook zo flink zijn.
Die laten zich doorgaans wel wat minder makkelijk in een hoek van het eerste perron flikkeren.

Gerelateerde inhoud

Wil je dit soort artikelen blijven lezen?

Vers Beton kan niet bestaan zonder haar leden. Lees onbeperkt artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

De agenda die je aan het denken zet

  • Woensdag 22 mei is de eerste meet-up van ons solidariteitsnetwerk. Iedereen die zich solidair voelt…

    Venue: De Pauluskerk
    Datum:
  • From disastrous climate change to evil AI superintelligences and the impending perils of genome editing, our species is increasingly concerned with the prospects of its own extinction. Less and less does the end of humanity’s future on this planet seem an area of lurid fantasy or remote speculation.  But how did this come about? When did our obsession about the end start? And what does tracing back this history teach us about our current predicament?

    Venue: De Dependance, Arminius
    Datum:
  • From disastrous climate change to evil AI superintelligences and the impending perils of genome editing, our species is increasingly concerned with the prospects of its own extinction. Less and less does the end of humanity’s future on this planet seem an area of lurid fantasy or remote speculation.  But how did this come about? When did our obsession about the end start? And what does tracing back this history teach us about our current predicament?

    Venue: De Dependance, Henket Paviljoen (Boijmans)
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • Vers Beton zoekt een stagiair vanaf september 2024. We begeleiden je om je eigen leerdoelen te halen en zelf journalistieke producties te maken voor Vers Beton.

  • Music Matters geeft jonge Rotterdammers de tools om hun eigen weg te vinden in de wereld van muziek. We laten jonge Rotterdammers zien wat muziek voor hen kan betekenen – als maker, als speler, als liefhebber en als ondernemer. Vanaf juni zijn we op zoek naar een programmamaker die ons team kan komen versterken.

  • In september 2024 gaat de Masterclass van Platform voor Onderzoeksjournalistiek Investico en De Groene Amsterdammer weer van start. Een groep van vijf deelnemers met verschillende achtergronden werkt intensief samen aan één groot onderzoeksproject en krijgt scholing in methoden en technieken voor onderzoeksjournalistiek. De Masterclass is nadrukkelijk een opleidingstraject. In het verleden is gebleken dat kandidaten die het succesvol doorlopen terechtkunnen bij de redactie Investico zelf of op de onderzoeksredacties van andere media zoals Pointer, Argos en NRC.

  • Bekijk alle vacatures