Deze week stond er op het stationsplein een proefopstelling van Kissing Earth, het beeld van de Deens-IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. Het beeld krijgt een storm van kritiek over zich heen. Er wordt gediscussieerd over de grootte, over de prijs en over de locatie. Men heeft onderschat hoe snel de inwoners gehecht zijn geraakt aan de aanblik van hun nieuwe station met het bijbehorende plein. Het is alsof de Rotterdammers via hun protest tegen dit werk hun liefde verklaren vóór de leegte, een fata morgana uit de tijd dat de stad nog plat lag.
beeld: Ossip van Duivenbode
Al 24 reacties — discussieer mee!
De ECHTE en helden en kunstenaars van Rotterdam , waren zij die de stad weer hebben opgebouwd De mannen , die van steen en metaal weer huizen bouwden voor de Rotterdammers. We hebben al een bepalend beeld voor Rotterdam. Stond vroeger recht tegenover het station. De man met het gat in het lichaam. Stad zonder hart van Zadkine. Mooi plek voor dit beeld . Thans verstopt naast het Maritiem museum. Drukt m.i. goed uit wat die plek betekend.
Strandballen kopen we wel bij de Action of zo
Een monument is natuurlijk belangrijk. Maar nu ben ik persoonlijk geen fan van dat wanhopige beeld. Het straalt letterlijk geen hoop uit. Geen positiviteit voor het herbouwen van de stad. Ik vind het dus prima dat dat verdrietige ding verplaatst is. Naar een hoek waar we prive kunnen rouwen, maar niet continu door naar beneden getrokken worden. Kijken naar de toekomst! Dat is wat Rotterdam nodig heeft. Vind ik dan.
En over dit stuk. Als mensen klagen over een lelijk ding op het plein, betekent dat niet ineens een soort poetische ’terugverlangen naar leegte als net na de oorlog’. Het is een beetje onzin om overal maar diepe betekenis achter te zoeken. Als je dat wilt moet je misschien een interessanter verhaal vinden om over te vertellen. Ik vind die bollen ook lelijk, goedkoop en verpest het uitzicht, zo simpel is het. Niks oorlog trauma 🙂
Ja, je kunt me nog meer vertellen. Ieder gat volplempen hoort er niet meer bij in Rotterdam anno 2015. Dit is gewoon veel en veel te groot voor dit plein. Zoek er maar een andere plek voor, de Maasvlakte bijvoorbeeld.
Anderhalf miljoen ekkies voor een ‘spiegel’ om de trotse Rotterdammer te vertellen dat kapsalon goor is en er nog steeds armoede bestaat in de stad.
Nou, mijn immense dank gaat uit naar deze combi-Scandinaviër voor deze ongelooflijk ‘prachtige’ boodschap.
Een verkiezingsfolder van Groen Links in m’n brievenbus was goed geweest.
Een onjuiste analyse banner Rotterdammer en haar en zijn beleving, mening en perspectief.
Men maakt zich druk om kunstwerk én plek.
De Rotterdammer is van nature juist niet zelfingenomen.
Uiterst goed weergegeven in een filmpje van Waardenberg en Rutger van Castricum.
De lijstjes boeien neo Rotterdammers, die “t’s” plakken achter woorden waar ze niet horen.
En zeker niet alles wat eerst werd afgekeurd verdient goedkeuring als het er is.
Kabouter butplug is nog immer wanstaltig en ongewenst.
Maar we maken er gewoon wat minder een punt van.
Uiteindelijk de beste en meest tergende reactie voor de pretentieuze kunstenaar of erger zelfbenoemde kunst-/cultuurkenner; het verder negeren, onbelangrijk verklaren. Onnoemenswaardig, geen woorden verder aan vuil maken.
“Hang er je jas an, dan heb t nog een functie”.
Misschien kan er een fiets gestald worden in die bollen?
“Ken je er een vuilniszakkie in hange?”
Het artikel slaat de plank mis.
Maakt kenbaar dat de autrice niet luistert, maar een zelfgecreëerde gedachtenspinsel aan de Rotterdammer oplegt.
Iets dat nogal on-Rotterdams is.
Amsterdam heb ’t.
De Haag wil ’t.
Rotterdam hebbet nie nodig.
Kunst met lef is de kunst van het weglaten.
Ha!, dan ben ik ook kunstenaar! Ik kan niks, ik doe niks en ik maak niks!
Bestaat de BKR nog?
Het gaat om de kunst van het weglaten.
Rotterdam gaat uit zijn bol alvorens op de trein te stappen. Hoeft niet hoor, die horror vacui. Zie installatie op de Maasboulevard/Boompjes…vervang de Willemsbrug door Rotterdam Centraal Station, en de maquette van de Maasbrug door een (alsjeblieft kleinschalige) maquette van de bollen Kissing Earth, en plaats deze naar analogie van het trompe l’ oeil van Kunst en Vaarwerk op het Kruisplein. Een kijkertje ervoor. Zo zie je ze, zo heb je er geen last meer van.
Iedereen haar zin….toch. Wij ons plein, zij uit hun bol…ofzo.
Ik vind het dan weer wel een erg gaaf kunstwerk. Rdam heeft genoeg leegte, bijvoorbeeld van station Blaak tot en met Pompenburg, de Nieuwe Maas, Coolsingel, Blaak. Rdam wordt vooral stad door elementen toe te voegen een het decor van leegstaande kantoorgebouwen. Aandacht aan het plintniveau ipv zicht vanaf de Brienenoordbrug.
