Als je als bijstandsgerechtigde in Rotterdam kans wil maken op een uitkering moet je een tegenprestatie leveren. De NPO 2Doc De Tegenprestatie laat zien hoe de gemeente hiermee omgaat. Die aanpak bezorgt Emily Harmsen kromme tenen. Zij schreef een Plan van Baanpak voor de Sociale Dienst.
Al 21 reacties — discussieer mee!
Goed verhaal! Zelf ben ik al acht maanden in een strijd verwikkeld met gemeente Apeldoorn. De eerste zes maanden geen uitkering gekregen (waarvoor een rechtszaak loopt). Bij de tweede aanvraag eindelijk een toekenning. Maar loop dus 6 maanden geld mis.
Nu is het zogenaamde bemiddelen naar werk in volle gang. Maar er wordt helemaal niets gedaan. De bal ligt helemaal bij mij zelf, zegt men. Je hebt geen moer aan de klantmanager, alleen maar lulkoek.
Mijn aanpak is: als je dan helemaal op zelfsturing bent aangewezen, pak dan ook de volledige regie. Ook over de inhoud van de gesprekken. Ik bepaal wat er gebeurt! Op bijstandvanzaken.wordpress.com breng ik doorlopend verslag uit van de intimiderende gemeente Apeldoorn. Ik weet dat Rotterdam erg is, maar Apeldoorn is ook niet voor de poes.
De maatregelen zijn overdreven en vooral om de beroepsbijstandstrekker aan het werk te krijgen. Helaas zijn goedwillende mensen de dupe van dit beleid gericht op de professioneel werklozen. Dus eigenlijk zijn de ‘goeden’ de lul, omdat een deel misbruik maakt en alleen op zijn luie reet zit en heel de dag zijn hand op houdt, want dat is de reden waarom de gemeente dit beleid uitvoert.
Hoe voorkom je dit was wellicht een interessantere insteek of onderdeel van dit stuk geweest. Want, 1. Hoe maak je onderscheid tussen de welwillende werkloze en profiteur? En 2. Welke maatregelen zouden dan genomen moeten worden om de misbruikers gericht aan te pakken en niet de welwillenden de dupe te laten worden?
“Denk je niet dat ze ieder werk dat ze kunnen vinden aan zullen pakken?”
“het overgrote deel zit echt niet voor zijn of haar lol in de bijstand”
“gezien het merendeel van de bijstandsgerechtigden geen fraudeur is, maar een oprechte
werkzoekende”
Om het alternatieve plan Emily Harmsen op de juiste waarde te kunnen schatten, zou ik graag willen weten wat de bronnen zijn van deze informatie.
Niet dat ik dit op voorhand betwijfel, maar wat is de bron?
haha de laatste zin vergeten weg te halen. Gelukkig onschuldig..
Mijn bronnen: bijstandsgerechtigden in Rotterdam en de cijfers die gepubliceerd zijn over bijstandsfraude.
Al kun je met die cijfers over bijstandsfraude natuurlijk niet direct aannemen dat fraudeurs alleen mensen zijn die geen oprecht werkzoekende zijn. Andersom merk je dus ook dat wél oprecht werkzoekenden als fraudeur worden behandeld als ze de (vaak zeer ingewikkelde) regels niet gehoorzamen.
Mocht ik het mis hebben en het merendeel van de bijstandsgerechtigden niet oprecht naar werk zoeken: dan nog zou dit Plan van Baanpak kunnen werken. Een sociale dienst die niet iedereen in beginsel bestempelt als ‘fraudeur tot het tegendeel bewezen is’ biedt ook meer tijd om échte fraudeurs op te sporen.
In de beperkte hersens van Struijvenberg is iedere werkloze verdacht.
Voor hem is een werkloze nog minder dan een stuk vuil.
Deze bullshit moeten we vanaf.
54.000 stemmers op Leefbaar in 2014!
39.000 bijstanders kunnen ze in 2018 gaan wegstemmen.
Dank Emily en veel succes, goed bezig!
“Voor hem is een werkloze nog minder dan een stuk vuil”
Dat klinkt tamelijk ‘beperkt’, hoewel ik niet veel weet van Struijvenberg.
