We zijn weer begonnen met een nieuwe reeks interviews voor Rotterdamse Nieuwe. Dit schrijfseizoen zullen telkens drie interviews van ondernemers in eenzelfde branche elkaar opvolgen. Rasheida Adrianus (34) is de tweede van drie over cultureel ondernemerschap.
Ze is een van de succesvolste jonge ondernemers van Rotterdam, maar op de cover van Gers! of uitgebreid geportretteerd in het AD moeten we haar nog tegenkomen. Wie Rasheida Adrianus dan is? Ze is maakster en producent van film en televisie(concepten), en heeft haar product tot ver buiten de landsgrenzen weten te slijten. Met slechts één druk op de knop kunnen tientallen eilanden in de Caribische Zee en gans Noord-Amerika haar serie Girls ’N Cocktails op afroep bekijken.
Al 8 reacties — discussieer mee!
Mooi om te lezen! Inspirerend : )
Schitterend ga zo door chapeau
Het debat over diversiteit en racisme wordt gedomineerd door zure jankers, haters en de schuld gevers. Dus is het geluid en de werklust van Rasheida Adrianus een verademing. Ik wens haar alle geluk en succes van de wereld.
PS Het interview gaat trouwens voor 90% over andere zaken dan de vette kop: “Rasheida Adrianus: een grote groep herkent zich niet in het keurige, blanke mediabestel” en doet aldus geen recht aan haar werk. Bovendien is ‘keurig’ en blank’ erbij verzonnen in een vermoedelijke hang naar dramatiek die ‘des Cardinaals’ is. Adrianus zegt immers zelf: ‘veel mensen herkennen zich niet in het bestel, of in hoe de wereld wordt weergegeven’
Enfin, voorspelbaarheid heeft ook z’n charmes.
Ze heeft dat wel gezegd: “Er is een grote groep mensen die zich totaal niet herkennen in het huidige, erg keurige en blanke mediabestel – het spreekt ze niet aan. Jongeren kijken al helemaal geen tv meer. Voor hen bedenk ik concepten.”
Dat stukje zit al veel eerder in de tekst, vraag 4. Het stuk tekst waar jij aan refereert, daar zegt ze dat wéér. Ze heeft het er in ieder geval genoeg over. Logisch, het is haar beweegreden. Niet die promiscue Anitilliaan, maar ook niet Lucille Werner met Lingo. Ik heb – als eindredacteur daarom die titel gegeven.
En natuurlijk gaat het interview niet alléén over dat onderwerp, dat zou Adrianus tekort doen.
Er is ook een steeds groter wordend deel van “keurige ?” blanke Nederlanders, dat zich niet herkent in de uitzendingen van de staatsomroep!
‘Voor de empowermend van de donkere vrouw’ Zelf beginnen over blank en dan hetzelfde doen maar dan een andere kleur, is weer meer van hetzelfde! Kleur bestaat niet, althans niet voor mij en voor heel veel. Ook weer een wij/zij verhaal, stop daar eens mee. Men vergeet dat die 170 culturen in Rotterdam nog niet heel lang samen wonen/werken/spelen.
Het is de vraag hoelang ze het volhoud. Ik was net zo gedreven en kreeg veel voor elkaar. Maar op den duur breekt er iets in je en dan ben je gewoon op. Dus noem mij maar een hater of klager.