Maandelijks schrijft Vers Beton een column voor de Uitagenda Rotterdam, het gratis culturele uitgaansmagazine. Voor de editie van september ontleedt Dore het modebewustzijn van de stad. Van Kim K. tot cactus en stopcontact.
Zo’n zestig procent van mijn kleding heb ik in Rotterdam gekocht. Nul procent daarvan is in Rotterdam gefabriceerd. Dat weet ik niet zeker, dat vermoed ik. Nog nooit heb ik ‘made in Rotterdam’ op een label zien staan. Lang geleden is de textielnijverheid uit de stad verdwenen, arbeid is elders goedkoper. Ook de cultuur rondom mode is hier dun gezaaid. Er is weinig discussie over mode, nog minder mode op straat.
Komt het door het cliché van de arbeider? Door de winderige, brede straten waar het praktische windjack de voorkeur geniet? Als geboren Rotterdammer vind ik mode ongemakkelijk. Er goed uitzien? Ja, tuurlijk, graag. Daar veel moeite voor moeten doen? Liever niet. Moeite kost tijd en geld. Maar mode is uiteraard meer dan er goed uitzien. Mode kan ook lelijk zijn. Je aan het denken zetten. Uit onverwachte hoek komen (Kim K). Inspireren. Of ronduit choqueren (Rana Plaza, Bangladesh).
Nog geen reactie — begin de discussie!