“Dank aan een stad die gelooft in onafhankelijke journalistiek”

Dankspeech Laurenspenning

Afgelopen donderdag namen hoofdredacteur Eeva Liukku en uitgever Hilde Westerink namens Vers Beton de Laurenspenning in ontvangst. In een bomvolle Laurenskerk spraken ze hun dank uit voor deze eervolle onderscheiding. Lees hier Hilde’s dankspeech en volgende week die van Eeva.

Wat een bijzondere eer om hier vandaag te staan en samen met Eeva deze Laurenspenning in ontvangst te mogen nemen. Dat is een moment om trots op te zijn – niet alleen voor ons, maar voor iedereen die betrokken is bij Vers Beton. Deze prijs voelt als een erkenning voor alles wat ons platform de afgelopen jaren heeft bereikt – niet alleen door ons, maar met dank aan een toegewijd team, betrokken lezers, en een stad die gelooft in onafhankelijke journalistiek.

Als zakelijk leider en uitgever sta ik vooral op de achtergrond. Mijn werk is misschien niet het meest zichtbare, maar zonder de fundamenten – budgetten, strategieën, campagnes – kan een platform als Vers Beton niet bestaan. Dat voelt vaak als een moeilijke opgave.

Wat betekent radicaal onafhankelijk? En waar kan ik jullie krant dan kopen?

Het is namelijk mijn taak om iets te verkopen dat vraagt om veel uitleg, te beginnen bij onze naam, want: “Waarom Vers Beton? En waar schrijven jullie dan precies over? Wat is onderzoeksjournalistiek? Wat betekent radicaal onafhankelijk? En waar kan ik jullie krant dan kopen?”

Een galerij met afbeeldingen

Galerij navigatie

Galerij navigatie pijlen

1 / 7

Op een dag een aantal jaar geleden, besefte ik dat zelfs mijn functie vragen oproept. Dat werd me duidelijk toen Eeva en ik op een avond bij de Golfclub Kralingen waren  om te vertellen over ons werk. Tijdens het diner kwam ik in een stijf gesprek terecht met een aangeschoten, wat oudere heer. Na wat stiltes en onbegrip over en weer kon hij zich niet meer inhouden en vroeg wanhopig: “maar wat is dan in godsnaam een online uitgever?!” Tsja. Dat is om te beginnen iemand die dagelijks in gevecht is met de algoritmes van social media om ervoor te zorgen dat onze artikelen überhaupt bij lezers terechtkomen. 

Een betere stad

En dan ben ik ook nog eens een online uitgever met veel noten op haar zang: ik wil geen website vol met advertenties, ik wil geen foto’s laten genereren door AI, ik wil geen winstmaximalisatie en ik wil geen robot als eindredacteur. Het lijkt wel vloeken in de kerk, maar ik wil heel graag mensen betalen voor hun werk. Dat is ook mijn persoonlijke motivatie en drijfveer: met Vers Beton wil ik een plek bouwen waar mensen kunnen groeien en werken en zoeken naar de beste manier om journalistiek te maken die bijdraagt aan een betere stad. 

Maar boven alles ben ik, zijn wij, gemotiveerd door het belang van onafhankelijke, lokale journalistiek. Daar maken mijn team en ik ons elke dag hard voor. Ik noem het specifiek ‘lokaal’ want die vorm van journalistiek – dicht bij de mensen – staat in Nederland, en wereldwijd, onder druk. Erger nog: lokale journalistiek is langzaam aan het verdwijnen. Dat is erg, omdat ik geloof dat juist lokale journalistiek een brug kan bouwen tussen burgers en bestuur. Een brug van vertrouwen, van mensen naar mensen.

Het belang van lokale journalistiek ontvouwt zich pijnlijk langzaam als het er niet meer is

En als we het hebben over dingen die moeilijk te verkopen zijn, dan is dit de realiteit: het belang van lokale journalistiek kan zich alleen maar pijnlijk langzaam ontvouwen als het er opeens niet meer is. En zelfs daarna zal het een tijd duren voordat mensen zich achter de oren krabben en zich afvragen waarom ze eigenlijk niet meer zijn geïnformeerd: waarom worden hier welke beslissingen gemaakt en door wie? Dat verhaal blijven we keer op keer vertellen. Net zolang totdat mensen hun portemonnee trekken en zeggen: “hier, ga er alsjeblieft iets nuttigs mee doen. Het is jullie toevertrouwd.” En, daar wil ik echt graag duidelijk over zijn, als dat niet gebeurt, dan houdt Vers Beton op met bestaan.

Lieve mensen hier in de Laurenskerk, help mij om dat verhaal over lokale journalistiek en democratie en wederzijds vertrouwen te vertellen en roep iedereen op om bij te dragen aan Vers Beton en de journalistiek in het algemeen. Zodat ons voortbestaan geen dagelijkse worsteling meer hoeft te zijn en journalisten zich kunnen concentreren op belangrijk werk. 

Solidariteit

Vers Beton kan bestaan dankzij het vertrouwen van fondsen en met dank aan abonnees. Dat is een groot goed, maar ook een grote uitdaging. Elk moment moeten we pakken om ons verhaal te vertellen. Daarom voeren we op dit moment campagne voor meer nieuwe leden en donateurs. Want de keuze om journalistiek te bedrijven zonder commerciële concessies, vraagt om de solidariteit van een stad waar we vaak kritisch over zijn.

Ik neem dan ook deze gelegenheid te baat om hier aan te kondigen dat we binnenkort een nieuwe geefkring lanceren onder de naam Salon Beton. Een plek voor betrokken Rotterdammers die méér willen doen dan alleen lezen en volgen. Mensen die begrijpen dat onafhankelijke journalistiek een collectieve verantwoordelijkheid is en die bereid zijn samen met ons te investeren in de toekomst van kritisch, lokaal onderzoek. In de flyer die u overhandigd heeft gekregen, kunt u daar meer over lezen.

Ik beschouw de Laurenspenning als een aanmoediging om door te gaan en groter te denken. Ik wil u daarom uitnodigen: steun Vers Beton en het belangrijke journalistieke werk van mijn collega’s op een manier die bij u past. Samen zorgen we ervoor dat verhalen zoals die van ons niet alleen verteld blijven worden, maar dat ze een blijvende impact hebben en dat lokale journalistiek, in ieder geval hier in óns Rotterdam, blijft bestaan.