Wel weet ik dat het geld op is, dus je zit ongeacht welke wethouder in een beroerde hoek.
Enfin, brand is erger, zeggen ze in Amsterdam.
Dit stukje is een reactie op een rapportage van de staatsomroep. Het idee dat die objectief zou zijn is erg naïef.
Ik zit in het politiek rechtse spectrum. De enige omroepen die daar iets van aandacht aan besteden zijn WNL en Powned (lid worden !) Alleen Vrije Geluiden van de VPRO heeft al meer zendtijd!
Als mevr. Harmsen een goed plan heeft, dan moet ze niet hier gaan blaten, maar naar de wethouder gaan! Zo te lezen kan ze via D 66 (coalitiepartij) best een afspraak regelen.
Overigens een behoorlijke website volkomen onwaardig een reactie als die van “Peter” te laten staan. Vuil hoort in de vuilnisbak. Al of niet opgeveegd in het kader van iets terugdoen voor de samenleving, die je onderhoud op weg naar werk.
Ik kan me iets bij uw wrevel voorstellen meneer Sorensen. Ook voorspelbaarheid heeft z’n grenzen. Nou ja, nu Vers Beton (deels) wordt onderhouden door de gemeente zullen de scherpste linksige hipsterkantjes er wel vanaf gaan, vermoed ik. Minder Joop.
Of voel het ambtelijke sentiment niet aan goed aan, kan ook 🙂
Beste meneer Sörensen,
ik zou van harte met de heer Struijvenberg aan tafel willen zitten om dit plan ’te blaten’, daar heb ik hem ook een verzoek toe gedaan. Helaas heb ik nog geen reactie ontvangen!
Ik bevind me aan de linkerkant van het politieke spectrum en ik heb mijn televisie weggedaan omdat er toch alleen maar rechts gewauwel op was. Bij elk onderzoek waar objectief geturfd wordt komt ook altijd naar voren dat rechts of beter geformuleerd, het establishment, verreweg de meeste spreektijd op televisie krijgt. Dat betekent dat nu de PvdA in de regering zit, het als je de PvdA nog als links beschouwt en dat is een grote ‘als’- het iets beter is.
“ik heb mijn televisie weggedaan omdat er toch alleen maar rechts gewauwel op was”
Hahaha! Kon je NPO niet ontvangen?
Beetje moeilijk geformuleerd, maar mij (rechts) als establishment omschrijven gaat echt te ver.
Doe het via een politieke partij. Ieder raadslid heeft toegang tot de wethouder.
Geeft ook de zekerheid, dat er op zijn minst naar wordt gekeken, omdat een politieke partij kan vragen naar het vervolg.
Sorry, maar zo werkt het systeem.
Als je niemand bereid vindt het te doen, zoek ik wel iemand voor je.
Niet omdat ik het met je eens ben, maar omdat ik een beetje spijt heb van dat “blaten” Dus indien nodig ben ik via L.R. te bereiken.
Bewijs voor de stelling uit de titel: http://www.vox.com/policy-and-politics/2015/11/20/9764324/welfare-cash-transfer-work?utm_medium=social&utm_source=facebook&utm_campaign=voxdotcom&utm_content=friday
Niet lullen maar poetsen?
Fijne discussie.
Lees het artikel in de opzij van deze maand. Gaat over vrouwen in de bijstand die graag willen werken en die de stimulans vanuit de gemeenten niet als stimulerend ervaren. Werk zelf twee dagen als administratief vrijwilligster en moet volgens het plan daarnaast op 6 passende vacatures per week solliciteren. Ik ‘mag’ er 4 minder dan de gebruikelijke 10 per week. Mijn administratieve werkzaamheden nu worden als een ‘vlekje’ op mijn cv gezien. Ze dreigen mij te plaatsen op werkzaamheden waar ik niet op mijn plaats ben.
Voordat politici hier gaan ‘blaten’, verdiepen zij zich meer in deze plannen van aanpak en niet alleen door het op papier te lezen.
Helaas mag ik ook 15 weken papiertjes prikken in de straten van Zevenkamp / Ommoord.
