De Beste Stuurlui serveren weer prikkelende gespreksstof voor bij de vrijdagmiddagborrel. Deze week is Eeva terug van weggeweest en ze heeft een goed plan: een babybox voor alle nieuwe Rotterdammertjes.
Deze zomer ben ik bevallen van een zoon. In de kraamtijd hield ik mij tijdens nachtelijke voedingen wakker door veel sociale en nieuwsmedia af te struinen. Ik kan je vertellen dat het redelijk surrealistisch is om te lezen dat een onvoorspelbare Amerikaanse president dreigt met een kernoorlog terwijl je midden in de nacht je kind van enkele dagen oud voedt.
Al 4 reacties — discussieer mee!
Heel mooi plan!
Lief idee Eeva (en gefeliciteerd!) Toch, aanhakend op jouw ‘ als je niet genoeg geld hebt om voldoende kleertjes te kopen, dan denk ik niet dat je zit te wachten op korting voor een babymassageworkshop’ : kleertjes zijn nog maar het, relatief verwaarloosbare, begin van een kostbare onderneming. Daar kom je over pakweg 12 jaar zelf nog wel achter 🙂
Als je je geen kind kunt veroorloven, begin er dan niet aan. Of stop desnoods bij 2. Allereerst de kinderen zelf hebben daar zwaar onder te lijden. De verhalen zijn bekend en heartbreaking. Onbeperkte directe en indirecte financiele tegemoetkomingen houden dit in stand.
Zo had je het vast nog niet bekeken 🙂 Graag volgende keer over de zegeningen van anticonceptie
http://www.rijnmond.nl/nieuws/161362/Geen-kroel-maar-een-kraamkoffertje-voor-pasgeboren-Rijnmonders
Kijk! Het is nog geen babybox, maar in ieder geval handiger dan een babymassage. Vooruitgang 🙂
Beste Karin,
Hoe vaker ik je reactie lees, hoe meer verdriet het mij doet en boos het mij maakt. Het is bijna met een gevoel van dédain waarmee je schrijft alsof Eeva een leuk ideetje heeft en dat het goed bedoeld is, maar dat de werkelijkheid haar nog wel achterhaalt.
Wie bepaald wat voldoende financiële middelen zijn om een kind te veroorloven?
Het is een illusie te denken dat met voorlichting er geen kinderen in minder bedeelde gezinnen zullen opgroeien. Natuurlijk is voorlichting belangrijk en daar zal zeker aandacht aan besteed moeten blijven worden maar dat is niet waar dit verhaal over gaat.
Juist zo’n doos als symbool voor een gelijke start is wat het zo’n prachtig initiatief maakt.
Al snel genoeg zal de ongelijkheid in het leven ook bij de realiteit van het kind gaan horen. Maar dat moment waarop alle moeders gelijk zijn en zij allen hetzelfde minimum aan hun kind kunnen bieden is wat telt.
Jij pleit voor voorlichting voor een kind dat er nog moet komen, Eeva vraagt om een doos voor een kind dat er is.