Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) is een ambitieus plan om Zuid op een hoger plan te tillen. Beter onderwijs, meer werk en meer luxe woningen voor wie wat meer te besteden heeft. Maar verschuiven de problemen daar niet door naar Capelle, Schiedam of Spijkenisse? En waarom laat de gemeente dat niet onderzoeken?
Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) is een door het Rijk opgetuigd programma waaraan ook de gemeente Rotterdam, woningcorporaties, diverse zorg- en onderwijsinstellingen en bedrijven deelnemen. Het programma richt zich hoofdzakelijk op zeven focuswijken op Zuid, verdeeld over Charlois (Carnisse, Oud-Charlois, Tarwewijk) en Feijenoord (Afrikaanderwijk, Bloemhof, Feijenoord, Hillesluis).
Al 8 reacties — discussieer mee!
He, Europa blijkt ook al een waterbed te zijn:
http://www.groene.nl/artikel/griekenland-is-niet-europa-s-paard-van-troje
Gesloten markt, Noord exporteert naar Zuid, Zuid leent daarvoor van Noord, Zuid kan vervolgens niet meer betalen, Noord moet schuldvorderingen afschrijven.
Zal misschien de hele wereld een waterbed zijn?
“Waarom onderzoekt de Rekenkamer de bredere gevolgen van NPRZ niet? Schieten de methoden tekort om objectief de ‘stijging van het waterpeil elders’ in kaart te brengen? Of komt het wel goed uit om het bestaan van het grootstedelijk waterbed onvermeld te laten?”
Ik ken de Rekenkamer niet als mijn broekzak, maar ik het het instituut hoog genoeg zitten om te weten dat het niet voor makkelijke oplossingen gaat. Het is een autonome organisatie die juist de luis in de pels is van het college (zie bijvoorbeeld haar aanhoudende moeite om duidelijk te maken dat de gemeente haar begroting niet op orde heeft).
Wat beter was geweest, is als je het de Rekenkamer had gevraagd. Nu blijf ik als lezer met vragen en insinuaties zitten die ik juist opgelost had willen zien 🙂 Ik zal daarom Paul Hofstra op je vraag wijzen en vragen om te reageren!
Hoi Inge,
Ik heb de Rekenkamer benaderd voor een interview, maar helaas is het daar niet van gekomen. Overigens dien ik hier te vermelden dat de Rekenkamer stelt zich niet te kunnen vinden in de manier waarop hun onderzoek in het artikel is weergegeven. Namelijk dat de vraag wat iets heeft opgeleverd niet gelijk staat aan de vraag of iets effectief is gebleken. De Rekenkamer stelde derhalve voor een reactie op het artikel op te stellen, wat mij een uitstekend idee leek (en lijkt). Maar uiteindelijk is het ook daar nooit van gekomen. Ik had het in beide gevallen graag anders gezien.
Wat mij betreft dient het aankomende onderzoek van de Rekenkamer als nuttige context om het onderwerp ‘Waterbedeffect op Zuid’ in te geleiden, maar is het zeker niet essentieel voor het minibronnenonderzoek dat wordt uitgevoerd.
Is de kracht van de Rekenkamer niet juist dat ze zich beperken tot goed onderzoekbare vragen en die dan ook heel goed onderzoeken? Dat zijn vaak procesbeschrijvingen/tellingen. Bijv. hoeveel geld is er uitgegeven aan doelen a, b en c, zijn de stappen gezet die men van plan was te zetten etc. Effecten in kaart brengen is snel heel ingewikkeld om een klip en klaar antwoord op te geven.
Politiek en wetenschap / logica zijn twee volstrekt verschillende zaken. Je moet van politici dan ook geen logische besluiten verwachten. Dat blijkt ook uit alle infrastructurele debacels van de afgelopen decennia. Bij de Fyra wisten ze van tevoren al dat het niks zou worden. Iedereen wist dat. Waarom dan toch die doodlopende weg aflopen? Antwoord: politiek.
Feit is natuurlijk ook dat iedereen politicus kan worden, maar slechts weinigen wetenschapper. Vul zelf maar in waarom. Het antwoord zal veel verklaren.
Zeer ééndimensionale kritiek. Een waterbedeffect kan optreden als er druk wordt uitgeoefend op één plek. Te pas en te onpas wordt dit fenomeen erbij gesleept, waarbij niet wordt gecheckt of het ook van toepassing is. Aandacht wordt hier verward met druk. Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid is integraal en investeert in extra onderwijs en emancipatie van de huidige bewoners. Wie gaat nou op de vlucht voor deze extra aandacht en mogelijkheden? “Bah, extra onderwijs en al dat gezeur aan mijn keukentafel over werk en betrokken ouders. Kom kinderen, we zijn het spuugzat. Laten we lekker ambitieloos gaan wonen in Spijkenisse”
En dan die kritiek op hoogwaardig woningaanbod. Als vanzelfsprekend wordt aangenomen dat duurdere woningen voor andere bewoners bedoeld zijn. Terwijl er juist wordt gebouwd voor mensen die graag hier willen blijven. Voorbeelden zijn de betaalbare sociale herenhuizen in de Oranjeboomstraat van Woonstad, maar ook de 54 eengezinswoningen aan het Voornse hof in Oud-Charlois. Woningen realiseren staan er niet van de een op de andere dag. Die duurdere woningen komen verspreid over 20 jaar op de markt en zijn er vooral om de kinderen van nu te kunnen huisvesten.
Tot slot, er wordt geen voorstel gedaan voor een betere aanpak. De enige gedachte die betoogd wordt: laat Zuid alsjeblieft het afvoerputje van Nederland blijven!
Marco Pastors
Mooi onderscheid: aandacht vs. druk.
Zoals ik het lees is het stuk geen kritiek op de aanpak. Wel is het kritisch omdat er nauwelijks gekeken wordt of de doelen die beoogd worden, daadwerkelijk bereikt worden. Gaan de huidige bewoners van Zuid inderdaad in die woningen wonen?
Qui bono. Het gaat om ontzettend veel geld en je wilt zo goed mogelijk inzicht in wat werkt en wat niet werkt, voor wie, nietwaar?
Beste Marco Pastors,
In de hoedanigheid van auteur van het artikel neem ik een neutrale houding aan ten opzichte van het al dan niet bestaan van het waterbedeffect. Of zo’n effect aan de orde is in het geval van het NPRZ weet ik niet. Ik heb getracht de verschillende zienswijzen die bestaan hieromtrent zo eerlijk mogelijk weer te geven. Wel is het zo dat het waterbedeffect, met betrekking tot wijkenbeleid, beschreven is in de beleidsrelevante literatuur. Mijns inziens is het NPRZ daarom een goede casus om een mogelijk waterbedeffect te onderzoeken. De rijkwijdte van het artikel strekte niet tot het vinden van oplossingen om een mogelijke verschuiving van grootstedelijke problemen op te vangen, maar ik ben het met je eens dat dit wel zeker relevant is!
Overigens is het artikel verschenen in de sectie wetenschap. Ik stip dit aan om aan te geven dat het geen opinie is.