Midden in het in door Duitse bommenwerpers verwoeste centrum van Rotterdam prijkt nu de Germaanse adelaar bij de Bratwurstbar. Susan Hogervorst en Patricia van Ulzen vinden het een teken van genormaliseerde verhoudingen.
De Duitse adelaar is terug in Rotterdam. Op het dak en de gevel van de Bratwurstbar aan de Coolsingel prijken meerdere adelaars tegen de achtergrond van de Duitse driekleur. “De Duitse adelaar heeft aardig wat op z’n geweten,” vond Jack Kerklaan in een Radio Rijnmond-reportage van 21 november 2016, kort na de opening van de nieuwe snacktent voor de Bijenkorf. “Hebben jullie dan helemaal geen hysterisch-historisch besef?” vroeg hij aan de klanten. “Is alles vergeven en vergeten?”
Daar lijkt het wel op. Afgezien van de halfserieuze uitzending op Radio Rijnmond heeft de komst van de Bratwurstbar zich stilzwijgend voltrokken. Niemand neemt blijkbaar aanstoot aan de nationalistische Duitse symboliek op een plek die door diezelfde Duitse natie in 1940 werd platgebombardeerd.
Al 5 reacties — discussieer mee!
Mbt tot de drie kleuren: De huidige Duitse driekleur zwart/rood/goud is de historische driekleur van het Duitse liberalisme. In het Deerde Reich werd de Duitse flag daarom veranderd in zwart/wit/rood, de historische driekleur van het Duitse rechtse nationalisme en militarisme. (Ook huidige Duitse Neonazis gebruiken nog steeds zwart/wit/rood.)
Anders gezegd: de Duitse driekleur van de Bratwurstbar op de Coolsingel is feitelijk een andere dan de driekleur tijdens de bezetting.
Zwart, Rood en Goud refereren aan het uniform van het Frankfurter (am Main) Freikorps dat als eerste in opstand kwam tegen Napoleon!
In 1848 officiële vlag van de Duiste bond.
De kleuren van de Duitse vlag refereren aan de kleuren van het Frankfurter studentencorps, dat in opstand kwam tegen Napoleon. Zwarte uniformen met een rode bies en goudkleurige knopen en epauletten.
Tijdens de bezetting wapperde een rode vlag (socialisme) met daar binnen de swastika het symbool van de NSDAP.
…. er was eens een mooiweerzondag Poetry in het Park, dat later Dunya ging heten, dat de spreker tussen de muziek door het publiek vroeg welke groep buitenlanders op dat moment de grootste groep vormden in Rotterdam. Het werd best wel een beetje stil toen uit officiële cijfers bleek dat het Duitse aandeel veruit het grootst was. Niet Turken of Surinamers; neen, Duitsers… Best wel een soort van logisch voor een havenstad met een eigen Goethe institut, bijvoorbeeld. NL samen met VS het enige land met twee Goethe Instituten. Dat zegt iets. Later, met een echt Duitse vriendin, vertelt de politie dat het Duits kenteken altijd tot inbraak en vernieling leidt. En dat de politie het als uitlokking zag: “Zo iets weet je toch..?!?”
Zou de tijd er dan ook rijp voor zijn om de Zweedsestraat in Rotterdam-West weer Duitsestraat te noemen, nadat een maand na de bevrijding besloten is tot een naamsverandering?
http://www.fotovanrotterdam.nl/prenten/fotoframe.php?foto=Pwt270.jpg