Ga naar de inhoud

Hoe Insta-kunst de stad in de uitverkoop zet — betaald artikel

Dit artikel is voorzien van een blokkade in verband met betaalde toegang, waardoor een gedeelte van de inhoud pas leesbaar is wanneer je bent ingelogd en beschikt over een geldig abonnement.

Grote, kleurige kunst die erom vraagt om op Instagram te komen is een duidelijke tendens. Het ziet er soms heel goed uit, maar maakt ook van de stad een inwisselbare plek. Zo verdwijnt bovendien de ruimte voor kritiek, expressie en gelaagdheid, ziet kunstrecensent Sandra Smets. 

MarcellaHomsma_02
beeld: Marcella Homsma

Tijdens de Art Rotterdam-week in februari dit jaar, was eigenlijk vooral één kunstwerk populair: de Love Tunnel van VollaersZwart. De voetgangerstunnel van de Maastunnel was met duizenden stickers van hartjes bedekt, en leek gemaakt te zijn als een decor voor selfies. De tunnel werd een perspectivisch ideale achtergrond waarin het hartjespatroon voortkwam uit een onzichtbaar verdwijnpunt achter degene die poseerde voor de foto. Het had geen Instagramfilters meer nodig want het blacklight zorgde voor extra effect. Vrijwel iedereen in de tunnel stond er foto’s en filmpjes te maken, om direct via Whatsapp en Instagram door te sturen aan de buitenwereld.

Dit soort grote, kleurige kunst die erom vraagt om op Instagram te komen, is een zichtbare tendens. Interactieve kunst is het soms ook, zoals de met traptredes beklede muurschildering naast het Oogziekenhuis. De een gaat erop staan, de ander maakt de foto. Hetzelfde functioneert de muurschildering van fietsen in de Delftsestraat. Ter hoogte van de trappers steken er steuntjes uit de muur om op te poseren – ook een Kodakmoment voor de Instagramdoelgroep.

Dat kunst wordt voltooid in de perceptie van de beschouwer is op zich een aan te moedigen en emancipatoire benadering. Maar echt kijken is nog niet hetzelfde als kieken door je lens. Dat was vorige winter ook te merken bij de blauwe lichtwolk van Daan Roosegaarde in het Museumpark. Overal schenen telefoonschermpjes door de wolk heen. Bezoekers keken niet naar elkaar of naar de wolk, maar naar hun schermpjes.

Al één reactie — discussieer mee!

  • Laatst las ik de biografie van Willem de Kooning. Ook hij deed aan reclame schilderen en winkel decors bouwen naast wereldtentoonstelling ontwerp en autonoom schilderwerk. Een hybride kunstpraktijk zoals die nu ook weer normaal aan het worden is.

    Als we kunstenaars een eigen duurzame praktijk gunnen, dan is er toch ruimte om beide vormen van street art mogelijk te maken. Soms via een commerciële commissie dia Mothership uitzet met de MIH slogan. Soms autonoom, soms zelfs illegaal gezet. Een verrijking voor het complete pallet en een vergroting van de wrijving die die uitersten met zich meebrengen – zowel vanuit de makers keuzes gezien als ook vanuit het placemaking gebied gezien.

    Het lijkt alsof in dit artikel verschillende initiatieven over één kam worden geschoren. Neem nou het werk dat uit PowWow is voortgekomen. Zit daar nu echt geen gelaagdheid in? Volgens mij zit daar juist meer achter. Je zou het een vorm van placemaking kunnen noemen waarbij het geen citybranding verhaal voor de toeristen wordt, maar een verhalen machine die bewoners en makers samen laat komen. Waarbij het festival tijdelijk dient als showcase voor bezoekers van dichtbij en verweg. Vooraf en achteraf echter gaat het over de verhalen van de wijk, van de bewoners, van de makers. Daarin zit de gelaagdheid volgens mij, die veel verder gaat dan urban styling (zie ook https://youtu.be/pJMJLw_S6SA).

    En sowhat als het resultaat voor de korte bezoeker (toeristen) een mooi decor oplevert dat ze lokt naar andere delen van de stad. Sommige mensen zoeken precies dat.

    Daarnaast staat het proces van maken dat een duurzame praktijk voor de makers oplevert en de samenwerking tussen makers en bewoners die aandacht voor de verhalen uit de buurten oplevert en wellicht een versterker kan zijn voor deze verhalen.

    Om nog een persoonlijke herinnering op te halen. Ik denk nog vaak terug aan de Tunnel of Love. De foto van mij en van duizenden anderen zijn misschien inwisselbaar voor degenen die er niet bij waren. Maar voor mij dienen ze als waardevolle herinnering aan een gebeurtenis waarbij letterlijk Noord en Zuid, local en toerist, oud en jong, etc goede energie voelden. Waar we in deze kunstvorm samen kwamen en een positieve vibe deelden. En die daarna ook graag share-den met de wereld (hashtag share the love).

    Zou de kunst van de huidige street art niet eens verder kunnen rijken dan de neus van Super A? 😉

Schrijf hier je reactie

Heb je geen account? Maak hier een gratis reageerdersaccount aan. En bekijk hier de huisregels van dit forum.

Gerelateerde inhoud

Wil je dit soort artikelen blijven lezen?

Vers Beton kan niet bestaan zonder haar leden. Lees onbeperkt artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Rotterdam heeft in hiphop haar hart gevonden

    • Kunst en Cultuur

    Stijgende temperaturen, een smeltend ontwakende stad, zoemende terrassen en de muziek van Winne in je oor. ‘Zomerdier’ Jonasz Dekkers heeft de lente in zijn bol. Lees zijn ode aan hiphop en aan Rotterdam in de zomer.

  • Ctrl-P kan niet op tegen het ambacht van de drukkerij

    • Kunst en Cultuur

    Rotterdam is een uitgesproken grafische stad, met street art op de muren en postercampagnes in de straat. Maar wie zet dat eigenlijk allemaal op papier? Abe Minnema ging op zoek naar het verhulde ambacht van de drukkerij.

  • Rotterdam wijkt af – laten we dat zo houden

    • Kunst en Cultuur

    Ter ere van de Boekenweek buigt dichter en publicist Frank Keizer zich in dit essay over de literaire en culturele staat van de stad. En die is deplorabel, volgens Keizer.

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Kom naar de EUR Sustainability Summit 2024 op 16 en 17 mei aan de Erasmus Universiteit! Laten we samen nadenken over de rol van universiteiten in het bevorderen van een rechtvaardige en duurzame samenleving. We zullen ook een beweging voor samenwerking binnen de Nederlandse academische gemeenschap aanmoedigen.

    Venue: Erasmus Woudestein Campus
    Datum:
  • TMC Holanda is op zoek naar hét zangtalent van Nederland. En jij kan hierbij zijn! 

    Venue: Theater Zuidplein
    Datum:
  • Uurtje Kunst is de maandelijkse gratis kunstlezing van Bibliotheek Rotterdam. Kunstkenner en cultuurhistoricus Hoo Man Chan geeft je telkens weer een nieuw verdiepend inzicht in een kunstwerk of kunstenaar. Deze maand: Ossop Zadkine.

    Venue: Centrale Bibliotheek Rotterdam
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam