Op 14 mei organiseert de Rotterdam Running Crew een hardlooptocht langs de brandgrens van Rotterdam. Jelle Simons plaatst vraagtekens bij deze Brandgrensrun. Valt de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog ten prooi aan de commercialisering?
Zouden ze dat in Dresden doen? Een gesponsorde hardloopwedstrijd organiseren langs het gedeelte van de stad dat in 1945 – ten koste van 35.000 doden – werd weggevaagd. Wordt in Japan een zeiltocht georganiseerd tussen Hiroshima en Nagasaki? Om bij de finish de deelnemers te verwelkomen voor een met bedrijfslogo’s beplakte sponsorwand, precies op de plek waar ooit een atoombom viel?
Al 33 reacties — discussieer mee!
Ooit uw vertier gezocht op een allee-achtige Coolsingel in de jaren ’60? Je werd weggeblazen. Een hart was weg, de uittocht naar de randgemeentes voltrok zich en nu begint men te beseffen en, moet ik zeggen gelukkig te zijn met de dynamiek en initiatieven van de huidige generatie die kennelijk ook gehonoreerd worden.
Hr. “Red me niet” ik kan u slechts een kleine reddingsboei toewerpen, tenzij u het prefereert onder te gaan. Schandalig zijn zij, die niet beseffen.
Kom op! Onderbouw dat “de notabelen” de “mentaliteit” hadden om “ten koste van de leefbaarheid” “het verleden te vernietigen”.
Dat kan je natuurlijk niet, al was het maar omdat de Duitse bommen het verleden vernietigd hebben. Die hebben de leefbaarheid eruit gebombardeerd. Om de stedebouwers van die “mentaliteit” te beschuldigen is werkelijk waar onbeschoft.
Schandalig dat je het niet beseft.
Normaliter beantwoord ik nooit nicknames. Toon Hermans heeft ooit gezegd: carnaval? Lekker jezelf zijn achter een masker. Zo beschouw ik mensen, die zich achter een nicknames verschuilen ook.Ik vraag er begrip voor, dat een heer Sörensen meer krediet en respect bij me heeft, dan een vage ..red me niet..zijlijnroeper
Bij gebrek aan argumenten (ik heb nog steeds geen enkele onderbouwing gezien van je stelling “Onze notabelen wilden dat verleden ten koste van de leefbaarheid vernietigen,”) ga je het op de man spelen.
Tot nu toe heb ik alleen maar gejammer van je gehoord over het gebrek aan vertier en de onmogelijkheid een kroegentocht te kunnen houden waarbij je dronken in bed kon belanden. Als leefbaarheid zich tot dat beperkt…
Het is duidelijk dat u het niet leefbaar vond. Wellicht samen met velen. Maar dat betekent nog niet dat de ‘leefbaarheid’ met opzet (“mentaliteit”) vernield is door “het verleden te vernietigen”.
Overigens verrees pal naast de Coolsingel “de Lijnbaan”, een zeer leefbaar winkelcentrum/flaneerpromenade, zoals blijkt uit de documentaire “Het paradepaard van de wederopbouw” van ‘Andere Tijden’.
( http://www.npo.nl/andere-tijden/24-01-2015/VPWON_1227079 )
Daarnaast mogen er wel de nodige vragen worden gesteld bij de ‘leefbaarheid’ van het vooroorlogse stadscentrum. Aanzienlijke delen van het uitgebrande deel waren niet veel meer dan achterbuurten waar mensen in grote armoe en in erbarmelijke omstandigheden leefden.
John heeft gelijk.
Een paar maanden na het bombardement kreeg G.Witteveen de opdracht de binnenstad te herbouwen. Zijn plannen, die voor een groot deel het oude stadsplan volgden, waren voor vele industriëlen niet toereikend.
Ze wilden een nieuwe stad, rechtlijniger en helemaal gebouwd om (in die tijd) modern verkeer mogelijk te maken.
Dat was de frustratie van voor de oorlog: Geen doorloop; ook niet voor de trein overigens.
Daarom kreeg van Traa een nieuwe opdracht en die maakte de doorloop mogelijk!
Langs de Maasboulevard, ’s Gravendijkwal , Tunneltrace, Pleinweg, Coolsingel, Hofplein. Autowegen door en langs de stad!
Dat ging tenkoste van het vertier en de gezelligheid, zoals het in de oudestad was. maar getuigde van een vooruitziende blik. We zien de zelfde gedachte – verkeer voor – terug in het Groorhandelsgebouw!
“Dat was de frustratie van voor de oorlog: Geen doorloop; ook niet voor de trein overigens.”
Wat? Het luchtspoor is nou net één van de dingen die het bombardement overleefd hebben. Er is geen spoorlijn bijgekomen na de oorlog.
Begrijp ik nou goed dat jij ook ““de notabelen” beschuldigd een “mentaliteit” te hebben gehad om “ten koste van de leefbaarheid” “het verleden te vernietigen”?
U begrijpt de impact niet die ouders qua mentaliteit en sfeer overbrengen op hun nazaten en dat die dan de straat opgaan en niet vindt. Ooit een kroegentocht gedaan in die tijd.? Vertrekkend uit de Fles en eindigend in dezelfde Fles. Door afstanden vertrok je aangeschoten en kwam nuchter aan. Maar jongeman het gaat om dignity een teveel commercialiteit vermijdend, niet om allerlei zgn spitsvondigheidjes van een nickname,. U voegt niets toe.
Irritant, je had ook naar de Hef kunnen verwijzen trouwens.
De spoorverbinding tussen de lijn R’dam- Den -Haag -A’dam en de lijn R’dam – Nieuwenkerk – Gouda – Utrecht is pas in 1953 voltooid. Begonnen in de oorlog , omdat Maasstation vernield was.
Lees je eerst in voor je opmerkingen maakt.
Waar binnen de brandgrens ligt die spoorverbinding? Welke doorloop was nu wel te realiseren door “het verleden te vernietigen” “ten koste van de leefbaarheid”?
Die ligt nergens.
En jij zegt dat ik me in moet lezen? Over iets niet dat niet bestaat? Er loopt helemaal geen nieuwe spoorlijn door het verwoeste centrum.
Overigens zijn de spoorlijnen waaraan je refereert allang verbonden vóór de oorlog. Station Delftse Poort en Station Maas stonden al lang en breed in verbinding met elkaar middels de lijn om Rotterdam-noord heen.
Waar heb je het over Ronald? Heb jij je wel ingelezen?
Van Traa. G.Witteveen. Maasstation. Wikipedia.
Verder weer helemaal met John eens.
Uit wikipedia “Maasstation”:
“In 1899 kwam er een verbinding om Rotterdam heen naar station Delftse Poort, de Ceintuurbaan.”
Uit “R.Sörensen | 28 februari 2015 om 21:59”
“De spoorverbinding tussen de lijn R’dam- Den -Haag -A’dam en de lijn R’dam – Nieuwenkerk – Gouda – Utrecht is pas in 1953 voltooid. Begonnen in de oorlog , omdat Maasstation vernield was.”
Zelfs de bronnen die je zelf aanhaalt spreken je tegen. Maar niet alleen die. Uit wikipedia, lemma “Spoorlijn Utrecht – Rotterdam”:
“In 1899 werd door de Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij een Ceintuurbaan geopend van Rotterdam Maas om Kralingen, Crooswijk en het Oude Noorden heen naar Rotterdam Delftsche Poort (DP), het hoofdstation van Rotterdam. Deze lijn vormde de verbinding tussen de spoorlijn Utrecht – Rotterdam Maas en de Oude Lijn (Amsterdam – Rotterdam DP).”
en
“Al vrij snel na de aanleg van de Ceintuurbaan kwam het idee op om de spoorlijn uit Utrecht vanaf Nieuwerkerk aan den IJssel te verleggen en te laten aansluiten op het noordelijke deel van deze Ceintuurbaan, zodat alle treinen op hetzelfde station in Rotterdam zouden aankomen. Pas in 1940, nadat het Maasstation volledig was verwoest bij het bombardement op Rotterdam, werd de knoop definitief doorgehakt. In 1942 begon men met de aanleg van de nieuwe spoorbaan, die op een dijk kwam te liggen. […] In mei 1953 was de nieuwe verbinding tussen Nieuwerkerk aansluiting en de Ceintuurbaan ter hoogte van Rotterdam Noord Goederen gereed.”
De door jou aangehaalde lijn van 1953 heeft dus niets met enig wederopbouwplan te maken. Noch met het plan ‘Witteveen’, noch met ‘van Traa’.
Maar geef nou eens antwoord op de vraag: Waar ligt het spoor door de stad die er gekomen is als gevolg van het plan ‘van Traa’?
En dit is het laatste dat ik aan u wijd:
Lees: Death and Life of great american cities, van Jane Jacobs.
En begrijp, dat rücksichtslose ambitie iets als erfgoed na te laten, je naam er aan verbonden te hebben, voor komende generaties vaak niet in het belang is van de stadsbewoners.
Elitair willen zijn creëert afstand.
