Ga naar de inhoud

Is de Markthal eigenlijk een symbool van armenhaat en nep-autenticiteit?

Na alle positiviteit de afgelopen dagen rond de opening van de Markthal, schreven Rotterdammers Zihni Özdil en Arjen van Veelen in NRC.next juist een fel anti-Markthalstuk. Of nou ja: een anti-juichen over de Marthal-stuk. Of beter nog: een anti-waar de Markthal symbool voor staat-stuk. Want ook de schrijvers vinden de Markthal wel gewoon mooi.
In het artikel (€) worden de grote woorden niet geschuwd. De Markthal is “een historische clusterfuck van gentrificatie, segregatie, en neoliberalisme; van nep-authenticiteit, braaf gepapegaaid door eerbiedige journalistiek.” Volgens Özdil en Van Veelen staat het gebouw namelijk symbool voor de armenhaat van de gemeente Rotterdam.
Via GeenStijl reageerde René van Leeuwen op het opiniestuk, ook al een Rotterdammer. Hij stelt dat er in de stad helemaal niet zo’n sprake is van armenhaat en ergert zich daarnaast aan Özdil en Van Veelens uitleg van wat authentiek zou zijn. En hij sleept de PvdA er in de voorlaatste zin nog even aan de haren bij, want het blijft natuurlijk wel GeenStijl.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Het statige nieuwe Odeon bewijst dat sociale woningbouw niet armoedig hoeft te zijn

    • Architectuurkritiek

    Met het nieuwe Odeon heeft woningcorporatie Woonstad midden in het Oude Westen een pareltje opgeleverd, recenseert Teun van den Ende. Het gebouw is traditioneel, maar niet oubollig, hoogwaardig, maar niet duur, en eigenzinnig, maar niet misplaatst. Klassieke sociale woningbouw in de 21e eeuw.

  • Twee nieuwe nachtclubs en tentoonstellingen over de toekomst en het verleden van onze architectuur

    • Architectuur en stedelijke ontwikkeling

    In de cultuurrubriek Cultureel Kapitaal gidst Vers Beton je elke maand door het culturele leven van de stad. Deze maand bezochten Teun van den Ende en Abe Minnema vier ongepolijste, maar energieke architectonische hotspots, waaronder twee kakelverse nachtclubs. Hier is hard beton herbergzamer dan je denkt.

  • 30 jaar pleinvrees: hoe het Schouwburgplein met minimale ingrepen toch nog gezellig kan worden

    • Architectuurkritiek

    Dertig jaar na de laatste herinrichting is het Schouwburgplein, erfenis van de wederopbouw, verouderd en onbemind. Nu gaat het eindelijk op de schop, maar zonder een budget van Hofplein-formaat. Public Space Detective Floor van Ditzhuyzen duikt in de geschiedenis van het plein en vraagt zich af hoe het met beperkte aanpassingen toch een fijne plek kan worden om te ‘vertoeven’ – en niet alleen doorheen te lopen op weg naar het theater.

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam