Geen dier heeft een groter imagoprobleem dan de bruine rat. Ja, nogal logisch, zul je denken. Ratten zijn immers gore beesten. Maar is dat wel terecht? Stadsecoloog André De Baerdemaeker denkt daar in deze column over na.
Sinds lange tijd is de bruine rat de trouwe volger van de mens. De hond heeft de titel van trouwste mensenvriend in de wacht gesleept, maar de rat heeft ons zoveel meer gegeven. Toch kijken we een rat zelden zo liefdevol in de ogen als we bij onze huishond doen. Natuurlijk, er zijn ratten die furore maken als gezelschapsdier. Mensen met een huisrat kunnen je als geen ander vertellen hoe intelligent, zorgzaam, gevoelig en vindingrijk de bruine rat in wezen is. Helaas hebben ongediertebestrijders daar geen boodschap aan. Met systematische onverschilligheid jagen zij grote aantallen kaalstaartige knaagdieren over de kling met klemmen, vallen en gif. De relatie mens-rat is een complexe relatie. Eén die model staat voor de schizofrene wijze waarop wij met de natuur omgaan.
Nog geen reactie — begin de discussie!