Ter illustratie. Hoe zeer ik ook nieuwe collectiegebouw ondersteun .. Dat gebied ‘het land hoboken’ is na de oorlog altijd een spannend gebied voor de jeugd uit de omgeving geweest, maar ik vrees, dat hieraan wordt voorbijgegaan te aan de behoefte van de omliggende wijken.
Gaan we gewoon terug naar de strekking van het artikel?
Of wilt u nog wat frustratie kwijt? Ik zal niet van de partij zijn in het laatste geval.
Zo doen we dat beschaafd onbeschoft, mijnheer.
En weer geen antwoord of onderbouwing. Nu worden de Amerikaanse steden erbij gesleept. Wat is hun relevantie ten opzichte van Dresden en Rotterdam en hun respectievelijke wederopbouw na vernietigende bombardementen? Nul.
Terug naar de strekking van het artikel? Terwijl jij er van allerlei bijzaken eerst bij loopt te slepen? Het ‘Collectiegebouw’…
En dat noemt mij een zijlijnroepert…
Dit is een zeer geestig en treffend geschreven opiniestuk waaronder lezers eigen meningen plaatsen. Niet een politiek debat.
Commercialisering, een gesponsorde hardloopwedstrijd, een mooi kopje om de aandacht te trekken maar als ik op http://www.brandgrensrun.nl/ kijk zie ik niets dat er op lijkt alsof dit om een gesponsorde hardloopwedstrijd gaat.
De 19,40 is misschien wel zo hoog omdat er geen sponsoren zijn … of omdat het shirt en de organisatie/organisator ongeveer zoveel kosten.
Kom op zeg…..19,40…..dit bedrag getuigt van smaak? Of van humor?
Wat een zuur en vanuit negativiteit geschreven stukje! Wellicht had u ook kunnen bedenken dat veel (jonge) mensen die Rotterdam een warm hart toedragen tijdens de run meekrijgen wat een impact het bombardement en de brand hebben gehad. Rotterdam is geen Dresden of nagasaki. Zou hopen dat ze daar na 75 jaar ook n goede en respectvolle manier vinden om geschiedenis te herdenken. Ik vind de een loop langs de brandgrens interessant en verwacht helemaal geen commercieel festijn. De overlevenden en nabestaanden die ik ken en sprak vind en vond ik altijd erg levenslustige en open minded mensen. Zouden die een probleem hebben met een respectvolle loop langs de brandgrens? Ik dacht t niet!
De gemiddelde leeftijd van hardlopers ligt zo ongeveer in de veertig. Zou denken dat die hun geschiedenis wel kennen en niet op een ludieke manier herinnerd hoeven worden aan de verwoesting van huizen en levens.
Ja, lopers die hier aan mee doen zullen of al het verhaal kennen of zodra ze zich inschrijven het verhaal horen maar wordt het daarmee overbodig, onnodig of ongewenst?
De publiciteit die van het evenement afstraalt zal denk ik wel wat mensen bereiken die nog nooit van de brandgrens of het bombardement hebben gehoord en dat is wat mij betreft toegevoegde waarde.
MANIFESTATIE DE BRANDGRENS
een scenario-voorbeeld
Men pakke het boek Het Bombardement van Rotterdam en grijpe terug op gebeurtenissen , die er aan vooraf gingen.
De bruggen, het Noordereiland.
Door de stad conditietesten van het korps mariniers , maar ook om hen te bedanken voor hun inzet toen en nu.
Dan een herdenking op het enige plein waar je nog via het beeld van Zadkine kan doorkijken naar de haven, schepen en belangrijk vanuit dit punt, de RMO-zijde, de verbondenheid met de LMO-zijde te zien en daarna de jeugd, het nieuwe élan demonstrerend, de herrijzenis.
Gesponserde loop brandgrens? Soit. Maar wel na eerbetoon aan de slachtoffers.
Ik vind het een goed idee, het is een manier om jonge mensen te laten zien waar de bommenregen gevallen is en hoe groot het gebied is dat weg gevaagd is.
Het geld zal inderdaad wel gaan naar de organisatie en het Asics shirt.
Grappig. Dat Vers Beton 70 jaar vrijheid viert, door de wijze waarop ik wil herdenken, te veroordelen.
Het recht om te veroordelen hoort dan weer bij de vrijheid die jij gaat herdenken. Dat gezegd hebbende wordt op 14 mei niet de vrijheid gevierd, maar een bombardement herdacht, maar dat geheel terzijde..
Kritiek is niet hetzelfde als veroordelen. De Duitsers zouden je wel veroordeeld hebben. En mèèr.
Ik zie sponsoring voor me van Luycks: Zure Bommen. Of Conimex Sambal: voor de grote brand in de keel. En dan Spa om het te blussen.
“Het zal, zo stelt de organisatie Rotterdam Running Crew, een respectvolle tocht worden. Ze hebben er een pakkende slogan voor bedacht: ‘Stilstaan door hard te lopen’.”
Ik ga aan de kant staan met een spandoek “Hardlopers zijn doodlopers”.
Ik heb ook nog wat vuurwerk over. Dit lijkt me de ideale avond om het af te steken. Tussen hun voetjes.
Prima stuk, Jelle Simons!
Jelle, ik snap je punt (wie niet?). Maar: we vieren natuurlijk ook 75 wederopbouw. Anderzijds, je kunt zo’n run ook zien in het kader van bewustwording, van heel sec wat nu wel of niet in de vuurzee ten gevolge van het bombardement verloren is gegaan tot de manier waarop stedelijke architectuur zich heeft gevormd rondom de beperkingen en mogelijkheden die door 14 mei 1940 zijn geboden.
Over de kosten: deelnemers krijgen er een shirt voor. Ongetwijfeld zullen ze met het geld ook een parcours uitzetten, iets wat niet gebeurt bij regulier RRC events.
Ik doet mee.
Ik was er bij in 2007 op het Doelenplein met andere “oorlogskindjes”
En waarom?
Omdat ondanks dat de brandgrens ons speelterrein was, er binnen de gezinnen nooit diepgaand over het bombardement werd gesproken. De wederopbouw betekende werk en brood op de plank, poetsen niet lullen om leed te vergeten. Wel haatgevoelens jegens de moffen, maar nooit de vernietigingsdrang, zoals sommige andere groeperingen hebben tegen bijv. joden.
Het verdriet inklemmen en doorgaan ondanks de littekens.
In Dresden bouwde men weer een Altstadt op om voeling met het verleden te houden en de omgekomen in enige vorm te herdenken.
Onze notabelen wilden dat verleden ten koste van de leefbaarheid vernietigen, de mentaliteit lukte hen gelukkig niet. De verwoeste stad, waar Zadkine ooit van hoopte, dat er in het hart zich een duivennest, als symboliek van vrede, zou ontwikkelen, staat symbool voor de levensdrang Rotterdammers eigen.
Waar de centjes vandaan komen interesseert me niet, maar WAARDIGHEID en INGETOGENHEID eis ik.
“In Dresden bouwde men weer een Altstadt op om voeling met het verleden te houden en de omgekomen in enige vorm te herdenken.
Onze notabelen wilden dat verleden ten koste van de leefbaarheid vernietigen, de mentaliteit lukte hen gelukkig niet.”
Heb je enige onderbouwing voor je stelling dat “onze notabelen” er naar streefden “het verleden…[te] vernietigen”? “Ten koste van de leefbaarheid” nog wel? Middels een vooropgezette “mentaliteit”?
Wat een schandelijke beschuldiging!
Alleen de mariniers? Die vormden in de verdediging van Rotterdam een kleine groep naast de genisten en depotsoldaten. Allen hebben hun mannetje gestaan, maar de mythische verhalen over de mariniers moeten we met een korreltje zout nemen.
Smakeloos.
Korrel zout? Misschien.
Net als alle Nederlanders, die plotsklaps in het verzet hadden gezeten?
Hr. Baan als er meerdere groepen zijn die zich opofferden of wat dan ook …hulde brengen…maar breng eindelijk eens een tribute aan het lijden van Rotterdammers. We zien nu overal o.m. In Den Haag eerbetonen terwijl hier de klap gigantisch was en die generatie Rotterdammers tekort wordt aangedaan.
Bedenk, dat we hier een human schild vormen voor toen en in de toekomst.
En wat betreft de commando’s .. ik heb respect voor een ieder die bereid is zich op te offeren voor zijn culturele erfgoed, dat hij vertegenwoordigt. Voor u en mij.
Ja, ik mocht weigeren toen ik werd opgeroepen voor de militaire dienst vanwege mijn pacifistische gedachten, maar heb het niet gedaan zuiver om te ervaren wat weerbaarheid betekent.
Ik hoop dat dit Korps nog lang aan Rotterdam zal zijn verbonden…ondanks mijn opvattingen
Natuurlijk moet er een eerbetoon zijn. Dat staat buiten kijf. Daar horen de mariniers bij, maar ook de genisten en depotsoldaten. Ik heb respect voor het verleden. Het verleden moet wel realistisch weergegeven worden. De verhalen over de mariniers als zwarte duivels zijn erg overdreven. Vandaar die korrel zout. Dat doet niks af aan het respect wat ik voor die mensen heb.