Ik kan uit ervaring zeggen dat dit een vrij nutteloze besteding is, bij binnenkomst wordt je al direct verteld dat er geen zicht is op een vaste baan, dus een perspectief wordt er niet geboden.
Dan die fantastische sollicitatietraining, deze trainers staan er om mij te leren hoe ik moet solliciteren, volgens de gemeente Rotterdam (zo is de redenatie) kun je dat als werkeloze dus niet.
Dit hele systeem is tamelijk nutteloos, die enkeling die daadwerkelijk een baan vindt doet dit toch echt op eigen kracht, gewoon vanuit huis, op zijn eigen manier, dus niet door toedoen of met medewerking van de sociale dienst.
Het dreigen van het korten op een uitkering om een gapend gat in de begroting te dichten door op een aantal vlakken een wanbeleid te voeren, ach ja een ambtenaar weet niet wat het is om werkeloos thuis te moeten zitten.
En dan meneer Sörensen, u biedt aan om in gesprek te gaan, om de lijntjes kort te houden kunt u direct ook de heer Stuivenberg vragen om ook aan te schuiven, dat zou u als raadslid denk ik best wel sieren.
Ik zou het niet erg vinden om als ik een bijstandsuitkering had iets terug te moeten doen voor mijn uitkering.Wat is er nu aan om hele dagen thuis te moeten zitten op de bank,je kunt toch veel beter onder de mensen zijn en iets doen al word het dan verplicht gesteld.Ik heb gelukkig nog een baan al is het in de schoonmaakbranche ,en ik verdien ook niet veel meer als iemand in een uitkering krijgt,maar om thuis te zitten en niets te doen nee dat is niets waard.
U heeft gelijk, thuis zitten is niet de oplossing en bereik je totaal niets mee, vandaar dat ik mezelf als vrijwilliger inzet met bepaalde taken, wat ik zelfs vanaf volgend jaar hopelijk gaat uitbreiden met het geven van workshops, ik zie daar meer voordeel in dan z’n traject, en waarom, als je papiertjes loopt te prikken staat het verstand op nul.
Doe je vrijwilligers werk dan is dat 9 van de 10 keer iets wat je zelf heb gekozen, dus voel je je vrijer, waardoor je ook makkelijker contacten leg, vaak door het delen van een bepaalde passie.
Natuurlijk is het vinden van een baan, prioriteit nummer één, ook boven vrijwilligerswerk maar om nu een dag te prikken en twee dagdelen in een duf lokaal te zitten, nee dan vrijwillig aan de bak.
Als ik de parlementaire geschiedenis van de participatiewet goed heb bestudeerd is de tegenprestatie geen re-integratie instrument. Het is dus logisch dat er geen uitzicht is op een vaste baan, daar is de tegenprestatie namelijk niet voor gemaakt. De tegenprestatie (dan heb ik het nu over art. 9 lid 1 sub c Participatiewet) is geschreven met de achterliggende gedachte ‘ U krijgt een uitkering dus u doet daar maar iets voor terug’. Dat is wellicht handig om in het achterhoofd te houden. De participatiebaan (art. 9 lid 1 sub b Participatiewet) is ook niet in het leven geroepen met het idee dat er uitzicht zal zijn op een vaste baan, dit instrument is enkel bedoeld voor de ‘moeilijk bemiddelbare werklozen (als u al minstens 2 jaar thuiszit) om een trede op de re-integratieladder te stijgen, door wat werkervaring op te doen. Dat er een tegenprestatie moet worden geleverd voor de uitkering is een politieke keuze geweest die het gevolg is van een maatschappelijke kentering van de gedachte dat in de bijstand raken iets is wat iedereen kan overkomen. De maatschappij is bang voor de mensen die zomaar ‘gratis’ iets krijgen. Zie bijvoorbeeld de afschaffing van de studiefinanciering (een gift ojee), en tevens een uitkering (men krijgt iets gratis zonder iets voor te doen?!?!). Het proefschrift van Thomas Kampen daarover is een aanrader. Persoonlijk vind ik het geen slecht idee dat iemand iets terug moet doen voor zijn uitkering, voor wat hoort wat.