Waarom zou je het plein voor CS leeg willen houden? Dat was het ook nooit van oudsher. Er stond altijd die scheepskajuit van dat jongerenkoor (nu bij de Boompjes). Daar was ook geen mens tegen.
En het is natuurlijk gaaf om CS Rotterdam uit te lopen en er twee ballen te zien staan. ‘Een stad met ballen’, dat moet toch aanspreken. ‘Rotterdam, city of testosteron!’
Die ballen moet gewoon effe goed worden geframed in die zin dat alleen ‘mietjes’ ertegen kunnen zijn. Net als tegen Buttplug. Een beetje Rotterdammer heeft EN twee ballen voor zn station, en een buttplugkunstwerk op een centraal plein.
De grot vraag is nu alleen nog: Wat voor kunstwerk in deze trant moet er op de Binnenrotte komen??? -> Ballen, buttplug EN …. (?)
De T-shirts worden al gedrukt: ‘Rotterdam, stad met ballen!’
Tja, reageren op een hypothese gaat voorbij aan de werkelijkheid. Zoals de hypothese zelf. Achter de schermen beweegt het de laatste dagen heviger dan op het Stationsplein. De Partij voor de Dieren stelt vandaag raadsvragen aan het college of de aanbesteding wel correct is gelopen. Veel voorwerk speelde zich tot nu toe binnenskamers af in een commissie die om onnaspeurbare redenen een miljardair als voorzitter heeft. De echte hypothese zou wel eens kunnen zijn dat het werk er helemaal niet komt. Straks kan men bij Ladbroke inzetten op de vraag wat meer kans maakt: het Collectiegebouw van Ex of de ballen van De Bruin. Ik wed op Ex.
Zie:
https://georgeknightlang.wordpress.com/2015/08/21/partij-voor-de-dieren-stelt-raadsvragen-over-aanbesteding-eliasson/
https://georgeknightlang.wordpress.com/2015/08/20/is-het-project-van-eliasson-bij-cs-rotterdam-correct-aanbesteed/
Ben erg gesteld op de ruimtelijkheid van het plein zoals het nu is. Schitterende marmeren vloer en mooi uitzicht op de Calypso en Manhattan hotel vanuit de stationshal. Dat doet je direct beseffen dat je een echte stad in wandelt. Dit nodigt meer uit dan de schaduw van twee grote ballen. Kissing world, where two worlds meet, so corny
Ms. Liukku, bedankt voor deze verhelderende post. Als interaction designer en docent kom ik al 10 jaar bijna wekelijks in Rotterdam. Ik vind het beeld een ramp. Ik heb een uitgebreidere reactie geschreven in een eigen post: http://infoconstructor.razormind.info/the-artist-explains-his-rationale-contempt-for-rotterdam/
Ik mag toch aannemen dat dit artikel, met name gezien de inhoud van de fictieve brief van de kunstenaar, een ironisch bedoeld pleidooi TEGEN is! Toch… ???
Wat zou het plein gezellig kunnen zijn zonder die bollen maar met een serie bankjes rondom.
Mooie bankjes, kunstwerken, waar mensen even op kunnen uitrusten van het lopen in de stad.
Zoiets als de Spaanse trappen in Vlaardingen met al die mooie bloemen, dat is pas een kunstwerk.
Zulke banken zouden beslist niet misstaan op het plein, maar laat de middelste ruimte open.
KLinkt als een heel goed idee. Ik vind dat Rotterdam sowieso een hoop plekken mist om te zitten en te genieten. Van mij mag heel dat lelijke Schouwburgplein voor aluminium en rubber op de schop voor een mooi park, fontein en hier en daar een kraampje.
Ik had mijn mening nog niet gegeven over de bollen. LELIJK!
Echt ik hoef ze niet. Ik hou van het mooie plein.
Het is nog zo vers, open en nieuw. Blijf er van af!!!
Mooi stuk.
Zo gaat het hier tenslotte altijd. Men vindt het niets totdat het er is. Dan is het typisch Rotterdams.
Nee sorry, ik vind het nog steeds een afschuwelijk ding. Totaal geen draagvlak vanuit de samenleving en het haalt de dynamiek (die steeds beter wordt) van het plein er compleet uit.
Geniaal.
Het is geen wereldbol maar een dobber. Lokaas voor Randstedelijke bestuurders die happig zijn op meer zelfvertrouwen…
Mocht het scenario zich zo ontvouwen -wat ik niet hoop, want ik pas ervoor om het ‘slachtoffer’ te zijn van een of andere cynische betweterige kunstenaar en de Lonely Planet kan me al helemaal gestolen worden- dan zal ik het ding ook niet na een tijdje enorm gaan waarderen en blijft het voor mij een lompe sta-in-de-weg die de kwaliteit van de ‘open’ ruimte volledig teniet doet. Om over de kosten nog maar te zwijgen.
Kunst moet toch tot iets inspireren, geen open deuren intrappen. Dit is symboliek zonder diepgang, ook als nu opeens de immigranten problematiek er met de haren bijgesleept wordt. Er zijn nog erg veel lelijke plekken in de stad, laat echte kunstenaars daar eens iets neerzetten waar we blij van worden.