Begin dit jaar besloot Jan Hiddink, na maanden van stilgevallen inkomsten en ontluikende financiële tekorten, als fietskoerier te gaan werken – een fietsfanaat was hij toch al. Het levert hem meer op dan hij van te voren had gedacht. “Ook mijn geestelijke conditie groeit.”
Ineens leer ik tientallen Rotterdammers per avond kennen. Mensen die nog nooit eerder in mijn leven waren, en ik niet in het hunne. Sommigen zijn rijk. Dan is het vaak een kunst om de juiste deur te vinden. Anderen zijn arm. Dan kan het moeilijk zijn hun naambordje te lezen, als dat er al is. De overeenkomst is dat beiden er lang over doen de deur te openen. De welgestelden, vermoed ik, omdat ze bezig zijn hun toch al redelijk volmaakte bestaan nog verder te perfectioneren – in een glimps zie ik een nagalmende vleugel staan. De minderbedeelden omdat ze te druk bezig zijn met de dagelijkse battle van hun bestaan; een ontmoedigende zweem van pislucht in het trappenportaal doet je beseffen hoe bars het alledaagse leven kan zijn.
Maar de meeste mensen zitten daar natuurlijk ergens tussenin. De meeste mensen zijn in dit geval overigens vrouw. Bijna alle pakjes zijn bestemd voor vrouwen. Zekerheidshalve doet na zonsondergang vaak de man open, die met lichte verbazing twee pakjes voor zijn Nadia in ontvangst neemt. Terwijl de deur dichtgaat, hoor ik nog net een vertwijfeld “Nadia, heb jij dingen besteld?”
Het noemen van de naam maakt een verschil tussen dag en nacht. Ook bij het flauwste licht van de lantaarnpaal, dus amper leesbaar, maak ik er een sport van mij de naam toch in te prenten. “Pakketje voor Petra,” spreek ik vervolgens in over de intercom, om daarna zelfs via die verbinding al deelgenoot te worden van de blije verwachting op drie hoog. Vaak zwiept daar de deur al open terwijl ik nog amper binnen ben; het jurkje is er nu al!
Excessen zijn er ook. Wie online kleding bestelt wordt nogal eens geconfronteerd met een maatje te klein of een maatje te groot, in tegenstelling tot wat besteld was. De decadente uitweg daarbij is: alle mogelijke maten bestellen, want wat niet past mag toch kosteloos weer terug. Zes pakketten voor Suzanne van nummer 1 en dezelfde afzender wijzen in die richting. Ik besluit mijn ronde maar met haar te beginnen, want het neemt enorm veel ruimte in beslag die ik nu in een keer kwijt ben.
Al 2 reacties — discussieer mee!
Mooi stuk!
Mooi, eerlijk verhaal, altijd al afgevraagd wat het is om fietskoerier te zijn.
Graag zou ik nog veel meer fietskoeriers zien, tot nu toe is maar 1 pakketje ooit thuis bij mij met een vrachtfiets in plaats van een busje afgeleverd.