Ga naar de inhoud

Onze columnist Meryem Slimani weet voor elke snack waar je moet zijn in Rotterdam. Maar, waarschuwt ze, heb tijdens je ontdekkingsreis wel een beetje respect voor de (eet)cultuur erachter. 

Vers Beton – Robin Duister – Columnist portret Meryem Slimani – 2021
beeld: Robin Duister

Ik hou van snacken. Als ik zou moeten kiezen tussen fotografie of smaakjesontwikkelaar bij Ben & Jerry’s dan had ik het wel geweten. Eten heeft me altijd gefascineerd, wat ergens in Marokko en diens rijke eetcultuur met de paplepel bij mij is ingegoten. Maar onze generatie die door tig bezorgservices en “exotische” supermarkten constant op haar wenken bediend wordt, weet niks van improvisatie. Hoe moest het zijn voor mijn moeder toen ze hierheen emigreerde zonder haar geliefde kruiden, specerijen en groenten – die waren hier toentertijd onverkrijgbaar.

Waarschijnlijk zou het anders zijn geweest voor het deel van haar generatie dat zich in de randstad vestigde. Daar duurde het niet lang voor er Chinese supermarkten, Marokkaanse slagers en Turkse bakkers uit de grond rezen als warme broodjes. Mijn vader koos echter voor Schoonhoven, hoogstwaarschijnlijk de minst cultureel diverse gemeente van het land.

Dat verklaart waarom mijn moeder me elke zomer opzadelde met rugtassen vol olijfolie, komijnzaadjes, gedroogde verveine, okra en tal van andere ingrediënten voor traditionele gerechten en als medicijn, want voor elk kwaaltje is er wel een plantaardige oplossing die generaties lang wordt doorgegeven. Mijn oma had in haar tas standaard knoflook (tegen muggenbeten), komijn (tegen buikpijn) en oregano (tegen verkoudheid) Waarop ik altijd gekscherend vroeg of ze tajine ging maken. 

Ons lokale Chinese restaurant was voor mij een grote ontdekkingstocht. En toen in de jaren ‘90 de uncle ben’s en knorr wereldgerechten hun intrede deden in de schappen van de supermarkt ging ik als tiener los in de keuken met lasagne, kip tandoori en zoetzure rijst met ananas. Het was mijn intrede tot een culinaire beleving buiten de koeskoes, bestilla, harira en stamppotgerechten die mijn moeder leerde van collega’s en onze buurvrouw tante Riet.

Nog geen reactie — begin de discussie!

Schrijf hier je reactie

Heb je geen account? Maak hier een gratis reageerdersaccount aan. En bekijk hier de huisregels van dit forum.

Gerelateerde inhoud

Wil je dit soort artikelen blijven lezen?

Vers Beton kan niet bestaan zonder haar leden. Lees onbeperkt artikelen op Vers Beton voor € 7,50 per maand, de eerste maand is gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

De agenda die je aan het denken zet

  • De Rotterdamse woningmarkt is krap en de prijzen zijn hoog. De nieuwe Woonvisie, die op 14 maart 2024 wordt vastgesteld, belooft verandering. Maar hoe wordt écht betaalbaar wonen in Rotterdam gerealiseerd? Op 7 maart organiseren AIR, Platform Woonopgave, Recht op de Stad en KeileCollectief het stadsgesprek ‘Betaalbaar wonen: hoe dan?!’Onderwerp van gesprek zijn de nieuwe Woonvisie, de knelpunten in de praktijk en mogelijke oplossingen. De avond wordt afgesloten met het aanbieden van kant-en-klare moties aan Rotterdamse gemeenteraadsleden, die ze op 14 maart kunnen indienen.

    Venue: Keilepand M4H
    Datum:
  • Bubbeldenken geeft geen oplossingen. Steeds weer dezelfde statements en dezelfde “deskundigen”…brrrr, herhaling van zetten. Daarom op zoek naar verrassend andere meningen.

    Venue: Rotterdamse Salon
    Datum:
  • Netwerk Ongedocumenteerden Onderdak start met bouwen in Rotterdam. Kom naar de kick-off op 9 maart.…

    Venue: Rotterdamse Ongedocumenteerden Steunpunt
    Datum:
  • Bekijk de agenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam