Ga naar de inhoud

Prijskaartje van een herinnering — betaald artikel

Dit artikel is voorzien van een blokkade in verband met betaalde toegang, waardoor een gedeelte van de inhoud pas leesbaar is wanneer je bent ingelogd en beschikt over een geldig abonnement.

Wat heeft een eenzaam huis in het Oude Noorden gemeen met een huis in een piepklein Servisch dorp? Jelena Barišić schreef een persoonlijke reflectie over het vasthouden aan herinneringen. Met dit essay werd ze genomineerd voor de Joost Zwagerman Essayprijs 2019. 

Vers Beton – Elzeline Kooy – Bloklandstraat
beeld: Elzeline Kooy

 

I

Het treinstation in Prijevor stelt weinig voor. Er zijn vier sporen met in het midden een betonnen perron van hooguit een meter breed. Stap je aan de ene kant in, dan kom je binnen tachtig minuten uit in Užice. De andere richting brengt je in een klein uur naar eindhalte Kraljevo. Een kaartje koop je in de trein – het stationshuisje is al jaren buiten dienst. Steek je het spoor over en loop je richting het zuiden over een onverharde weg, dan kom je binnen vijftig stappen uit bij het huis van mijn grootouders.

Elke nacht om 04:58 uur stopt er een trein bij de halte. Een paar keer per jaar ben ik wakker om hem te horen arriveren. Soms val ik direct weer in slaap. Meestal vraag ik me af of er ooit iemand op dit tijdstip uit deze trein stapt, het verweerde perron op, aan de pikdonkere rand van een Servisch dorp met nog geen tweeduizend inwoners.

Ik stelde me vroeger wel eens voor wat er in de verkoopadvertentie van mijn grootouders’ huis zou staan. Ik maakte er een spelletje van om de plus- en minpunten van de woning op te sommen. De drie grote slaapkamers, het uitzicht op de bergen, een bescheiden moestuin waar tomaten, aardappelen en courgettes goed gedijen, de nabije rivier om ‘s zomers verkoeling in te zoeken. Maar ook de scheur in een van de slaapkamermuren op de begane grond, jaren geleden veroorzaakt door een blikseminslag. Het niet bepaald charmante metalen hek dat de heg vervangt sinds mijn grootvader te oud werd om het groen regelmatig te snoeien. En vooral de kille bovenverdieping, waar je jezelf buiten het zomerseizoen met zo’n zes dekens moet bedekken om ‘s nachts geen kou te vatten.

Zou een treinstation op loopafstand van het huis een meerwaarde hebben, of zou de nieuwe bewoner, keer op keer wakker geschud door het nachtelijk gepiep van de treinremmen zijn aankoop betreuren? En die zwerfhonden dan, die tijdens een avondwandeling elk moment uit een maisveld kunnen opduiken om je honderden meters te achtervolgen, hopend op wat restjes oud brood?

Het vergt een objectieve blik om een prijskaartje aan de woning te hangen. Maar hoe kan ik naar het huis waarin ik opgroeide kijken alsof ik het voor het eerst zie?

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek voor Rotterdam

We kunnen deze artikelen alleen maken dankzij onze leden. Lees onbeperkt alle artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Shantie Singh: “Voor excuses is geen komma nodig, maar een punt”

    • Samenleving en zorg

    Het boek Na de komma gaat over de geschiedenis van de Hindoestaanse contractarbeid. Daar is maar weinig over bekend, ook omdat de koloniale autoriteiten haar gedeeltelijk uitwisten. Schrijver Shantie Singh was geraakt door wat het onderzoeken en optekenen van deze geschiedenis met haar ouders deed. “Ze voelden zich gezien.”

  • “Je hebt een goede zaak, maar we zitten wel in Rotterdam” – waarom de burger hier vaker verliest bij de rechter

    • Samenleving en zorg

    De rechtbank Rotterdam verklaarde de afgelopen jaren consequent minder zaken gegrond dan landelijk gemiddeld is in het bestuursrecht, blijkt uit onderzoek van Vers Beton en Open Rotterdam. Waarom kregen burgers hier minder vaak gelijk in zaken tegen de overheid? Vers Beton sprak diverse (oud-)rechters, bestuurskundigen, onderzoekers, advocaten en andere experts. 

  • Burger kreeg minst vaak gelijk bij rechtbank Rotterdam

    • Samenleving en zorg

    In Rotterdam kregen burgers in de rechtbank de afgelopen jaren minder vaak gelijk dan in de rest van Nederland, wanneer zij het niet eens waren met een beslissing van de overheid. Dat blijkt uit onderzoek van Vers Beton en OPEN Rotterdam.

  • Alle artikelen

De agenda die je aan het denken zet

  • Didier Eribon is internationally renowned for his groundbreaking work Returning to Reims. Part memoir, part social and political theory, the book caused a stir in France and approached cult status in Germany, where it touched a nerve with its central premise that the mainstream left is to blame for pushing the working classes towards the far right and nationalism.

    Venue: De Dépendance, OASE
    Datum:
  • Brutus Space presenteert deze zomer een nieuwe, dynamische editie van Wild Summer of Art. Naast een expositie van 50 Rotterdamse hedendaagse kunstenaars omvat deze editie een uitgebreid publieksprogramma vol evenementen, screenings en performances.

    Venue: Brutus
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam

  • Het hoofd marketing & communicatie ontwikkelt en werkt aan het marketingbeleid van MOMO Festival, MOMO Concerts en MOMO Create  en is eindverantwoordelijk voor de uitvoering ervan, waarbij het optimaliseren van het publieksbereik centraal staat.

  • Het bedrijfsbureau is de uitvoeringsorganisatie van de koepelcoöperatie Energie van Rotterdam. Met een klein team werken we dagelijks aan de ondersteuning van de energiecoöperaties, het realiseren van energieprojecten en het behartigen van de belangen in de stad.

  • The Writer’s Guide (to the Galaxy) is een cursuscentrum voor written (en soms ook een beetje spoken) word. Ook is het een ontmoetingsplek voor jonge schrijvers, boekennerds en intersectionele feministen.

  • Bekijk alle vacatures