Ga naar de inhoud

Schrijver in de stad: Sanneke is verlaat

Columnist Vincent Cardinaal trakteert ons op Vers Beton wekelijks op een stadse observatie. Deze week: waar een verlate schrijfster toe kan leiden.

Vincent Cardinaal
beeld: Tom Slegtenhorst

Ik zat te wachten. Nu zit ik wel vaker te wachten, maar deze keer was het speciaal. Ik zat te wachten op een schrijver, Sanneke van Hassel. Meest recente laureaat van de Anna Blamanprijs. Ik wachtte op haar om een publiek interview door te spreken, dat ik geacht werd af te nemen, twee dagen na onze afspraak.

Ze was er nog niet. Schrijfster Sanneke, zoals ze inmiddels in mijn hoofd heette. Normaal ben ik er niet van om een vrouwelijk woord te gebruiken als er ook een ‘neutraal’ begrip beschikbaar is. Maar ja, het brein wil soms iets dat afwijkt van het gangbare. Je kunt je er dan maar het beste aan over geven, zo leert de ervaring. Schrijfster Sanneke dus – inmiddels een kwartier verlaat.

Ik zat in de bibliotheek van Het Nieuwe Instituut, of het NAi, zoals iedereen het nog steeds noemt. Goeie plaats om te wachten, zo bleek. Fraaie parketvloer, kasten vol kleurrijke boeken, geplaatst langs de wanden van een symmetrische, lichte ruimte. Aardige dame achter de balie, niet te koud, niet te warm. Buiten verregende het Museumpark, maar binnen nog steeds geen Schrijfster Sanneke. Ze zou toch wel komen? Of had ik me vergist in de tijd? Dat was mezelf kennende niet geheel uitgesloten, maar verder lastig te verifiëren. Ik bezit geen smartphone en had ook geen telefoonnummer. Het leek wel een blind date.

De bibliothecaresse begon me meewarige blikken toe te werpen. Bestaat die Schrijfster Sanneke van jou wel, kereltje? – ik zag het ‘r denken. Zelf wist ik het opeens ook niet meer zo zeker. Als tiener werkte ik in een lunchroom, op het Zuidplein godbetert. Iedere dag zat er een man, moederziel alleen. Hij zei niets, behalve dat hij ‘op Hilbert aan het wachten was’. Deze Hilbert verscheen nooit. Na verloop van tijd kwam ook de wachtende man niet meer opdagen. Was ik hier, in deze bibliotheek, langzaam de man-die-op-Hilbert-wacht aan het worden? Nu ik al veertig minuten wat om me heen zat te kijken, begon ik me opmerkelijk verwant aan hem te voelen. Ik schaamde me met terugwerkende kracht voor alle grappen die ik destijds over hem maakte.

Ik stond op. Ik probeerde zo anoniem mogelijk mijn jas aan te trekken – maar dat liet de bibliothecaresse niet over zich heen gaan. “Da-hag!” zei ze, opzettelijk iets te hard. Een uppercut. Beschroomd droop ik af. Daar ging ik, de lift in. De man-die-op-Schrijfster-Sanneke-wachtte. Geen hond die het geloofde, die middag in de bibliotheek van het NAi, pardon, het Nieuwe Instituut.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek voor Rotterdam

We kunnen deze artikelen alleen maken dankzij onze leden. Lees onbeperkt alle artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Voedselbossen als oplossing voor de landbouwcrisis

    • Stadsecologie

    Voedselbossen. Je hoort steeds vaker over deze eetbare oases waar de natuur haar gang gaat en een zelfstandig ecosysteem wordt. Waar de één een verwilderde tuin ziet en de ander al gruwt bij een overwoekerd tuinpad, ziet Coöperatie Ondergrond kansen. “Voedselbossen vereisen een andere manier van eten en denken. En geduld.”

  • Een lonkende paaldanseres, wanhopige grasmeester en de ontboezemingen van een fietsjuf

    • Kunst en Cultuur

    Ter ere van de honderdste editie van de talkshow Rotterdam Late Night verschijnt het boek Het gezicht van de stad. Daarin staan honderd Rotterdammers die in de talkshow een ode kregen van presentator Ernest van der Kwast, vergezeld van portretten door fotograaf Aad Hoogendoorn. Een voorpublicatie.

  • Racisme, geweld en onnodig isoleren in Detentiecentrum Rotterdam

    • Vluchtelingen

    In het Detentiecentrum Rotterdam wachten zo’n driehonderd mannen zonder verblijfspapieren op uitzetting. Ze hebben te maken met onnodige visitaties, racisme, lockdowns en geweld. “We maken een instantie gespecialiseerd in gevangenissen en strafrechtelijke vervolging verantwoordelijk voor deze mensen.”

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Didier Eribon is internationally renowned for his groundbreaking work Returning to Reims. Part memoir, part social and political theory, the book caused a stir in France and approached cult status in Germany, where it touched a nerve with its central premise that the mainstream left is to blame for pushing the working classes towards the far right and nationalism.

    Venue: De Dépendance, OASE
    Datum:
  • Brutus Space presenteert deze zomer een nieuwe, dynamische editie van Wild Summer of Art. Naast een expositie van 50 Rotterdamse hedendaagse kunstenaars omvat deze editie een uitgebreid publieksprogramma vol evenementen, screenings en performances.

    Venue: Brutus
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • Het hoofd marketing & communicatie ontwikkelt en werkt aan het marketingbeleid van MOMO Festival, MOMO Concerts en MOMO Create  en is eindverantwoordelijk voor de uitvoering ervan, waarbij het optimaliseren van het publieksbereik centraal staat.

  • Het bedrijfsbureau is de uitvoeringsorganisatie van de koepelcoöperatie Energie van Rotterdam. Met een klein team werken we dagelijks aan de ondersteuning van de energiecoöperaties, het realiseren van energieprojecten en het behartigen van de belangen in de stad.

  • The Writer’s Guide (to the Galaxy) is een cursuscentrum voor written (en soms ook een beetje spoken) word. Ook is het een ontmoetingsplek voor jonge schrijvers, boekennerds en intersectionele feministen.

  • Bekijk alle vacatures