Ga naar de inhoud

Waarom Vers Beton zich zo thuis voelt in De Schouw — betaald artikel

Dit artikel is voorzien van een blokkade in verband met betaalde toegang, waardoor een gedeelte van de inhoud pas leesbaar is wanneer je bent ingelogd en beschikt over een geldig abonnement.

Zondag viert café De Schouw het 75-jarig bestaan. De roemruchte kroeg is ook voor de redactie van Vers Beton een vaste verzamelplaats. En dat past in een lange traditie, schrijft hoofdredacteur Eeva Liukku.

12033067_1075732849111142_4696796699257727768_n
beeld: IkRotterdam

In wereldsteden als Parijs en New York vind je kroegen met een rijke culturele historie, waar het meubilair even beroemd is als het clientèle. Als Rotterdammer, komende uit een stad waar het dedain van ‘niet lullen maar poetsen’ zijn weerslag vindt in een niet altijd even grote waardering voor kunst en cultuur, wekken dit soort plekken altijd bewondering bij mij op. Hoe jammer dat in het bombardement op Rotterdam ook zoveel kroegen verloren zijn gegaan die misschien wel ons Café de Flore of the White Horse Tavern waren geweest. Des te mooier is het gegeven dat café De Schouw slechts een paar maanden na het bombardement de deuren opende, als het prille begin van de nieuwe culturele wederopbouw van de stad.
Toen we in 2011 Vers Beton hebben opgericht, het online tijdschrift voor ‘de harddenkende Rotterdammer’, deden we dat omdat we vonden dat Rotterdam méér kritiek, reflectie en debat nodig had. Je kunt ook zeggen: méér beschouwing, het zit eigenlijk al in de naam. In café De Schouw beseffen we dat we niet het wiel opnieuw hoeven uit te vinden. Rotterdam is geen culturele woestijn. Deze stad kent een eigen traditie van kunstenaars, schrijvers, denkers en journalisten die bijgedragen hebben aan de cultuur van de stad. Voor mij staat De Schouw hier symbool voor. Hier druipt de historie en de cultuur écht van de muren af. De permanente tentoonstelling aan de muur herinnert ons aan deze traditie. Een traditie waar ook Vers Beton schatplichtig aan is. Café De Schouw is dan toch ons Café de Flore geworden.
Dit is de reden dat Vers Beton, een club schrijvers, fotografen, journalisten, columnisten en illustratoren, zich hier thuis voelt. In maart 2013 hebben we hier een nieuw webdesign gelanceerd en hadden we de eer om te mogen exposeren in de Aanschouw. Regelmatig houden we hier ook redactie- en lezersborrels. In De Schouw hebben we de stamkroeg gevonden die elk zelf respecterend medium nodig heeft.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Acht Rotterdamse boekentips voor bij de ventilator

    • Kunst en Cultuur

    De redactie van Vers Beton bespreekt acht Rotterdamse boeken voor in de trein, onder de airco, voor de ventilator of in de volle zon. Van diaspora tot diafragma en van spoken word tot stadsvernieuwing.

  • De nieuwe generatie beeldend kunstenaars: Marktplaatsembryo’s, hennepkunst en een aanklacht tegen asielboot Silja

    • Kunst en Cultuur

    In Cultureel Kapitaal gidst Vers Beton je elke maand door het culturele leven van de stad. Deze maand bezocht Saskia Klaassen de afstudeertentoonstellingen van de Willem de Kooning Academie en het Piet Zwart Institute. Een gemene deler is moeilijk te vinden, schrijft ze – of het moet de kwetsbaarheid van het lichaam zijn.

  • Betalen met je biceps: hoe de Baja Beach VIP-chip een wereldwijd fenomeen werd 

    • Kunst en Cultuur

    De Baja Beach Club aan de Karel Doormanstraat was in 2004 een begrip. Zongebruinde lijven, voetjes in het zand, de nieuwste hits én een wereldprimeur: onderhuids geïmplanteerde chips waarmee vip’s zich zonder portemonnee konden identificeren en betalen. “Gewoon beach. Alles was beach.”

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam