De hoogglans mag er wel af: een ruw Rotterdam is mooier dan een gepolijst Rotterdam

Talk of the Town

Rotterdam is een stad waar nog ruimte is voor experiment, hoort Abe Minnema zichzelf vaak zeggen. Waar jonge creatievelingen iets nieuws kunnen opzetten en het publiek openstaat voor die uitingen. Geen plek waar gelikte ondernemers het overal voor het zeggen hebben, en hippe koffietenten de straathoeken domineren. De toekomst hoeft niet zo gepolijst te worden.

De hang naar efficiëntie zit diep in het dna van onze stad. Als havenstad zijn we groot geworden door steeds sneller steeds meer schepen binnen te halen. Deze drang uit zich de laatste jaren ook meer in het ontwerp van onze publieke ruimte. Gebieden die geen duidelijke functie hebben voor het commercialiseren van Rotterdam, lijken een doorn in het oog van ons stadsbestuur.

Zo ook het evenementendek, het voormalige stuk asfalt in het Museumpark. Recent schreven collega’s Bram Logger en Parcival Weijnen hier op Vers Beton over het verdwijnen van de (skater)cultuur op deze plek. “In het Museumpark zaten overal groepjes mensen, in het midden werd geskatet”, zegt geïnterviewde Emma Albers, een frequent bezoeker van het oude ’MP’. “Niemand had last van elkaar. Al die groepjes hadden hun eigen speakers mee en draaiden verschillende muziek — hiphop, metal, psychedelische rock. Het leek wel een klein festival. Iedereen was aan het chillen, het was een plek van verbinding. Ik heb er echt belachelijk veel vrienden leren kennen.”