Ga naar de inhoud

Afscheidsessay Eeva Liukku: waarom wij ons na 15 jaar geen ‘harddenkende Rotterdammers’ meer noemen — betaald artikel

Dit artikel is voorzien van een blokkade in verband met betaalde toegang, waardoor een gedeelte van de inhoud pas leesbaar is wanneer je bent ingelogd en beschikt over een geldig abonnement.

Essay

Eeva Liukku zwaait na vijftien jaar af als hoofdredacteur. In dit afscheidsessay mijmert ze nog één laatste maal over de ontwikkeling die de stad heeft doorgemaakt sinds de oprichting van Vers Beton. En over de rol die onze journalistiek daarin heeft gespeeld.

Beeld: Rachel Sender

Ik ben opgegroeid in Rotterdam-centrum. Als ik aan mijn jeugd denk, denk ik aan wijde leegtes, saaie zondagen, bouwputten en het blauwe anti-drugs licht dat in de wc’s van de Centrale Bibliotheek scheen.

Gerelateerde inhoud

Steun onafhankelijke journalistiek

Als abonnee van Vers Beton kun je alle artikelen onbeperkt lezen en delen met je eigen netwerk. Je bent al lid vanaf € 7,50 per maand, de eerste maand lees je gratis.

Misschien vind je dit ook interessant

  • Al die camera’s zijn in oorlogstijd een bedreiging voor onze veiligheid, ziet schrijver Maxim Februari

    • essay

    De stad Rotterdam hangt camera’s op voor de veiligheidsbeleving, en kritische juristen en activisten vragen zich af of dat niet een beetje minder kan. Maar het is volgens Maxim Februari minstens zo nuttig je te realiseren dat buitenlandse legers je op aanwijzing van die camera’s simpelweg overhoop kunnen schieten. “Laten we er dus helder over zijn: beveiligingscamera’s zijn niet bepaald goed voor je veiligheid.”

  • Rotterdam in de voetsporen van Bordewijks ‘Karakter’

    • Kunst en Cultuur

    Mediatoerisme wordt steeds populairder: je bezoekt plekken uit romans, films of series. Journalist Sjoerd Wielenga stapt in de voetsporen van de hoofdpersoon uit Bordewijks klassieker Karakter, Jacob Katadreuffe, een ambitieuze Rotterdamse rechtenstudent uit de vorige eeuw. En en passant ontmoet Wielenga zelfs zijn eigen voorouders.

  • Een plein om te spelen, te hangen en om vooroordelen overboord te gooien

    • essay

    Angst voor de vreemdeling is in het huidige politieke klimaat prominent aanwezig. Die angst neemt af als stedelingen nieuwkomers ontmoeten via werk, sport of andere activiteiten. Architect Floor van Ditzhuyzen roemt daarom het experiment Dorpsplein Marconi. “Het is een plek om te ont-vreemden.”

  • Alle artikelen

De Stadsagenda

De leukste vacatures in en om Rotterdam