Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Robin Duister – Columnist Elfie Tromp – 2020
Beeld door: beeld: Robin Duister

Ik zocht een huis om in samen te wonen. De markt wordt toch alleen maar slechter, dacht ik als rechtgeaarde optimistische pessimist, dus waarom niet nu?

De meeste huizen die we gingen bekijken, deden het goed op de foto; wit en strak, met zwart stalen deurkozijnen. In realiteit voelt het alsof je in een decor staat. Ieder moment zou er een sitcom-scène in kunnen worden gedraaid. Nergens kastruimte, want dat zag er maar rommelig uit. In meerdere huizen waren twee douches tegenover elkaar geplaatst. Ik vroeg me af door welke erotische film de aannemer zich had laten inspireren tot deze keuze. Waar ik mijn handdoeken moest laten, daar werd niet over nagedacht, want er was geen plek meer voor een rek, maar ik zou het voor zeven ton kunnen krijgen. Een koopje, verzekerde de makelaar me. Hij zweeg over het studentenhuis dat er naast zat.

Vaak was de voordeur nog mooi, maar de rest van het pand geweld aan gedaan. Een bepaalde makelaar werkte volgens een vaste formule. Samen met een aannemer kochten ze statige panden aan, stripte ze voor een tonnetje en verdeelde het oppervlak in drie hokjes dat ze lofts noemden. Zo konden ze er vier ton voor terug vragen. En dat drie keer. (Had ik al gezegd dat ik kapitalisme haat?) Ik moest ‘woonpotentie’ zien in uitgediepte kelders die nu souterrain werden genoemd en dezelfde klimaatbeheersing als een doodskist hadden.

Ik moest ‘woonpotentie’ zien in uitgediepte kelders die nu souterrain werden genoemd

Sinds makelaar een vrij beroep is geworden, kan iedere putjesschepper zich makelaar noemen en dat was te merken op onze huizentocht. Oogcontact werd sporadisch gelegd. Inhoudelijke vragen over het huis konden ze zelden beantwoorden. Ze konden de sleutel in het slot steken, de deur openen en daar hield het meeste van hun takenpakket wel op. En of we aan het einde van de week ons bod konden doorgeven. Het was net alsof ik een huis moest kopen van het onaardigste kind van mijn middelbare schoolklas, waar ik ook met tegenzin naast zat tijdens wiskunde. Als ik al een zak met geld ga neerleggen, dan toch zeker niet voor iemand die ongeïnteresseerd is.

Een huis kopen zou iets feestelijks moeten zijn. Je mag iemand verder helpen in een toekomst waar hij of zij van droomt. Dat is spannend en eervol. Dat zou een makelaar moeten begrijpen en niet alleen maar van zijn eigen winstdeel dromen.

Uiteindelijk vonden we een huis, met een gewone douche. Met kastruimte en een aardige makelaar die wist wat er achter de muren zat en gewoon interesse in ons had. Alsof ook hij het leuk vond dat we het huis van onze dromen hadden gevonden. Nu nog hopen dat de bank dat ook vindt.

Vers Beton – Robin Duister – Columnist Elfie Tromp – 2020

Lees meer

Fortuyn

Deze week pleit Elfie ervoor dat we voorbij ons eigen gelijk, wel wat meer oog mogen…

Verder lezen?

Word lid van Vers Beton voor €7,50 per maand. De eerste maand lees je gratis!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

_MG_6186_Willem de Kam

Elfie Tromp

Elfie Tromp (1985) is schrijver, dichter en columnist. Underdog, haar tweede roman, is genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en Diorapthe. Ze is druktemaker voor De Nieuws BV en regelmatig presentator voor radioprogramma VPRO Nooit Meer Slapen.

Profiel-pagina
Selfie-0417_574

Robin Duister

Illustrator

Robin Duister studeerde illustratie aan de Willem de Kooning in Rotterdam. Haar beelden zijn realistisch met een rauw randje. Op het eerste gezicht roepen ze vertederende gevoelens op, maar wie verder kijkt ziet dat haar werk niet zo onschuldig is als het lijkt. Robin Duister combineert hedendaagse beelden met elementen uit de popcultuur.

Profiel-pagina
Lees één reactie
  1. Profielbeeld van Bob Goessen
    Bob Goessen

    Heel herkenbaar. Ook genoegen mogen met zulke makelaars. Eentje bleef bij de ingang met zijn ipad staan spelen “als jullie vragen hebben hoor ik het wel”. Wie de buren waren wist hij niet. Als je één voet in de achtertuin zette (met uitzicht op het zwarte dak van een supermarkt), zag je de kratjes 5 hoog gestapeld en een vogeldrinkbak gevuld met sigaretten in de tuin ernaast staan. Studenten? Nee geen idee.
    Maar fijn dat het uiteindelijk gelukt is. :-)

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.