Ga naar de inhoud

Fenixlofts: iets van het oude én het nieuwe Katendrecht

Het ontwerp van de Fenixlofts wekte argwaan: te groot en te duur voor de buurt. Nu het gebouw haar voltooiing nadert, gaat Vers Beton met de architect Robert Winkel langs om te zien of dit vooroordeel terecht was.


103-Fenix-juli-©Ossip

beeld: Ossip van Duivenbode

Elegant, dat is het eerste woord dat me te binnen schiet bij het zien van de Fenixlofts. Er leek een kolossaal appartementenblok te gaan verrijzen, daar bij de entree van Katendrecht. Maar nu het gebouw haar voltooiing nadert, zweven de woningen subtiel bovenop de betonnen sokkel. Zou het aan het gulle gebruik van glas liggen?

Op de Rijnhavenbrug ontmoet ik Robert Winkel van Mei architecten, bekend van de McDonalds aan de Coolsingel en de Schiecentrale. Hij maakt net foto’s van zijn eigen ontwerp. “Kijk, als je hier staat zie je precies hoe de naden op de hoek één lijn vormen. Het is een beetje nerdy, ik weet het.” De Fenixlofts zijn nog niet helemaal af als ik Winkel spreek, op een vrijdagmiddag in september. De eerste bewoners zijn net ingetrokken maar de bouwvakkers lopen nog af en aan.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Studentenflat Canvas Living Brainpark: Ceci n’est pas un hotel

    • Architectuurkritiek

    Vlak naast EUR-campus Woudestein is een nieuw studentencomplex verrezen met een inmiddels bekend concept: honderden eenpersoonsstudio’s met moderne meubels en royale gedeelde voorzieningen, allemaal doorberekend aan de student die weinig andere opties heeft.

  • Het statige nieuwe Odeon bewijst dat sociale woningbouw niet armoedig hoeft te zijn

    • Architectuurkritiek

    Met het nieuwe Odeon heeft woningcorporatie Woonstad midden in het Oude Westen een pareltje opgeleverd, recenseert Teun van den Ende. Het gebouw is traditioneel, maar niet oubollig, hoogwaardig, maar niet duur, en eigenzinnig, maar niet misplaatst. Klassieke sociale woningbouw in de 21e eeuw.

  • 30 jaar pleinvrees: hoe het Schouwburgplein met minimale ingrepen toch nog gezellig kan worden

    • Architectuurkritiek

    Dertig jaar na de laatste herinrichting is het Schouwburgplein, erfenis van de wederopbouw, verouderd en onbemind. Nu gaat het eindelijk op de schop, maar zonder een budget van Hofplein-formaat. Public Space Detective Floor van Ditzhuyzen duikt in de geschiedenis van het plein en vraagt zich af hoe het met beperkte aanpassingen toch een fijne plek kan worden om te ‘vertoeven’ – en niet alleen doorheen te lopen op weg naar het theater.

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam