Architectuurkritiek
Dertig jaar na de laatste herinrichting is het Schouwburgplein, erfenis van de wederopbouw, verouderd en onbemind. Nu gaat het eindelijk op de schop, maar zonder een budget van Hofplein-formaat. Public Space Detective Floor van Ditzhuyzen duikt in de geschiedenis van het plein en vraagt zich af hoe het met beperkte aanpassingen toch een fijne plek kan worden om te ‘vertoeven’ – en niet alleen doorheen te lopen op weg naar het theater.
Er is iets gaande op het Schouwburgplein. Niet iedereen zal het opgemerkt hebben, maar een aantal banken zijn verplaatst en dwars op de Karel Doormanstraat gezet, als voorschot op de aanstaande herinrichting van het plein.
Al één reactie — discussieer mee!
Wat ik ooit van Adriaan Geuze begreep is het dak van de parkeergarage – het plein dus – slachtoffer geworden van de slecht gebouwde parkeergarage. Miljoenen die eigenlijk bovenop hadden moet geïnvesteerd worden, zijn gaan zitten in de parkeerput eronder. Goedkope materialen er op, niet naar de wens van Geuze, maar gedwongen vanwege geen geld meer.
Wat het plein mist past wel in de hele Rotterdamse binnenstad: de menselijke maat. Wat de wederopbouwdenkers dachten over het maken van een soort Rotterdamse alpen, de lijnbaan als dal met de flats er omheen steeds hoger wordend als bergen, vergat dat er ook geleefd zou moeten worden in het centrum. Geen organische vormen, geen groen, alleen baksteen, beton en staal.
Het is te hopen dat in de nieuwe plannen voor het Schouwburgplein ook volop ruimte komt voor natuurlijke verkoeling. Hittestress bovenop gewone stress in de stad zou bij uitstek hier bestreden kunnen worden. Maarja, die bouwvallige slecht gebouwde parkeergarage he?