Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Lucia Lenders – Dakloze Jongeren – 2020
Beeld door: beeld: Lucia Lenders

Dit artikel in minder dan een minuut

    • Meer en meer jongeren belanden op straat door een combinatie aan factoren, zoals een groot tekort aan betaalbare appartementen.
    • 18- tot 23-jarigen vallen geregeld tussen wal en schip. Ze zijn voor de wet té zelfdredzaam om echt zorg te kunnen krijgen, maar te jong om het – als hun netwerk wegvalt – op eigen houtje te redden.
    • Hulpverleners krijgen te maken met steeds zwaardere problemen: psychische stoornissen, licht verstandelijk beperking, verslaving of agressie. 
    • De toegang tot hulp loopt via de gemeente. Het cruciale intakegesprek daar is een momentopname en resulteert niet altijd in de juiste begeleiding.

Verder lezen?

Word lid van Vers Beton voor €7,50 per maand. De eerste maand lees je gratis!

  1. De groep dak- en thuisloze jongeren (18-23 jaar) in Rotterdam bestaat uit nagenoeg evenveel jongens als meisjes, de gemiddelde leeftijd is zo n 20 jaar en het merendeel is laag opgeleid. Als oorzaak voor de dak- of thuisloosheid noemden jongeren het vaakst dat hun voorlaatste woonsituatie niet langer houdbaar was, zo bleek uit het onderzoek dat de gemeente in de 2018 liet uitvoeren onder 80 jongeren. Lees meer ↩︎
  2. In het eerste kwartaal 2020 hebben zich 341 jongeren gemeld, waarvan 190 jongeren een Wmo-indicatie kregen. Daarin zitten ook een aantal jongeren die niet dakloos waren maar om andere redenen toegang tot Beschermd Wonen kregen. De inschatting van de gemeente is dat het in het 1e kwartaal van 2020 160 dakloze jongeren betreft.

    In deze periode verbleven rond de 65 jongeren in de crisisopvang.

    ↩︎

  3. Dit is een medewerker die binnen de gemeente de aanvragen op het gebied van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (wmo) behandelt. ↩︎
  4. In Rotterdam zijn 17 organisaties die zich in opdracht van de gemeente bezighouden met het opvangen en weer op de rails krijgen van dakloze jongeren (samen zijn zij de zogeheten COJ-keten).
    Dat zijn: Enver, Pameijer, Yulius, Leger des Heils, Fier, NAS (Nico Adriaans Stichting), CVD (Centrum voor Dienstverlening), Maaszicht, Timon, Corridor, Impegno, Jan Arends, Antes/Youz, Perspectief, Prokino, Stichting Jong en Middin.
    ↩︎
  5. In 2020 schommelde de wachtlijst voor de crisisopvang tussen 0 (wegens uitbreiding ten tijde van corona) en 10 jongeren. De wachtduur varieert tussen 0 en 14 dagen. De meeste jongeren die wachten op een plek in de crisisopvang verblijven binnen hun netwerk (bankslapers) of gedurende de winter in de winteropvang. Buitenslapers zijn er nauwelijks. Bron: woordvoerder wethouder Sven de Langen. ↩︎
  6. het gemiddelde weekbedrag dat een zorgaanbieder ontvangt voor een dakloze jongere varieert tussen 250 euro (lichte problematiek, ambulante hulp) tot 1250 euro (intramurale begeleiding voor bijvoorbeeld moeder en kind), vertelde de woordvoerder van wethouder De Langen. ↩︎
  7. De Rotterdamse Rekenkamer analyseerde in haar rapport Niet thuis geven in 2018 dat dakloze jongeren gemiddeld veertig dagen in de crisisopvang verblijven, voordat zij kunnen doorstromen. Dit is ongeveer conform de norm van zes weken, zij het dat ook hier uitvallers zijn meegenomen. De werkelijke gemiddelde verblijfsduur zal langer dan zes weken zijn. ↩︎
  8. Volgens landelijke schattingen heeft 6,4 procent van de bevolking een IQ tussen 50 en 85, wat geldt als licht verstandelijke beperking. Dat komt neer op 40.872 Rotterdammers met een licht verstandelijke beperking. Het gaat om zeer grove schattingen. Zo schreef wethouder de Langen 25 juni in een een brief aan de raad. Bron ↩︎
  9. Het gaat om mensen met een laag IQ (tussen 50 en 85) of een sociaal-emotionele beperking, die de gevolgen van hun gedrag slecht kunnen inschatten, maar hun beperking wel goed kunnen verbergen, beschreef de woordvoerder van wethouder De Langen. ↩︎
  10. Deze plek is bedoeld voor zeer moeilijk plaatsbare personen met complexe problematiek, overlastgevend, risicovol (verward) gedrag en verslaving, schrijft de gemeente. Veel aanbieders willen deze cliëntengroep niet opnemen, simpelweg om het personeel en andere bewoners te beschermen. Consequentie is dat deze groep vaak circuleert tussen detentie, instellingen en de straat, zonder uitzicht op een structurele oplossing. De gemeente ziet voor deze doelgroep een semi-beveiligde voorziening als een noodzakelijke tussenstap richting (zelfstandig) wonen, schreef zijn aan het ministerie van VWS. ↩︎
  11. Maaszicht krijgt geld uit de forensische zorg, uit de jeugdwet en op basis van de Wet Langdurige Zorg. Zo kan de instelling ook een jongere die 17,5 is en dus nog onder jeugd valt, opnemen. Of iemand die een delict op zijn naam heeft staan, door hersenletsel een heel laag IQ heeft, of iemand met psychische problemen die levenslang kunnen zijn, zoals borderline. Maaszicht leert een jongere daarmee omgaan, zelfredzaam te maken voor zover mogelijk. Op een gegeven moment gaat zo iemand daarna bijvoorbeeld naar Pameijer voor beschermd wonen, of naar Middin voor begeleid wonen. ↩︎
  12. In 2015 is de gemeente Rotterdam gestart met huurzorgcontracten, om te zorgen dat jongeren sneller naar een echt eigen woning kunnen en hun plek bij de zorgaanbieder vrijkomt. De jongere heeft een gewoon huurcontract met de woningcorporatie maar krijgt tegelijkertijd nog woonbegeleiding van de betrokken zorginstelling, wat ook in een contract is vastgelegd. Dit is gedaan om het risico voor de woningcorporatie te verkleinen, zo blijkt uit brieven die Rotterdam aan het ministerie van VWS stuurde. ↩︎
  13. Dit is de reden dat Timon in alle steden waar zij Jeugdzorg-voorzieningen gegund krijgen, ook een wmo-aanbod wil hebben. Zodat ze jongeren niet op hun 18e los hoeven laten, maar kunnen laten doorstromen binnen de eigen organisatie. ↩︎
  14. Als de zorgverzekering erachter komt dat je nergens meer ingeschreven bent in de Basisregistratie Personen bijvoorbeeld omdat de post terugkomt, kunnen zij op een gegeven moment de verzekering opzeggen. De overheidsinstantie CAK neemt het dan over en probeert alsnog een (hogere) premie te innen. Omdat een verzekering verplicht is, leggen zij na drie maanden een boete op van ruim 400 euro en weer drie maanden later nogmaals. Lees meer ↩︎
  15. Voor mensen zonder woonadres kunnen wijkteams briefadressen uitgeven. Dit is een adres waar de overheid iemand zonder woonadres kan bereiken. Als diegene geen eigen woonruimte heeft, tijdelijk in het eigen netwerk verblijft zonder mogelijkheid zich te registeren of een particulier briefadres aan te vragen, en niet in aanmerking komt voor maatschappelijke opvang. Op 31 december 2019 is het aantal actieve uitgegeven briefadressen 1.346. Bron ↩︎
Buitengesloten
ava Willemijn Sneep

Willemijn Sneep

Adjunct-hoofdredacteur en eindredacteur

Willemijn Sneep is na wat omzwervingen en een master Journalistiek in het schattige Leiden weer terug in de enige wereldstad die Nederland rijk is. Als freelance journalist kan ze zich geen betere thuisbasis wensen. [email protected]

Profiel-pagina
Lucia Lenders

Lucia Lenders

Illustrator

Lucia Lenders studeerde illustratie op Sint Joost in Breda en KASK in Gent. Sinds 2017 woont en werkt ze in Rotterdam. In haar atelier knipt, plakt, tekent en schildert ze mensen, dieren, dingen en plekken.

Profiel-pagina