Het is de Week tegen Eenzaamheid en dus zijn er overal initiatieven om eenzame ouderen te overladen met sociaal contact. Want alleen zijn, dat is zielig. Ook het programma Voor Mekaar van de gemeente legt nadruk op contact. Maar de oorzaak van eenzaamheid ligt misschien heel ergens anders.
Artikelen over eenzaamheid gaan meestal over sociale isolatie. Mensen hebben te weinig contacten en vereenzamen. De remedie: meer contact, vaker bij elkaar op de koffie, meer investeren in ontmoetingsplaatsen. Maar is dat voor eenzame ouderen wel altijd de beste oplossing? Wij interviewden negen ouderen en vroegen hen wat eenzaamheid voor hen betekent.
Al 2 reacties — discussieer mee!
<3 MAG IK MEE?
Ineens denk ik weer aan mijn vader. Hij had op het laatst de ziekte van Parkinson en kwam eigenlijk nergens meer. Hij kon zo stilletjes en verdrietig voor zich uit zitten staren. Op een dag was ik even bij mijn ouders en zou net weer weggaan, toen hij me vroeg: " Waar ga je heen?" "Ik ga naar de bieb", antwoordde ik.
"MAG IK MEE?" vroeg hij gretig. 'Ach pap, ik hoef alleen maar even een boek te ruilen", zei ik. Zo van – wat HEB je daar nou aan – ?
"Ik wil ZO graag even mee" zei hij weer.
Zo gezegd, zo gedaan. Best omslachtig voor ie goed en wel in de auto zat, maar hij genoot, zo te zien. Het korte ritje, even in de auto zitten op de P-plaats en mensen kijken, ja vooral dat mensen kijken. Gewoon zien dat de wereld nog doordraait…..
Och ik had me daarvoor nooit zo sterk gerealiseerd hoe het is om altijd maar tussen 4 muren te zitten. Natuurlijk had hij gelukkig mijn moeder nog, dat wel.
Ik ben daarna nog even een kop koffie met hem gaan drinken met wat lekkers erbij, in de net nieuw geopende Hema. Nadat we eerst mama even hadden opgehaald. Want die moest er ook hoognodig eens uit. 🙂 De zorg voor hem nam HAARr weer helemaal in beslag.
En van die uitjes, daar hebben we echt een gewoonte van gemaakt. Heel bewust. .
Ik denk hier nu aan, omdat ik nu zelf tegen de muren opvlieg. Misschien. ga ik straks even bij de ingang van de supermarkt staan, die is vanmiddag open…. even mensen kijken. Ik kan nog wel auto rijden, maar lopen, ho maar. Alleen een beetje schuifelen. En verder zou ik niet weten, naar wie ik toe kan. Maar het is zooo stil en eenzaam. Ik stik er bijna in.
Fijn dat er zulke initiatieven zijn vanuit de gemeente. Zelf werk ik ook met ouderen en eenzaamheid komt helaas vaker voor dan de maatschappij denkt ofwel bewust van is.
Met vriendelijke groet, Quingo