Na vijftien jaar stopt Eeva Liukku als hoofdredacteur van Vers Beton. In dit artikel legt ze uit waarom ze het stokje overdraagt. Het goede nieuws: er staat een vacature open voor de leukste baan van Rotterdam!
Vijftien jaar geleden, nadat ik mijn masterdiploma filosofie had gehaald, nam ik het initiatief om wat mensen te benaderen: voelen ze er iets voor om samen ‘een website over Rotterdam’ te beginnen? Ik vond makkelijk andere enthousiastelingen, en er waren in 2011 veel mensen betrokken bij de oprichting van Vers Beton. Gelukkig maar, want ik had op dat moment nog vrij weinig verstand van journalistiek of het runnen van een website.
Onze ambitie was om het debat over de stad naar een hoger niveau te tillen, zodat Rotterdam er beter van zou worden. Enkele jaren na de oprichting hebben we kleur bekend: we zijn een onafhankelijk journalistiek platform dat keuzes maakt op basis van progressieve waarden.
Ik heb de afgelopen jaren enórm veel geleerd en zó veel plezier gehad. De organisatie is van een vrijwilligerscollectief dat vergaderde in de huiskamers van redacteuren uitgegroeid tot een zelfstandig lokaal mediabedrijf, uniek in zijn soort in Nederland. Ik heb mogen werken met de leukste en slimste mensen. We hebben een boek gepubliceerd, talkshows en podcasts gemaakt, en veel spraakmakende en prijswinnende onderzoeken gedaan. Onze verhalen worden regelmatig opgepikt door andere media en beleidsmakers, van de gemeenteraad tot het Europees Parlement. We hebben 1800 betalende abonnees. In 2024 ontving ik samen met Hilde Westerink de Laurenspenning voor onze bijdrage aan het culturele leven in de stad. Ik dacht vaak: wat een droombaan!
Toch heb ik altijd geweten dat ik dit werk niet de rest van mijn leven zou doen. In de eerste plaats vind ik dat een inhoudelijke functie als hoofdredacteur eens in de zoveel tijd moet wisselen. Daarnaast ben ik persoonlijk benieuwd wat ik nog meer zou kunnen en willen doen. Na jarenlang anderen te begeleiden zou ik ook zelf weer eens willen schrijven. Mijn grootste angst was altijd dat ik zo iemand zou worden die te lang op een plek blijft zitten – hebben we niet allemaal zo’n baas gehad? Ik wist daarom: ik moet weggaan als het nog leuk is en het nog goed gaat.
Na vijftien jaar is dat moment gekomen. Het gaat goed met Vers Beton. Het is een stevige en gezonde organisatie die de laatste jaren is blijven groeien. De journalistieke reputatie staat als een huis. Kortom: ik kan het stokje met een gerust hart doorgeven. Ik heb er alle vertrouwen in dat er een uitstekende nieuwe hoofdredacteur zal worden gevonden die een nieuw hoofdstuk kan beginnen.
Dat betekent dat er per 1 september een héle leuke functie vrijkomt. De leukste vacature van Rotterdam en de Nederlandse journalistiek, als je het mij vraagt. Je kunt tot en met 5 juni reageren. Ik ben zelf niet meer betrokken bij dit proces. Dat is nu aan de redactie en het bestuur van de stichting.
Als ik weg ben, ben ik weg. Ik wil niemand voor de voeten lopen. Niets is vervelender dan een oprichter die nog over je schouder meekijkt. Nee, een nieuwe hoofdredacteur moet alle vrijheid krijgen om zelf invulling aan de rol te geven. Denk je dat jij dat misschien zou kunnen zijn? Reageer dan vooral op de vacature, ook als je twijfelt!
15 jaar Vers Beton: Dromen van Rotterdam
In 2026 is het exact 15 jaar geleden dat Vers Beton is opgericht. We vieren onze verjaardag op 25 juni in Arminius. We kijken niet terug, maar vooruit. Samen met prominente Rotterdammers denken we na over de toekomst van de stad. Journalist Lotfi El Hamidi draagt een essay voor.
Kom ook! Leden van Vers Beton krijgen 50% korting op de ticketprijs. De code ontvang je in de nieuwsbrief, nieuwe leden vinden de code in de welkomstmail. Dus als je nog geen lid bent: word nu lid!
Al 2 reacties — discussieer mee!
Dank Eeva voor al die jaren die moeite en inzet die er toe geleid hebben een indrukwekkend platform namelijk “Vers Beton” voor de stad Rotterdam te creëren. Deze presentatie kan natuurlijk niet zonder de inzet van je directe collega’s het team verdient net als jij alle lof.
Ik spreek de wens uit dat de basis die mede door jou gelegd is tot nog groter wasdom gaat komen. Vers Beton zal je missen, veel succes en vooral plezier met je nieuwe uitdagingen.
Warme groet, Tom
Dankjewel voor je mooie woorden Tom! Ik had dit uiteraard nooit kunnen doen zonder mijn collega’s van wie ik veel heb geleerd in de loop der jaren.