NieuwsBeeld: Liefdesbrug

Anniek Tijmes illustreert wekelijks het Rotterdamse nieuws. Deze week: een slotje aan de Rijnhavenbrug vastklinken. Net Parijs. Ja toch, niet dan?
Het is de meest poezelige en truttige manier om je liefde te betuigen: een slot aan een brug hangen. En nu ook in Rotterdam, aan de Rijnhavenbrug. Zo Parijs! Zo Praag! Schattig!
De Rijnhavenbrug kreeg nog voor dit nevendoel aan de brug was verbonden de bijnaam Hoerenloper. Ik pleit ervoor die bijnaam werkelijk te gaan gebruiken. Het klinkt fantastisch. “Lekker romantisch zo’n slotje aan de Hoerenloper hangen, je pleurt het sleuteltje in de maas, je geeft je meissie een kussie en het meissie is weer blij.”
Tot je erachter komt dat je je meissie toch maar een hoer vindt. Of dat er een andere is die je niet kan laten lopen.
Och en wee, och en wee. Ik zie daar de hele tijd een meisje (nee dit is vast geen jongen) daar op die Hoerenloper staan, met tranen in haar ogen en een nijptang, om dat slotje er weer uit te slopen. Daar moet ze haar handen bijna op stuk knijpen. Redt je dat eigenlijk wel met een nijptang?
Nee man, dat kan alleen met een cirkelzaag. Een draadloze cirkelzaag! Ik zie haar plotseling heel anders. Als een soort American Psycho staat ze koelbloedig dat slot uit de Hoerenloper te zagen. Het slotje neemt ze mee naar zijn huis en gooit ze door zijn slaapkamerraam. “Stuk vreten, met je achterlijke romantische ideeën. Je dacht zeker dat ik ervoor viel?” Het raam barst in duizend stukken. Ze gooit het slot zo hard dat het een gat maakt in de muur, waar de jongen voortaan een schilderijtje voor moet hangen. Het hangt op een gekke plek. Hij moet uitleggen waarom er een schilderijtje op die gekke plek hangt, als hij een nieuw meissie mee naar huis neemt.
Gelukkig. Rotterdam zal altijd Rotterdam blijven.
Tekst: Anneke Kortleve