Essay
Merve Boyuk (32) schreef haar masterscriptie over het verhaal van Feijenoord aan de hand van drie generaties in haar familie die de wijk langzaam hebben zien veranderen, verloederen en gentrificeren. Ze pleit voor stedenbouw op basis van de ervaringen van de bewoners die er al zijn, in plaats van de inkomens van de bewoners die de gemeente wenst.
Toen ik in 2015 begon met de opleiding Ruimtelijke Ordening en Planologie aan de Hogeschool Rotterdam, kreeg ik een nieuw perspectief op Zuid te zien. Een negatief perspectief, het perspectief van anderen. Bij vrijwel elk project waarin Zuid centraal stond, kwamen termen als criminaliteit, onveiligheid en armoede steeds weer naar voren als kernpunten van de presentatie.
Dit riep bij mij woede, frustratie en verwarring op. Ik herkende mezelf totaal niet in het beeld dat werd geschetst. Voor mij was Zuid mijn thuis. Een plek waar ik prettig woonde en me veilig voelde. Hoewel ik niet kan ontkennen dat er armoede is, vraag ik me af: zijn wij daar zelf verantwoordelijk voor?
Dit is Hillesluis niet voor mij! Ik woon daar prettig!
bewoner bij de presentatie van een stedenbouwkundig project
Al 2 reacties — discussieer mee!
Mooie bijdrage. Sluit goed aan op betoog in mijn afscheidsrede 29 mei jl. aan de EUR. Belangrijk om in nieuw beleid ervaringen van Tweebosbuurt mee te nemen.
Mooi stuk, dat niet vaak genoeg herhaald kan worden. Ik stel voor dat we ‘m uitprinten en aan het bureau van de aantredend wethouder Wonen en de wijkwethouder Feijenoord vastnieten.