Nu de plannen voor Feyenoord City steeds meer vorm krijgen, groeit de kritiek. Hilde Sennema analyseert waarom emoties hier zo sterk meespelen en hoe directie en projectteam daar rekening mee kunnen houden in de vormgeving van het nieuwe stadion.
De afgelopen maanden werd er met spandoeken op de tribunes en felle discussies op Twitter geprotesteerd tegen “Feyenoord Shitty.” Want de plannen rondom het nieuwe stadion, Feyenoord City, roepen naast kritiek ook veel emotie op: boosheid over een gebrek aan inspraak in het proces en verdriet om het op handen zijnde verlies van een monument. Het stadion raakt aan de kern van Feyenoord als voetbalclub. Het is een van de oudste stadions van Europa die nog in gebruik zijn, met een voetbalbeleving die zelfs door tegenstanders geprezen wordt.
Ik bekijk wat die emotie nu precies betekent als het gaat om voetbal – in het bijzonder in dit stadion – en hoe de plannen voor Feyenoord City daar rekening mee proberen te houden. Dan blijkt dat de directie van Feyenoord en het projectteam van Feyenoord City nog wat kunnen leren van de erfgoedsector. Door de emotie serieus te nemen, maar ook door beter gebruik te maken van het collectieve geheugen van Feyenoordsupporters.
Nog geen reactie — begin de discussie!