Ga naar de inhoud

Biobased wonen en werken in hennep aan de Charloisse Lagedijk

In Charlois is recent een biobased artist-in-residence met zes kamers opgeleverd. Verschillende artiesten, theatermakers en kunstenaars kunnen hier tijdelijk wonen en werken. Dit project laat architect Andrea Prins nadenken over twee vragen: wat is samenwonen? En hoe bouw je biobased? “Deze woning heeft geen gebruiksaanwijzing. Je kunt het wonen zelf ontdekken,” vindt Prins.


UITGELICHT-DSC02909

beeld: Frank Hanswijk

Een mistige ochtend op de Charloisse Lagedijk. Achter elkaar verschijnen de contouren van oude dijkhuizen, een autoreparatiebedrijf, eengezinshuizen in aanbouw, een zwart-houten boerenschuur met een rietdak als een kapsel. Ertussen modderig akkerland en bosjes. Niemandsland. Er zijn pony’s en een blaffende hond en een lama. Dit is een van de rafelranden van de stad, waar de strakke stadsplanning (nog) weinig vat op lijkt te hebben. Aan deze dijk, ingelijst door bomen, ligt ook de recent opgeleverde artist-in-residency van  het Amsterdamse architectenbureau SLA.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Studentenflat Canvas Living Brainpark: Ceci n’est pas un hotel

    • Architectuurkritiek

    Vlak naast EUR-campus Woudestein is een nieuw studentencomplex verrezen met een inmiddels bekend concept: honderden eenpersoonsstudio’s met moderne meubels en royale gedeelde voorzieningen, allemaal doorberekend aan de student die weinig andere opties heeft.

  • Het statige nieuwe Odeon bewijst dat sociale woningbouw niet armoedig hoeft te zijn

    • Architectuurkritiek

    Met het nieuwe Odeon heeft woningcorporatie Woonstad midden in het Oude Westen een pareltje opgeleverd, recenseert Teun van den Ende. Het gebouw is traditioneel, maar niet oubollig, hoogwaardig, maar niet duur, en eigenzinnig, maar niet misplaatst. Klassieke sociale woningbouw in de 21e eeuw.

  • 30 jaar pleinvrees: hoe het Schouwburgplein met minimale ingrepen toch nog gezellig kan worden

    • Architectuurkritiek

    Dertig jaar na de laatste herinrichting is het Schouwburgplein, erfenis van de wederopbouw, verouderd en onbemind. Nu gaat het eindelijk op de schop, maar zonder een budget van Hofplein-formaat. Public Space Detective Floor van Ditzhuyzen duikt in de geschiedenis van het plein en vraagt zich af hoe het met beperkte aanpassingen toch een fijne plek kan worden om te ‘vertoeven’ – en niet alleen doorheen te lopen op weg naar het theater.

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam