Advertentie

VB – vacaturebank – banners – Hardwerkende – klik hier! – 1456×180
Voor de harddenkende Rotterdammer
Vers Beton – Nina Fernande – Talk of the Town – grijs – 2022
Beeld door: beeld: Nina Fernande

Als ik vanaf buiten een blik werp door de met dikke regendruppels bedekte ruiten van het Oude Luxor Theater, zit de bar al behoorlijk vol. Alle stoelen zijn gericht naar het podium waar een microfoon rust in de standaard.

Achter de (open) mic staat één van de talenten die op het open podium hun geluk bij het publiek willen beproeven. Ik herken de meeslepende cadans van spoken word. De meest scherpe lines worden luid beantwoord door het kenmerkende vingergeknip, een vorm van tussentijds applaus. Het niveau van de voordrachten ligt hoog. Dit ontgaat ook het barpersoneel niet, zij luisteren aandachtig mee tijdens hun werkzaamheden.

Chido, de energieke en complimenteuze host van dit gedeelte van de avond, kondigt het ene na het andere talent aan, in aanloop naar de hoofdvoorstelling. Want het echte werk, het achtjarig jubileum van het spoken word-collectief Spraakuhloos, moet nog beginnen.

UITGELICHT-Spraakuhloos-Tomás-Garryl-01-WEB-Daphne-van-Drenth

Lees meer

“Rotterdam is gelukkig nooit een conventionele stad geweest als het om literatuur gaat”

Fay van der Wall sprak literaire nieuwkomers Spraakuhloos, Frontaal & The Writer’s Guide.

De aan populariteit winnende kunstvorm spoken word trekt een breed en divers publiek. Gevangen tussen de koude regenachtige Kruiskade en de in warme roodtinten geaccentueerde theaterzaal, is een ware afspiegeling van Rotterdam te zien. Jong, oud, wit, zwart en alles wat daartussen zit, is vanavond in het Oude Luxor te vinden. Ik snap direct waarom Spraakuhloos in 2017 de eerste Doro Siepelprijs ontving – de prijs voor een Rotterdamse culturele organisatie of persoon die nieuw publiek weet te trekken. Zakelijk directeur Garryl Tjon Poen Gie en artistiek directeur Tomáš de Paauw hebben als missie om spoken word-artiesten een veilige thuishaven te bieden waarbij zelfexpressie, verbinden en inspireren centraal staan.

Terwijl de klok richting acht uur tikt raakt de bar voller en voller. Er hangt een ontspannen vibe en sommige hoofdacts steken hun hoofd even om de hoek van de bar om de nieuwe generatie woordkunstenaars niet te missen. Een voorbeeld van de wederkerigheid en het familiegevoel dat deze groep spoken word-artiesten bindt, zo zou ik gedurende de avond leren.

Als ik mijn plekje in de zaal heb gevonden en artistiek directeur en host van de avond Tomáš de Paauw op het podium verschijnt, klinkt er oorverdovend gejoel en applaus. Ook de laatst binnengekomen bezoekers hebben inmiddels een plekje gevonden in de volle theaterzaal.

Afwisselend vertragen en versnellen van het ritme, spelen met intonatie en stemvolume. Dat is wat ik als leek weet van spoken word. “Maar dan moet je wel wat zeggen!”, onderstreept Zaïre Krieger in de eerste voordracht van de avond.

En óf er wat wordt gezegd! De ene na de andere emotioneel beladen, scherpe, introspectieve of maatschappijkritische zinsnede wordt de zaal in geslingerd. En maar al te goed weet het collectief het publiek mee te voeren op de tonen van hun stembanden.

Thema’s als mentale gezondheid, ouderschap, opgroeien (in Nederland), code-switchen tussen verschillende culturen, adoptie, het slavernijverleden of de dood komen voorbij. De moeilijkste zaken worden kunstig onder woorden gebracht. Een veilige plek voor emoties, een lach én een traan.

De voordrachten zijn betoverend, dynamisch en lijken soms het ‘helende’ karakter te hebben van een new age kerkdienst. Ook hier worden de meest resonerende lines door het publiek beantwoord met vingergeknip. Elementen als dans, beatboxen en verschillende vormen van muzikale begeleiding maken het feest deze avond compleet. Zowat alle zintuigen worden geprikkeld als we richting het slot van de avond gaan.

Het letterlijke hoogtepunt is als spoken word-artiest Chery Salinas tijdens haar performance de lucht in wordt gehesen. Zodra zij op het podium verschijnt houdt het publiek de adem in en gaan de telefoons massaal omhoog om de voordracht vast te leggen. Onder begeleiding van ‘headbangende’ gitarist Björn Tsie Chin Jong draagt ze de meest beluisterde track van het recent uitgebracht spoken word-album van Spraakuhloos voor.

Ook na afloop blijft het nog lang druk en gezellig. De bar die eerder plek bood aan de talenten wordt nu enthousiast gebruikt als dansvloer. Tussen de muziek door hoor ik flarden van gesprekken die bewijzen dat ik niet de enige ben die heeft genoten. Ik moet tijdens het laatste drankje aan bekenden toegeven dat dit het eerste Spraakuhloos event is dat ik bezoek. Een schot in de roos. Op naar het volgende jubileum!

Je kunt deze banner wegklikken...

...maar je kunt ook lid worden van Vers Beton voor €7,50 per maand. De eerste maand lees je gratis!

Nee, ik lees eerst het stuk verder

IMG_2051-1.JPG

Giovanni Burke

Giovanni Burke (1985) studeerde Sociologie op de Erasmus Universiteit en deed daarna een master Grootstedelijke Vraagstukken en Beleid. Als geboren en getogen Rotterdammer combineert hij zijn voorliefde voor de stad graag met zijn sociologische achtergrond door te reflecteren op verschillende lokale ontwikkelingen. Licht werpen op ‘onzichtbare’ verhalen van mede-Rotterdammers is hierbij vaak het uitgangspunt.

Profiel-pagina
05_Nina Fernande_integratie

Nina Fernande

Illustrator

Nina Fernande (1987) is een illustrator. Ze woont en werkt in Rotterdam. Als ze niet aan Franstalige chansons werkt, kleurt, faxt en streept ze simpele maar krachtige platen. Ze typeert haar werk als cartoonesk zonder het grafische element te verliezen.

Profiel-pagina
Nog geen reacties

Om te reageren moet je ingelogd zijn. Inloggen kan je hier. Als je nog geen account hebt meld je nu aan als supporter of maak hier een gratis reageerdersaccount aan.