Biodiversiteit gaat in Rotterdam nog traag: “We moeten nú stoppen met schoffelen!” — betaald artikel

Dat natuur en biodiversiteit niet pas buiten de stadsgrenzen beginnen, beseft de gemeente Rotterdam de laatste jaren ook. Maar ondanks flitsende campagnes, verkiezingsbeloften en vuistdikke uitvoeringsagenda’s blijkt biodiversiteit in de praktijk ver te zoeken en is van een koerswijziging in het groenbeheer nog weinig sprake. “Het college is best conservatief en visie op de toekomst is nu nog onvoldoende aanwezig.”

Rini Biemans kan het nauwelijks nog verkroppen. Nadat er in de afgelopen jaren al tientallen kastanjebomen in zijn straat zijn gekapt en door exotische vleugelnoten zijn vervangen, zag hij deze week met lede ogen toe hoe ook de struikenrijen voor zijn deur met bodem en al door machines werden uitgegraven. “Wat ze doen is ecocide! Ze halen de hele bodemlaag van de afgelopen twintig jaar weg,” briest Biemans, wiens woede op Twitter door tientallen stadsgenoten gedeeld wordt. 

De zelfbenoemde ‘stadsdokter’ weet wel hoe hij het zelf had aangepakt: “De struiken langzaam openbreken, compost toevoegen, de grond verbeteren. Dat kost dan de helft van het geld en het wordt tien keer mooier. Net als dit.” Hij gebaart wild om zich heen naar de weelderige perken van Park 1943 in Tussendijken waarvan Biemans sinds enkele jaren beheerder is. Tijdens een rondleiding vertelt hij bevlogen over de look-zonder-look, weegbree en boterbloem, inheemse planten die op veel plekken vanzelf uit de Nederlandse bodem komen opzetten, zeer bevorderlijk zijn voor het insectenleven, maar door stadsbeheer vaak nog als onkruid worden behandeld. Exoten, planten die goed voor de groenbeleving maar voor insecten weinig interessant zijn, vind je in Park 1943 nauwelijks. In het ‘nieuwe tuinieren’ dat Biemans hanteert wordt er niet geschoffeld en speelt juist dat zogenaamde onkruid een hoofdrol. Goed voor de natuur en dus ook voor ons als mens, aldus Biemans.