Volgens politici waren de Coolsingelrellen een ‘geweldsorgie’ gedaan door ’tuig’. Ze doen hiermee ten onrechte alsof rellen geen politiek gebeuren zijn, stelt socioloog Willem Schinkel. “We zullen moeten onderkennen dat politieke spanningen soms rauw zijn, zich niet tot A4-formaat laten beperken.”
Veel is nog onduidelijk over de rellen in Rotterdam van afgelopen weekend, alleen al omdat de door de politie geloste schoten door de Rijksrecherche onderzocht worden. Toch weet burgemeester Aboutaleb verrassend veel, blijkens zowel zijn persconferentie van afgelopen zondag als zijn interview bij Jinek op maandagavond. Hij weet dat er een absoluut verschil bestaat tussen de relschoppers en de betogers tegen het coronabeleid. Hij weet dat de relschoppers veelal van buiten stad kwamen, dat ze door pure kwade wil of blinde irrationaliteit gedreven werden, en dat context overbodig is om te begrijpen wat er gebeurde. Begrip is ook niet nodig, voor Aboutaleb is duidelijk dat het geweld door onbegrijpelijkheid gedefinieerd wordt.
Waar het jonge jongens van 13 of 14 jaar betreft, weet Aboutaleb dan ineens dat context wel belangrijk is. En hij kent die context ook, nog zonder ze allemaal gesproken te hebben: ze komen uit gebroken gezinnen, waar de vader vaak afwezig is. De vraag is natuurlijk waarom de meeste kinderen uit gebroken gezinnen geen relschoppers zijn, maar het is een verklaring waar Aboutaleb als burgervader mee uit de voeten kan.
Dit selectief omgaan met de context van rellen is een standaardrepertoire onder bestuurders en politici. Ook premier Rutte hanteerde het tijdens de avondklokrellen. Men spreekt de taal van de moraliserende burgerlijkheid die het ‘tuig’ in een ‘geweldsorgie’ benoemt en doet alsof rellen geen politiek gebeuren zijn.
Al één reactie — discussieer mee!
Helder en raak, en goed dat Vers Beton dit soort stemmen een plek geeft!