“De Nederlandse ziekte.” Zo noemen ze in Wenen problematisch woonbeleid. Vergeleken met de blakende sociale huursector in de Oostenrijkse hoofdstad, is ons woonbeleid op sterven na dood. In Wenen wil iedereen een sociale huurwoning. “We willen hier nooit meer weg.”
Reportage
In het zuiden van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen ligt het iconische Wohnpark Alterlaa. Het is een verticaal dorp met 10.000 inwoners, een winkelcentrum, sporthallen, scholen, sauna’s, kerken, een theater, een wandelpark en op het dak van elke flat een groot zwembad. De aanleg van het woonproject Alterlaa (spreek uit: Alt-Erlaa), het magnum opus van architect Harry Glück, begon in 1975 op basis van de nieuwste architectonische en socialistische trends. Glück’s motto: “Wonen als de rijken, voor iedereen”.
De stigmatisering van mensen met een sociale huurwoning kennen we hier niet
Vergelijkbare grootschalige sociale wooncomplexen, zoals de Bijlmermeer in Nederland, schoten in heel Europa als paddenstoelen uit de grond. De utopische beloftes van het nieuwe wonen werden meestal niet waargemaakt: veel complexen verloren hun aantrekkingskracht snel, werden niet goed onderhouden en veranderden in moderne ghetto’s.
Maar niet in Wenen: Harry Glück’s droom kwam uit, en bijna veertig jaar later ligt Alterlaa er nog piekfijn bij. In het jaarlijkse tevredenheidsonderzoek geeft zo’n 95% van de bewoners aan er gelukkig te zijn. De appartementen zijn ruim, betaalbaar, beschikbaar en de voorzieningen onovertroffen.
Het succes van Alterlaa is geen toeval, maar het gevolg van het inmiddels befaamde Weense woonbeleid. De ‘meest leefbare stad ter wereld’ voert al meer dan honderd jaar een consequente sociale woonpolitiek. De stad ziet huisvesting als een basisvoorziening en probeert elke Wener een betaalbaar huis te bieden. Het is een van de snelst groeiende hoofdsteden van Europa, maar de gereguleerde huursector groeit ook sinds de financiële crisis gestaag met de bevolking mee. Je kunt het met de Nederlandse woonimpasse in je achterhoofd bijna niet voorstellen.
Vorig jaar keerde een delegatie uit de Rotterdamse gemeenteraad diep onder de indruk terug van een bezoek aan de Oostenrijkse hoofdstad. De gemiddelde Wener peinst er niet over een huis aan te schaffen. Die wil sociale huur: de beste woningen voor de laagste prijs. Hoe doen de Oostenrijkers dat?
Nog geen reactie — begin de discussie!