Vers Beton schrijft iedere maand een column voor de Uitagenda Rotterdam, het gratis culturele uitgaansmagazine. In de oktobereditie mijmert Fay over licht en ruimte in de stad én in het werk van Jan Schoonhoven.
Ik ben geboren Noorderling, woon nu alweer een hele tijd in West, maar tussendoor bracht ik ook wat jaren door op Zuid. Op dat moment bevonden mijn studie, werk, familie en vrienden zich nog steeds op de noordoever van de stad, dus fietste ik met grote regelmaat de brug over. Heel wat keren werkte ik me vloekend, tegen de wind in over de Willemsbrug heen. Of ging de Erasmusbrug net voor mijn neus open, terwijl de trein die ik moest hebben over tien minuten van Centraal Station vertrok. Het leed daargelaten, was er één aspect dat ik bleef waarderen aan de dagelijkse overtocht: het licht. Nergens in de stad heb je een dergelijke weidse ruimte om je heen als midden op een van de bruggen. Het tijdstip, het seizoen en de weersomstandigheden zorgen voor een oneindig palet. Geen enkele keer ziet het uitzicht er hetzelfde uit door dat immer veranderlijke licht.
Nog geen reactie — begin de discussie!